Μπους, τρέμε την Τάξη του 2003!

Δύο στους τρεις διαδηλωτές των μεγάλων αντιπολεμικών συλλαλητηρίων που
έγιναν την περασμένη εβδομάδα, ήταν μαθητές. Η επίθεση των Αμερικανών
διαμόρφωσε μια πρωτοφανή συλλογικότητα στους μαθητές. Μια «Τάξη του 2003» με
κοινό χαρακτηριστικό την ενεργό ανάμειξη και διάθεση να διαδηλώσει εναντίον
του πολέμου χωρίς πολιτική καθοδήγηση. Μια «παράπλευρη συνέπεια» που προφανώς
δεν είχε υπολογιστεί.

Νέα συλλογικότητα. Οι μαθητές γράφουν στον πίνακα «Σταματήστε τον πόλεμο» και το όνομα του Αμερικανού προέδρου παραφρασμένο σε… Μπουσολίνι

Κυψέλη, μεγάλο κεντρικό φροντιστήριο, προχθές το απόγευμα: Οι 20 μαθητές
τεσσάρων διαφορετικών σχολείων με τους οποίους μιλάμε, ήξεραν ότι μόλις πριν
από λίγες ώρες είχε βομβαρδιστεί η αγορά της Βαγδάτης. Είχαν δει τις δηλώσεις
Μπους και τους είχε εκνευρίσει, είπαν όλοι, η απάθειά του. Ξαφνικά, οι μαθητές
αποκτούν πολιτική συνείδηση χωρίς αυτή να έχει υπαγορευτεί από πολιτική
οργάνωση. Έχουν πλήρη γνώση της επικαιρότητας και μιλούν σαν ομάδα,
συμπληρώνει ο ένας τον άλλον, παρότι προέρχονται από διαφορετικές τάξεις και
σχολεία. «Νιώθουμε αγανάκτηση. Δεν βομβαρδίζεις την αγορά για την ειρήνη.
Πόλεμος έγινε και στο Αφγανιστάν και πριν στη Γιουγκολαβία, αλλά δεν βγήκαμε
τόσοι πολλοί στον δρόμο. Αυτήν τη φορά όμως το ψέμα φαίνεται ξεκάθαρα», λέει ο
Χρήστος Πλαμαντούρας.

Από στόμα σε στόμα

Ενημερώνονται για τον πόλεμο, κυρίως από την τηλεόραση. Και όλοι είχαν
συμμετάσχει στο συλλαλητήριο της πρώτης ημέρας του πολέμου. Πώς οργανώθηκαν
όμως, ξαφνικά και αυθορμήτως τόσοι πολλοί; «Το θέμα της διαδήλωσης ψιθυριζόταν
από στόμα σε στόμα. Άρχισαν πηγαδάκια. Όσοι βρίσκονται στο όριο των απουσιών,
αναγκάστηκαν να μην έρθουν. Από τους υπόλοιπους, όσοι ήταν μουσικοί ανέλαβαν
να φέρουν τύμπανα, κιθάρες, ό,τι είχαν. Άλλοι αναλάβαμε να γράψουμε τα πανό με
συνθήματα. Μετά συγκεντρωθήκαμε και βαδίσαμε με πορεία από την Κυψέλη στο
Σύνταγμα και από εκεί στην πρεσβεία», λέει ο Γιώργος Γκολφινόπουλος.

Και όπως λένε και οι περισσότεροι μαθητές, αυτή ήταν και η πρώτη φορά που
άκουσαν τους ίδιους τους γονείς τους να τους παροτρύνουν: «Πηγαίνετε και αν
θέλετε πετάξτε και κανένα αυγό, κρατηθείτε μόνο μακριά από επεισόδια και
βανδαλισμούς!».

Οι νέοι, λοιπόν, έχουν αφυπνιστεί στα σχολεία εξαιτίας του πολέμου. Η Τάξη του
2003 έχει έναν ορατό αντίπαλο. «Αλλά μιλάτε όντως στις καθημερινές σας
συζητήσεις γι’ αυτό; Νιώθετε πραγματικά συλλογικότητα;» ρωτάμε. Και ο Γιώργος
Γκολφινόπουλος απαντάει χωρίς δεύτερη σκέψη: «Ναι, αισθανόμαστε την ένωση, για
τη δύναμή μας δεν αισθανόμαστε βέβαιοι…».

4ο ΛΥΚΕΙΟ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Με… ντουντούκες

Ακόμα και μαθητές που δεν είχαν κατέβει ποτέ πριν σε πορείες έδωσαν
βροντερό «παρών» στα μαθητικά αντιπολεμικά συλλαλητήρια της προηγούμενης
εβδομάδας. «Όταν όμως είδαμε τον κόσμο να μαζεύεται, είπαμε “δεν γίνεται.
Πρέπει να διαμαρτυρηθούμε. Δεν πρέπει να μείνει κανένας στο σχολείο”», λένε ο
Κώστας Μουσικός και η Λυγία Γκρίντζου, μαθητές Γ’ τάξης από το 4ο Λύκειο Αγ.
Παρασκευής. Και πώς οργανώθηκαν τόσο γρήγορα; «Μέσα σε ελάχιστες ώρες
ετοιμάσαμε τα πανό και τις αφίσες. Βγήκαμε ακόμα και με ντουντούκες στους
δρόμους καλώντας και παιδιά άλλων σχολείων στην πορεία» λέει ο Δημήτρης Λένης,
καθώς φρεσκάρει με μπογιά το πανό για τις επόμενες διαμαρτυρίες.

54ο ΛΥΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Έτοιμοι στο άψε – σβήσε

Είχαν αποφασίσει, όπως όλα τα σχολεία της Αττικής, ότι την πρώτη ημέρα του
πολέμου πρέπει να αντιδράσουν δυναμικά με πορεία προς την αμερικανική
πρεσβεία. «Όμως δεν περιμέναμε τέτοιου μεγέθους μαζική συμμετοχή» λένε στα
«ΝΕΑ» οι μαθητές από το 54ο Λύκειο στα Σεπόλια. «Όλες οι ετοιμασίες έγιναν
πολύ γρήγορα την παραμονή του πολέμου», λέει η μαθήτρια Μαρία Στουραΐτη. Το
Δεκαπενταμελές ανέλαβε να ειδοποιήσει τις τάξεις, στα διαλείμματα έγιναν
συζητήσεις για τον πόλεμο και την πορεία, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί
μεγάλος αριθμός μαθητών.

Και τα μαθήματα, τα φροντιστήρια; Δεν χάνουν ώρες για να ασχοληθούν με τις
πορείες; «Σίγουρα ξέρουμε ότι κάτι θα χάσουμε, αλλά αξίζει τον κόπο να
διαμαρτυρηθούμε για τον πόλεμο» λέει η μαθήτρια Αγγελική Μπαμπάτσου.