Η αδικία του ισχυροτέρου

Γκύντερ Γκρας: «Δεν πρέπει να αφήσουμε να ξεφουσκώσουν το ΟΧΙ μας στον πόλεμο και το ΝΑΙ μας στην ειρήνη»

Πριν από λίγες ημέρες ξεκίνησε ένας πόλεμος, ο οποίος σχεδιάστηκε και
οργανώθηκε εδώ και πολύ καιρό. Ένας πόλεμος προληπτικός, αντίθετος στο Δίκαιο
των Ανθρώπων. Από τις 20 Μαρτίου του 2003 κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυρού.

Αυτά γράφει στην Ελ Παΐς ο βραβευμένος με Όσκαρ λογοτεχνίας
Γερμανός συγγραφέας Γκύντερ Γκρας. Το λεξιλόγιο του επιτιθέμενου, σημειώνει,
μοιάζει όλο και περισσότερο με εκείνο του αντιπάλου του. Ο θρησκευτικός
φονταμενταλισμός επιτρέπει και στις δύο πλευρές να καταχρώνται την έννοια του
«Θεού», κρατώντας η καθεμιά ως όμηρο αυτόν τον «Θεό» για να ταιριάζει με τη
δική της φανατική ερμηνεία. Δεν εισακούστηκε ούτε η παθιασμένη έκκληση του
Πάπα, ο οποίος γνωρίζει καλά την τραγωδία που προκάλεσαν οι χριστιανικές
σταυροφορίες. Διεσπαρμένοι, αδύναμοι, αλλά και οργισμένοι, παρακολουθούμε την
ηθική κατάπτωση της μοναδικής παγκόσμιας υπερδύναμης, και υποπτευόμαστε ότι η
οργανωμένη παράνοια θα έχει μια αδιαμφισβήτητη συνέπεια: την αύξηση της
τρομοκρατίας, της βίας και της αντιβίας.

Αυτές – διερωτάται ο Γκρας – είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες για τις οποίες έχουμε
τόσο καλές αναμνήσεις; Οι γενναιόδωροι δωρητές του Σχεδίου Μάρσαλ; Οι δάσκαλοι
της δημοκρατίας; Οι ειλικρινείς επικριτές των λαθών τους; Η χώρα που συνέβαλε
στον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, που εφοδιάστηκε με ένα υποδειγματικό Σύνταγμα, που
θεωρούσε την ελευθερία της έκφρασης απαραβίαστο ανθρώπινο δικαίωμα;

Περιφρόνηση

Αυτό που βλάπτει την εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, συνεχίζει ο συγγραφέας του
«Τενεκεδένιου Ταμπούρλου», δεν είναι ο αντιαμερικανισμός. Αυτός που απειλεί
την ισχυρότερη χώρα του κόσμου δεν είναι ο δικτάτορας Σαντάμ Χουσεΐν και η
χώρα του, σε μεγάλο βαθμό αφοπλισμένη. Αυτοί που συνεχίζουν την παραβίαση των
δημοκρατικών ελευθεριών, αυτοί που περιφρονούν τα Ηνωμένα Έθνη, αυτοί που
οδηγούν με τον παράνομο πόλεμό τους ολόκληρο τον κόσμο στον τρόμο, είναι ο
πρόεδρος Μπους και η κυβέρνησή του.

Είναι πιθανόν πολλοί να αισθάνονται αποκαρδιωμένοι, καταλήγει ο Γκύντερ Γκρας.
Υπάρχουν σοβαροί λόγοι γι’ αυτό. Παρά ταύτα, δεν πρέπει να αφήσουμε να
ξεφουσκώσουν το ΟΧΙ μας στον πόλεμο και το ΝΑΙ μας στην ειρήνη. Τι έχει
συμβεί; Η πέτρα που σπρώχναμε προς την κορυφή του βουνού έπεσε ακόμη μια φορά
στους πρόποδες. Μα θα τη σπρώξουμε ξανά, όσο κι αν υποπτευόμαστε ότι μόλις τα
καταφέρουμε, θα μας πέσει και πάλι στα πόδια. Αυτό που κάνουμε είναι μια
διαμαρτυρία και μια αντίσταση χωρίς τέλος, μια διαμαρτυρία που είναι και θα
εξακολουθήσει να είναι ανθρωπίνως δυνατή.