Σκληρή συνταγή από ΔNT

Συγκράτηση μισθών και νέα αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος
περιλαμβάνει η συνταγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την ελληνική
οικονομία.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χτύπησε χθες το καμπανάκι στην κυβέρνηση,
εκφράζοντας την ανησυχία του για τις εξελίξεις σε δύο κυρίως τομείς: το
έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του
ασφαλιστικού συστήματος. Όπως υποστηρίζει ο διεθνής οργανισμός, αν δεν
βελτιώσει τις εξαγωγικές της επιδόσεις, η χώρα θα χάσει το βασικό της
πλεονέκτημα, που είναι σήμερα ο ισχυρός ρυθμός ανάπτυξης. Κι αν χάσει αυτό,
δεν θα πετύχει φυσικά ούτε την πραγματική σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου των
Ελλήνων με τους κατοίκους της υπόλοιπης ευρωζώνης, την οποία το Ταμείο θεωρεί
τη μεγαλύτερη «πρόκληση» για την οικονομική πολιτική.

Συγκράτηση μισθών

H συνταγή, βεβαίως, που προτείνει ο διεθνής οργανισμός κινείται στα γνωστά του
πλαίσια, των αυστηρών μέτρων λιτότητας.

Έτσι, υποδεικνύει ότι για να διατηρηθεί ο υψηλός ρυθμός ανάπτυξης και να
μειωθεί το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου πρέπει να βελτιωθεί η
ανταγωνιστικότητα, κι αυτό με τη σειρά του εξαρτάται κυρίως από τη συγκράτηση
των μισθών.

«H συγκράτηση των μισθών πρέπει να παίξει κεντρικό ρόλο στη διασφάλιση της
ανταγωνιστικότητας από πλευράς κόστους», σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης,
οι οποίοι τονίζουν ότι το έλλειμμα του ισοζυγίου είναι ένα από τα μεγαλύτερα
μεταξύ των βιομηχανικών χωρών και ότι η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει μελλοντικά και
τον πρόσθετο κίνδυνο του ανταγωνισμού από τα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το «καλό παράδειγμα» για τη συγκράτηση των μισθών, συνεχίζει η έκθεση, πρέπει
να δοθεί στις μελλοντικές συμφωνίες για το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων
και για τα κατώτατα ημερομίσθια.

Σε ό,τι αφορά ειδικά τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, σημειώνει ότι τα
τελευταία χρόνια δόθηκαν μεγάλες αυξήσεις και ότι τώρα χρειάζεται συγκράτηση,
προκειμένου να περιοριστούν οι δαπάνες του προϋπολογισμού και να διατηρηθεί η
δημοσιονομική σταθερότητα.

Και μια αντίθετη άποψη…

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι το βασικό αυτό συμπέρασμα των συντακτών της
έκθεσης του ΔΝΤ για τη συγκράτηση των μισθών αμφισβητεί ουσιαστικά σε δήλωσή
του, ο κ. X. Βίτας, αναπληρωτής διευθυντής του Ταμείου για την Ελλάδα. Ο κ.
Βίτας επισημαίνει στη δήλωση που συνοδεύει την έκθεση ότι η αύξηση τού κατά
μονάδα μισθολογικού κόστους ήταν χαμηλότερη από την αύξηση των τιμών «κάτι που
θέτει σε αμφισβήτηση κατά πόσον πρέπει να θεωρηθεί ως βασική αιτία του σχετικά
υψηλού πληθωρισμού (όπως υποστηρίζει η έκθεση)».

Δαπάνες για συντάξεις

Κρίσιμο σημείο στην έκθεση είναι και η επισήμανση για το Ασφαλιστικό ότι, παρά
τη μεταρρύθμιση του 2002, οι μακροπρόθεσμες ανάγκες χρηματοδότησης δεν έχουν
αντιμετωπισθεί. «Οι δαπάνες για τις συντάξεις», σημειώνεται, «αναμένεται να
αυξηθούν, ως ποσοστό του ΑΕΠ, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη
χώρα της Ένωσης». Μάλιστα, εκτιμάται ότι ενώ σήμερα οι σχετικές δαπάνες
αντιπροσωπεύουν το 12,5% του ΑΕΠ, αυτές θα φτάσουν το 24% το 2050, ενώ κατά
μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι αντίστοιχες δαπάνες αντιπροσωπεύουν σήμερα το
10,4% και το 2050 προβλέπεται να φτάσουν στο 13,3%.

Επισημάνσεις

Ακόμη, οι συντάκτες της έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σημειώνουν
τα εξής:

* Οι υψηλοί ρυθμοί πιστωτικής επέκτασης περικλείουν κινδύνους, για την
αντιμετώπιση των οποίων απαιτούνται μέτρα αυστηρής εποπτείας.

* Επείγει η ενίσχυση των εποπτικών μέτρων στον τομέα της ιδιωτικής
ασφάλισης.

* Ο προϋπολογισμός του 2003 δεν αντιμετωπίζει ικανοποιητικά την ανάγκη
μείωσης του δημοσίου χρέους. Επιπλέον, οι εξελίξεις τους πρώτους μήνες του
χρόνου δείχνουν ότι οι στόχοι του δεν θα ικανοποιηθούν. Ήρθε η ώρα να επέμβουν
οι αρχές για να αντιμετωπίσουν τις αποκλίσεις, σημειώνει το ΔΝΤ.

* H φορολογική μεταρρύθμιση πρέπει να συνεχισθεί, αλλά οι όποιες
φορολογικές ελαφρύνσεις πρέπει να συνοδεύονται από αντίστοιχες περικοπές
δαπανών. Οι φορολογικές ρυθμίσεις πρέπει να αποφεύγονται γιατί υπονομεύουν τις
προσπάθειες να ενισχυθεί η φορολογική διοίκηση.

* Πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη διευκόλυνση της εισόδου των γυναικών
και των νέων στην αγορά εργασίας και για την αντιστοίχιση της εκπαίδευσης με
την αγορά εργασίας.

* H προσέγγιση του ελληνικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ προς το μέσο κοινοτικό
εξαρτάται από τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, την πρόοδο των
ιδιωτικοποιήσεων, τη δραστηριοποίηση της Αρχής Ανταγωνισμού, τη διευκόλυνση
της επιχειρηματικής δραστηριοποίησης στον τομέα του ηλεκτρισμού.