Tαξιδεύοντας στο… παρελθόν

Στο βιβλίο του «η τέχνη του πολέμου», ο Κινέζος Σουν Τζου λέει πως «αν
γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό, αναμφίβολα θα νικήσεις». Ο Ολυμπιακός
αποδείχθηκε πως πήγε στο Τορίνο χωρίς να γνωρίζει ούτε τη Γιούβε και το
χειρότερο όλων, δεν γνώριζε τις πραγματικές του δυνατότητες…

*** Αφήστε που το όλο κλίμα έδειχνε μια απαράμιλλη ελαφρότητα και ας έλειπε ο
εκπρόσωπος της αλαζονείας, ο πρόεδρος της ομάδας.

Ένα οδοιπορικό της στήλης στο τριήμερο ταξίδι του Ολυμπιακού στην Ιταλία
φανερώνει πολλά.

*** Το πρωινό της Τρίτης ήταν δύσκολο για τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο. Όχι
σχετικά με το ξύπνημα, γιατί ο τερματοφύλακας εμφανίστηκε «φρεσκαδούρα» στο
αεροδρόμιο, αλλά αναφορικά με το ντύσιμό του. Κάτι του έλειπε… Οι πλέον
προσεκτικοί αμέσως διαπίστωσαν πως ο «Ελέ» κρατούσε τη γραβάτα στο χέρι και
αναζητούσε βοήθεια, προκειμένου να την περάσει στον λαιμό του. Όταν η
διαδικασία του δεσίματος ολοκληρώθηκε, ο γκολκίπερ με το τζόκεϊ στο κεφάλι
αφέθηκε στα φλας των φωτογράφων και έδωσε ένα φιλί στον γνώριμό του από την
κοινή θητεία στην Προοδευτική, Νίκο Γιδάκο. H πτήση προς το Μιλάνο είχε όλη
την απαιτούμενη χαλαρότητα και το γέλιο περίσσευε. Οι περισσότεροι σχολίαζαν
την ήττα της Γιουβέντους από τη Γαλατά και προφανώς θεώρησαν πως το εμπόδιο
στην Ιταλία δεν θα ήταν τόσο υψηλό – μάλλον όμως στάθηκαν στο σκορ και όχι στο
γεγονός πως οι Ιταλοί έχασαν στο Ντόρτμουντ με τους Τούρκους πολλές ευκαιρίες.

*** Ο Τζιοβάνι με τον Τάτση παραδόθηκαν στην αγκαλιά του Μορφέα, ο Καρεμπέ
συζητούσε με τον κόσμο και ο Ανατολάκης ήταν στον δικό του… Όταν δεν έβλεπε
ταινίες στο φορητό κομπιούτερ έριχνε ματιές σε περιοδικό αυτοκινήτων. Το
φυλλομέτρημα των σελίδων σταμάτησε σε κάποιο μοντέλο Μερτσέντες, όσο όμως
εξασκημένο και να είναι το μάτι της στήλης δεν μπόρεσε να δει παραπάνω…

*** Το αεροπλάνο της Ο.A. δεν ήταν γεμάτο, εν αντιθέσει με την επιστροφή, όπου
όλες οι θέσεις ήταν πιασμένες. Οι ομάδα του Ολυμπιακού κάθησε μπροστά, στο
«έλα» διασκορπίστηκαν.

*** Προς την Ιταλία οι ποδοσφαιριστές ήταν άνετοι, σηκώνονταν και έκαναν τις
βόλτες τους, στον γυρισμό τα πράγματα διέφεραν, παρέμειναν στις θέσεις τους,
μολονότι ο πιλότος δεν είπε το παραμικρό για αναταράξεις, άρα και για μόνιμο
δέσιμο. Στο Τορίνο προπονητές και παίκτες έμειναν μόνοι και οι δημοσιογράφοι
μαζί με τους παράγοντες προτίμησαν το «Τζόλι». Στασινόπουλος και Μώραλης
τακτοποίησαν τις υποχρεώσεις τους, παρακολούθησαν τα επτά γκολ και βράδυ
Πέμπτης επέστρεψαν στη μεγάλη σάλα του ξενοδοχείου. Τα ονόματα που είχαν την
τιμητική τους ήταν του Ελευθερόπουλου, του Ανατολάκη, του Προτάσοφ, αλλά θα
σας γελάσουμε αν ορκιστούμε από πού ακούγονταν. Μόνο ο Θεοδωρακάκης, με τον
αέρα που του έδωσαν οι πολλές ψήφοι, έλεγε και εκτιμούσε ότι ο Ολυμπιακός
έμεινε χωρίς τερματοφύλακα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Άντε να πείσεις
πως έχει άδικο…

Ο Πέτρος Κόκκαλης πήγε στο γήπεδο με τη συνοδεία των πέντε-έξι φίλων του και
πέραν αυτού, ελάχιστα φάνηκε. Με την πτήση της Aegean ήρθε και έφυγε από την
Ιταλία.

*** H πτήση προς την Ελλάδα έμοιαζε με ταλαιπωρία για όλους. Ελάχιστη διάθεση
για κουβέντες, αν και οι Γεωργιάδης, Βενετίδης βρήκαν την ευκαιρία να
περπατήσουν στους διαδρόμους του αεροδρομίου και να λησμονήσουν την ήττα.
Είδαν κάποια playstation, απέφυγαν όμως τις αγορές. Όποιος έμπαινε στο
αεροπλάνο αντίκρυζε την εξής ζοφερή εικόνα: τον Προτάσοφ να κρατά το κεφάλι
και με τα δύο του χέρια! Όπως το κρατούσε και ο Αναστασιάδης ύστερα από τον
αποκλεισμό στη Βουδαπέστη. Οι νέοι (Βάλλας, Πάντος, Κουλουχέρης, Τάτσης) ήταν
δίπλα-δίπλα, λες και μια αόρατη δύναμη τους υπαγόρευε να το κάνουν για να
νιώσουν σιγουριά.

*** Τα δύσκολα ήταν αμέσως μετά την προσγείωση. Οι φανατικοί του Ολυμπιακού –
δυστυχώς – ήταν εκεί για να ξεσπάσουν, η πρόσβαση στο πάρκινγκ απαιτούσε
σχέδιο, ο Καρεμπέ με τις προσωπικές του τσάντες, από τις εταιρείες που
διαφημίζει, αποχώρησε με τη βοήθεια του φροντιστή, γιατί ο ίδιος δεν σήκωνε
βάρη, ακόμη και ο… Γεωργάτος τα άκουσε, ενώ ο Σωκράτης Κόκκαλης ήταν απών
από την υποδοχή.

*** Αν και κάποιοι ιδιαίτερα προσεκτικοί, βλέποντας ξανά και ξανά κάποιες
φάτσες, επιμένουν ότι ο πρόεδρος «έχει μάτια παντού»…