Λύση σε 4 αιτήματα

Με τέσσερις παροχές που ικανοποιούν κύρια αιτήματα των πανεπιστημιακών –
όχι όμως και το βασικότερο, που είναι το μισθολογικό – και οδηγούν από την 1η
Ιανουαρίου 2003 σε αύξηση των συντάξεών τους, ύψους 210.000 δρχ. κατά μέσο
όρο, ο υπουργός Παιδείας κ. Π. Ευθυμίου ελπίζει ότι ο Σεπτέμβριος θα αρχίσει
ομαλά για τα Πανεπιστήμια.

Μετά τη νέα συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας οι πανεπιστημιακοί θα κληθούν εκ νέου να αποφασίσουν για την αποχή που ταλαιπώρησε τους φοιτητές (φωτογραφία)

Ο υπουργός Παιδείας αναμένεται να καλέσει σε συνάντηση τη συνδικαλιστική
ηγεσία των πανεπιστημιακών και τους πρυτάνεις των ΑΕΙ μέχρι την ερχόμενη
Δευτέρα 26 Αυγούστου, για να τους ανακοινώσει το περιεχόμενο νομοθετικής
ρύθμισης που κάνει δεκτά τα αιτήματά τους, εκτός από τις αυξήσεις μισθών. Οι
αυξήσεις όμως είναι το πραγματικά μεγάλο «αγκάθι», αφού κυρίως η άρνηση
χορήγησής τους ήταν που οδήγησε στην απεργία, η οποία αναστάτωσε τα ιδρύματα
όλο το καλοκαίρι.

Η διάταξη θα περιλαμβάνει 4 ρυθμίσεις:

– Με την πρώτη νομοθετείται ότι από 1/1/2003 θα ισχύσει η ένταξη τού
επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης στις συντάξεις των πανεπιστημιακών, ενώ η
ρύθμιση θα έχει πιθανότατα και αναδρομική ισχύ, αλλά δεν είναι ακόμα γνωστό σε
ποιο βάθος χρόνου. Έτσι, οι πανεπιστημιακοί που συνταξιοδοτούνται από το
επόμενο έτος θα λαμβάνουν από 160.000 – 250.000 δρχ. περισσότερα χρήματα από
όσα σήμερα και η μεσοσταθμική αύξηση υπολογίζεται σε 210.000 δρχ.

– Η δεύτερη ρύθμιση προβλέπει ότι οι κρατήσεις που κανονικά πρέπει να γίνουν
στους μισθούς λόγω της ενσωμάτωσης του επιδόματος στις συντάξεις, δεν θα
επιβαρύνουν τους καθηγητές, αλλά θα αναπληρωθούν, ώστε να μην προκύψει η
παραμικρή επιβάρυνση για τους εν ενεργεία πανεπιστημιακούς.

– Η τρίτη, επίσης σημαντική ρύθμιση, λύνει το αίτημα των εκπαιδευτικών αδειών
που έθεταν οι πανεπιστημιακοί. Από το 1996 οι πανεπιστημιακοί είχαν απολέσει
την καταβολή των διαφόρων επιδομάτων (που προσεγγίζουν το 40% των συνολικών
τους αποδοχών) κατά τη διάρκεια που βρίσκονταν σε εκπαιδευτικές άδειες. Με
δεδομένο ότι συχνά οι εκπαιδευτικές άδειες μπορεί να είναι πολύμηνες, οι
καθηγητές έχαναν μεγάλο τμήμα των εισοδημάτων τους. Με τη ρύθμιση λοιπόν
προβλέπεται ότι τα επιδόματα θα καταβάλλονται και στη διάρκεια των
εκπαιδευτικών αδειών.

– Τέλος, η τέταρτη ρύθμιση επιλύει τα μισθολογικά θέματα του Ειδικού Τεχνικού
Προσωπικού (ΕΔΤΠ) των ΑΕΙ, που αποκτούν δικό τους μισθολόγιο κι έτσι επιλύεται
ένα ακόμα αίτημα που εκκρεμούσε από το 2000.

Δεν ικανοποιείται

Ο κ. Ευθυμίου θα επαναλάβει στους πανεπιστημιακούς ότι το βασικό αίτημα για
άμεσες αυξήσεις μισθών κρίνεται μεν δίκαιο, αλλά δεν είναι δυνατόν να
ικανοποιηθεί τώρα, όπως έχει ξεκαθαρίσει και ο κ. Ν. Χριστοδουλάκης. Και θα
απευθύνει ξανά έκκληση να επιστρέψουν τον Σεπτέμβριο στα καθήκοντά τους και να
προσέλθουν σε διάλογο για αυξήσεις το 2003, προκειμένου να τις λάβουν από το
2004, καθώς μέχρι τότε δεν θα χορηγηθούν αυξήσεις σε καμία κατηγορία
εργαζομένων. Ο υπουργός Παιδείας, πάντως, αναμένεται να ακολουθήσει τακτική
ήπιων τόνων και να διαβεβαιώσει τους πανεπιστημιακούς ότι δεν προτίθεται να
λάβει μέτρα εναντίον τους (επιστράτευση, παρακράτηση μισθού, κ.λπ.) σε
περίπτωση που συνεχίσουν να απέχουν από τα καθήκοντά τους, ελπίζοντας ότι θα
πρυτανεύσει η συναίνεση, καθώς η κυβέρνηση δεν αρνείται τις αυξήσεις, αλλά
ζητά χρονικό περιθώριο για να τις χορηγήσει.

