Νεκρός ο «Τζο Μπανάνας»

Την τελευταία του πνοή άφησε το Σάββατο στην Αριζόνα ο Τζόζεφ Μπονάνο, ένας
από τους πέντε ισχυρότερους νονούς της νεοϋορκέζικης μαφίας. Ήταν 97 ετών.

Τζόζεφ Μπονάνο. Γνωστός ως «Τζο Μπανάνας», ο νονός της νεοϋορκέζικης μαφίας πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 97 ετών

Γνωστός με την προσωνυμία «Τζο Μπανάνας» («Τζο ο τρελός»), ο Μπονάνο μαζί με
τον Τόμι Λουκέζε και τον Κάρλο Γκαμπίνο ίδρυσαν στις δεκαετίες του ’50 και του
’60 την «επιτροπή», ένα είδος κυβέρνησης της μαφίας. Στο απόγειο της
«καριέρας» του, ο Μπονάνο διοικούσε μία από τις πέντε οικογένειες της Κόζα
Νόστρα, ενώ είχε συλληφθεί πολλές φορές, χωρίς ουδέποτε να καταδικαστεί για
τις δραστηριότητές του. Μόνο το 1975, και σε ηλικία 80 ετών, πέρασε 14 μήνες
στη φυλακή, επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη Δικαιοσύνη, ως μάρτυρας σε
μια δίκη για το οργανωμένο έγκλημα στη Νέα Υόρκη.

Ο Μπονάνο γεννήθηκε το 1905 στο Καστελαμάρε ντελ Γκόλφο, στη Σικελία. Το 1931
πέρασε ως λαθρομετανάστης από την Κούβα στις ΗΠΑ, όπου ίδρυσε τη νεοϋορκέζικη
μαφία και διοίκησε περισσότερο από 30 χρόνια την οικογένεια που έφερε το όνομά
του. Σε ηλικία 26 ετών έγινε ο νεώτερος από όλους νονούς των οικογενειών της
μαφίας και, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ειδικών για την καταπολέμηση του
οργανωμένου εγκλήματος στις ΗΠΑ, ήταν παρών στην δημιουργία της αμερικανικής
μαφίας.

Σε δυσμένεια

Ο ίδιος ουδέποτε παραδέχθηκε ότι είχε εμπλακεί με τη μαστροπεία ή το εμπόριο
ναρκωτικών και σε αντίθεση με τους αρχηγούς των άλλων οικογενειών προτιμούσε
να δρα με απόλυτη διακριτικότητα. Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης»,
προτιμούσε το λαθρεμπόριο διαμαντιών και τσιγάρων πολυτελείας. Ο Μπονάνο έπεσε
σε δυσμένεια στα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν ξέσπασε ένας «αδελφοκτόνος»
πόλεμος μεταξύ των μαφιόζων και είχε εμπλακεί στις δολοφονίες των αρχηγών των
αντίπαλων οικογενειών.

Όποια και να είναι πάντως η αλήθεια, πιστεύεται ότι ο Μπονάνο αποχώρησε
οριστικά από επικεφαλής της «οικογένειάς» του, το 1966. Τότε, εγκατέλειψε το
σπίτι του στο Λονγκ Άιλαντ και μετακόμισε στην Αριζόνα, όπου το κλίμα ήταν πιο
κατάλληλο για την υγεία του.

Τα απομνημονεύματά του

Στην Αριζόνα, ο Μπονάνο πέρασε μία μεγάλη και ήρεμη περίοδο της ζωής του,
ασχολούμενος μονάχα με «ψιλοδουλειές» της μαφίας, και γράφοντας τα
απομνημονεύματά του – κάτι που κανονικά θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του
κανόνα της ομερτά (του όρκου σιωπής για τις δραστηριότητες της Μαφίας, που
δεσμεύει όλα τα μέλη – εν ενεργεία και μη – της Μαφίας), αν δεν ήταν τόσο
προσεκτικός για να μην αποκαλύψει λεπτομέρειες για το οργανωμένο έγκλημα.

«Ώς πατέρας μιας οικογένειας», γράφει χαρακτηριστικά, «ήμουν σαν τον αρχηγό
ενός κράτους. Έπρεπε, δηλαδή, να φροντίσω για την εσωτερική τάξη και ασφάλεια
της οικογένειας. Ήμουν επιφορτισμένος και με την ευθύνη των εξωτερικών σχέσεων
με άλλες οικογένειες». Λίγο λοιπόν η διακριτικότητά του, λίγο ο μετρημένος
βίος του μετά το 1966, ο Τζόζεφ Μπονάνο είχε τελικά την τύχη, σε αντίθεση με
τους περισσότερους συναδέλφους του, να πεθάνει από γεράματα.