Όπλα από «δεύτερο χέρι»

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Το υπουργείο Άμυνας προβληματίζεται έντονα
για την απάντηση που πρέπει να δώσει σε μια επιστολή που έφτασε πριν από λίγες
ημέρες στην Αθήνα από την Ουάσιγκτον και με την οποία ενημερώνεται το Ελληνικό
Πολεμικό Ναυτικό για την πρόθεση των Αμερικανών να διαθέσουν δωρεάν στην
Ελλάδα δύο μεταχειρισμένα πολεμικά πλοία. Πρόκειται για δύο ισχυρά
αντιτορπιλικά τύπου Spruance που βρίσκονται εν ενεργεία και αυτή την εποχή
περιπολούν στον Ινδικό Ωκεανό στο πλαίσιο της επιχείρησης «Διαρκής Ελευθερία».

Προβληματίζει την ηγεσία του Υπ. Αμύνης η προσφορά από τις ΗΠΑ δύο αντιτορπιλικών τύπου Spruance (DDG 971 και 973) – στη φωτό το πρώτο της σειράς DDG 963

Η απόφαση για την ηγεσία του ελληνικού Πενταγώνου δεν θα είναι μια εύκολη
υπόθεση, αν και όλα δείχνουν ότι θα είναι θετική. Το «φοβού τους Δαναούς και
δώρα φέροντας» είναι σ’ αυτές τις περιπτώσεις ένας πολύ χρήσιμος κανόνας, η
αξία του οποίου έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές στο παρελθόν, ιδίως μάλιστα
όταν – δυστυχώς – δεν ελήφθη υπόψη…

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 η τότε ηγεσία του υπουργείου εξάντλησε σχεδόν
κάθε «προσφορά» μεταχειρισμένων όπλων είτε από τις ΗΠΑ είτε από την Ευρώπη. Η
γκάμα περιελάμβανε τότε μαχητικά και μεταγωγικά αεροσκάφη, άρματα, οχήματα,
διάφορα είδη πλοίων κ.λπ. Όταν, αργότερα, επιχειρήθηκε ένας απολογισμός, τα
αρνητικά ήταν, σε αρκετές περιπτώσεις, περισσότερα. Γιατί με τη λογική που
εφαρμόστηκε συσσωρεύτηκαν και όπλα που δεν «απόσβεσαν» ποτέ το αναγκαίο κόστος
εκπαίδευσης, υποδομών και ανταλλακτικών – ήδη αποσύρονται ταχέως τα
αντιτορπιλικά Adams και οι φρεγάτες Knox πριν καλά καλά συμπληρώσουν δέκα
χρόνια στα νερά μας. Ενώ προβλήματα (ρωγμές) παρουσίασαν και τα αγορασθέντα
από την Ουκρανία μεταχειρισμένα χόβερκραφτ Ζουμπρ.

Είναι όμως μόνο αρνητικός ο απολογισμός των μεταχειρισμένων; Αρκετοί
επικαλούνται το αυτονόητο και αποστομώνουν τους επικριτές τους: ότι δηλαδή αν
δεν υπάρχουν χρήματα για αγορές καινουργών, τότε η αποδοχή (ή και αγορά)
μεταχειρισμένων είναι μονόδρομος.

Όσον αφορά τη νέα προσφορά, επιτελείς του ΓΕΝ υποστηρίζουν ότι τα πλοία είναι
πολύ καλά γενικώς καθώς έχουν δύο ελικόπτερα, δυνατότητα για νέα τακτικά
συστήματα, εκτοξευτές κάθετης εκτόξευσης, ακόμα και πυραύλων SM-2 για άμυνα
περιοχής (που δεν μας έχουν δοθεί ακόμα) καθώς και πυραύλους Τόμαχοουκ – οι
τελευταίοι σίγουρα δεν θα μας δοθούν ποτέ… Υπάρχουν ωστόσο και ερωτήματα για
τις υποδομές που θα χρειασθούν, το μεγάλο μήκος (171 μ.) καθώς και το πλήρωμα
(323 άτομα) που χρειάζονται.

Αυτό που θα μετρήσει είναι πάντως η ικανοποίηση των επιχειρησιακών
προτεραιοτήτων του Π.Ν. Το «τρελό» είναι ότι πριν από περίπου ένα χρόνο το ΓΕΝ
είχε ουσιαστικά απορρίψει ανάλογη πρόσφορα των ΗΠΑ για δύο αντιτορπιλικά Kidd,
τα οποία είναι όχι μόνο ίδιου τύπου με τα Spruance, αλλά είχαν και πρόσθετες
ισχυρές αντιαεροπορικές δυνατότητες – το μεγάλο, ακόμα, ζητούμενο για το
Ελληνικό Ναυτικό. Για να επανέλθουμε όμως στις «παγίδες» ή ευκαιρίες που
μπορεί να κρύβουν οι νέες προσφορές, να σημειωθεί ότι κάποιοι συνδέουν την
αποδέσμευση διάθεσης των SM-2 με την αποδοχή των Spruance ή / και με τη
δέσμευση για μελλοντική απόκτηση κορβετών από τις ΗΠΑ – προφανώς ίδιας ναυπήγησης…