Διχασμένοι

Από την πλευρά τους οι πανεπιστημιακοί δεν έχουν ενιαία στάση. Ήδη από την
αρχή της αποχής οι πρυτάνεις των περισσότερων ΑΕΙ δεν επιθυμούσαν την
κινητοποίηση, για την οποία επέμενε κυρίως η Πανελλήνια Ομοσπονδία Διδακτικού
– Ερευνητικού Προσωπικού των ΑΕΙ (ΠΟΣΔΕΠ) – το συνδικαλιστικό τους όργανο. Οι
κινητοποιήσεις ως γνωστόν είχαν ως αποτέλεσμα να χαθεί η εξεταστική περίοδος
του Ιουνίου σε πολλά Πανεπιστήμια. Η ΠΟΣΔΕΠ, μετά την τελευταία συνάντησή της
με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας στα τέλη Ιουλίου, είχε ανακοινώσει ότι
«εμμένει στην απόφασή της για συνέχιση των κινητοποιήσεων τον Σεπτέμβριο».
Μετά τη νέα συνάντηση λοιπόν, θα κληθεί να αποφασίσει εκ νέου αν θα επιμείνει
στη συνέχιση των κινητοποιήσεων ή θα τις αναστείλει, θεωρώντας κίνηση καλής
θέλησης την οριστική τακτοποίηση των υπόλοιπων, πλην μισθολογικού, αιτημάτων
της. Στην περίπτωση που εμμείνει σε σκληρή στάση, τότε από την 1η Σεπτεμβρίου
οι σύλλογοι διδασκόντων σε κάθε Πανεπιστήμιο ξεχωριστά θα κληθούν να
αποφασίσουν αν θα ακολουθήσουν ή όχι την απόφαση των συνδικαλιστών, οπότε
ενδέχεται να βρεθούμε ξανά μπροστά στο φαινόμενο των φοιτητών «δύο ταχυτήτων»
– άλλοι θα δίνουν εξετάσεις κι άλλοι θα περιμένουν να τελειώσει η κρίση.

Αίρεται η αδικία στις συντάξεις

Η περιπέτεια των διεκδικήσεων άρχισε το 1998, επί υπουργίας Γερ. Αρσένη, όταν
οι πανεπιστημιακοί απέκτησαν νέο μισθολόγιο με αυξήσεις της τάξεως του 25% για
τα χαμηλόμισθα μέλη ΔΕΠ έως και 40% για τους καθηγητές με μεγάλη προϋπηρεσία,
καθώς οι μισθοί τους ήταν τότε καθηλωμένοι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Όμως οι
αυξήσεις είχαν επιδοματικό χαρακτήρα και αντί να ενσωματωθούν στον βασικό
μισθό, χορηγήθηκαν με τρία επιδόματα. Το επίδομα διδακτικής προετοιμασίας και
εξωδιδακτικής απασχόλησης, από 140.000 δραχμές για τον λέκτορα έως 240.000
δραχμές για καθηγητή με 25ετή προϋπηρεσία, τη μηνιαία αποζημίωση για τη
δημιουργία και ενημέρωση βιβλιοθήκης και για συμμετοχή σε συνέδρια, από 60.000
έως 170.000 δραχμές και το ειδικό ερευνητικό επίδομα για την εκτέλεση
μεταδιδακτορικής έρευνας και την ταχύτερη προώθηση των ερευνητικών
προγραμμάτων, από 80.000 έως 150.000 δραχμές. Όταν όμως, ύστερα από δύο
χρόνια, βγήκαν στη σύνταξη οι πρώτοι καθηγητές που είχαν λάβει τις αυξήσεις,
διαπίστωσαν ότι η ψαλίδα ανάμεσα στις αποδοχές και τη σύνταξη ήταν μεγάλη,
καθώς στη σύνταξη υπολογιζόταν μόνον ο βασικός μισθός και όχι τα επιδόματα. Το
αποτέλεσμα ήταν η σύνταξη των πανεπιστημιακών να ανέρχεται στο 42% των
αποδοχών, την ώρα που οι συντάξεις των περισσότερων κατηγοριών εργαζομένων
ήταν στο 70%. Με τη νέα ρύθμιση, αυτή η αδικία αίρεται σε μεγάλο βαθμό. Οι
αυξήσεις μισθών όμως, παραμένουν το βασικό και ανεπίλυτο ακόμα ζήτημα.