Σωτήρια επέμβαση Ισραηλινού γιατρού σε μικρή Παλαιστίνια δίνει ελπίδες κατά του ΑΙDS

Περίπτωση Σαλσαμπίλ. Ο Ισραηλινός γιατρός και η Παλαιστίνια ασθενής. Όταν ο ανθρώπινος πόνος και η επιστήμη γκρεμίζουν τα τείχη που ορθώνουν οι πολιτικές προκαταλήψεις

Μικρή Παλαιστίνια σώθηκε από Ισραηλινό γιατρό, δίνοντας νέες ελπίδες σε
εκατομμύρια ασθενείς σε όλον τον κόσμο οι οποίοι πάσχουν από AIDS.

Το κοριτσάκι δεν θα χρειαστεί να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα
αποστειρωμένο περιβάλλον χάρη σε μια πρωτοποριακή μέθοδο, κατά την οποία
χρησιμοποιείται η γονιδιακή θεραπεία για την αντιμετώπιση της ανοσοποιητικής
ανεπάρκειας.

Η Σαλσαμπίλ, η μικρή Παλαιστίνια, γεννήθηκε σε μια οικογένεια όπου αυτή η
ανεπάρκεια είχε ήδη σκοτώσει ένα παιδί και είχε προσβάλει ένα άλλο. Της έλειπε
το ένζυμο ADA, το οποίο θεωρείται βασικό για τη λειτουργία του ανοσοποιητικού
συστήματος. Η περίπτωσή της δίνει ελπίδες για την αντιμετώπιση του AIDS μέσω
της γονιδιακής θεραπείας. «Η θεραπευτική αγωγή έχει ήδη εγκριθεί από τις
ιταλικές αρχές και αναμένεται να αρχίσει στα μέσα Ιουλίου», δήλωσε στην
εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» ο καθηγητής Κλαούντιο Μπορντινιόν, από το
Ινστιτούτο Γονιδιακής Θεραπείας Σαν Ραφαέλε του Μιλάνου. Εξετάζεται επίσης το
ενδεχόμενο θεραπείας και άλλων γενετικών νόσων, όπως η νόσος του Γκάουτσερ και
οι νόσοι που οφείλονται σε ενζυματική ανεπάρκεια.

Όταν η Σαλσαμπίλ ήταν μόλις επτά μηνών, ο καθηγητής Σιμόν Σλαβίν, από το
Ιατρικό Κέντρο του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, χρησιμοποίησε
μεταλλαγμένο ιό με τον οποίο εισήγαγε γονίδια ADA μέσα σε βλαστικά κύτταρα, τα
οποία επανεισήγαγε στον μυελό των οστών της μικρής. Μέσα σε μερικές εβδομάδες,
ο αριθμός των λευκοκυττάρων στο αίμα αυξήθηκε εντυπωσιακά, ενώ παράλληλα
μειώθηκαν οι τοξικές ουσίες που δρουν ανταγωνιστικά. Μέσα σε ένα μήνα, η
Σαλσαμπίλ βγήκε από την απομόνωση και επέστρεψε σπίτι της. Σχεδόν δύο χρόνια
μετά την υποβολή της στη γονιδιακή θεραπεία, το ανοσοποιητικό της σύστημα
λειτουργεί σήμερα φυσιολογικά. Ακόμη και όταν εκτέθηκε σε ανεμοβλογιά, δεν
παρουσίασε κανένα σύμπτωμα της νόσου και ανέπτυξε αντισώματα εντελώς
φυσιολογικά.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Κοριέρε ντέλα Σέρα», με την ίδια επιτυχία υποβλήθηκε
σ’ αυτήν τη θεραπεία και μια μικρή Κολομβιανή, η τετράχρονη Μαρία, στο
Ινστιτούτο του Μιλάνου.

Προηγούμενες αμερικανικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας σε
ένζυμο ADA είχαν χαρακτηριστεί «επιστημονικώς επιτυχείς», αλλά δεν είχαν
σημαντικές επιπτώσεις στην κατάσταση των ασθενών, επειδή δεν είχε καταστεί
δυνατή η «γενετική διόρθωση» παρά μόνον ενός μικρού μέρους του ελαττωματικού
μυελού οστών. Σύμφωνα με τον καθηγητή Σλάβιν, οι ασθενείς αυτοί επιβίωναν μόνο
και μόνο χάρη σε μια πανάκριβη θεραπεία με την οποία γινόταν η υποκατάσταση
του ενζύμου ADA.