Το «πάπλωμα» των 18 τρισ.

Η μοιρασιά μιας πρωτοφανούς για τα ελληνικά δεδομένα πίτας, ύψους 18 τρισ.
δραχμών, που συνιστά το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, βρίσκεται στο επίκεντρο
της πολιτικής θύελλας των τελευταίων ημερών ­ μιας θύελλας που ώθησε τον
Πρωθυπουργό να μιλήσει ακόμη και για απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησής του από
οικονομικά συμφέροντα.

Ο κ. Σημίτης, μιλώντας την προηγούμενη Πέμπτη στην Κυβερνητική Επιτροπή, είχε
σημειώσει ότι η κυβέρνηση βρίσκεται στη δίνη ενός πολέμου οικονομικών
συμφερόντων που θέλουν κομμάτι από τα κονδύλια του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου
Στήριξης. «Είναι τα συμφέροντα εκείνα που θέλουν μία πολιτική διαφάνεια στα
μέτρα τους, που βλέπουν την ανάπτυξη της χώρας ως “πίτα προς μοίρασμα”, που
θέλουν να χωρίσουν την οικονομία της χώρας σε φέουδα και τιμάρια», είπε
χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του στην Έδεσσα την Παρασκευή.

Πίσω από τη «μάχη για το πάπλωμα» που, κατά τον κ. Σημίτη, διεξάγεται μεταξύ
οικονομικών συμφερόντων βρίσκεται το γεγονός ότι μέχρι το 2003 θα έχουν γίνει
όλες οι αναθέσεις για τα έργα αυτής της πίτας. Η μοιρασιά, δηλαδή, εφόσον οι
εκλογές διεξαχθούν κανονικά θα γίνει από αυτήν την κυβέρνηση. Άρα, όποιος
επιχειρηματίας αισθάνεται πως θα αποκλεισθεί ή ότι δεν θα ευνοηθεί όσο ο ίδιος
επιθυμεί, θα επιθυμούσε ενδεχομένως την αλλαγή της κυβέρνησης ­ μήπως τυχόν με
κάποια άλλη έχει καλύτερη αντιμετώπιση.

Κρίσιμη περίοδος

Μάλιστα, ειδικά η περίοδος των επόμενων μηνών είναι η πλέον κρίσιμη ­ διότι
από τώρα και μέχρι το τέλος του έτους θα γίνουν όλες οι προκηρύξεις για τα
έργα του ΚΠΣ. Από τη στιγμή της προκήρυξης, χρειάζονται περίπου δύο μήνες για
την αξιολόγηση των προσφορών και εν συνεχεία άλλοι δύο μήνες για την υπόλοιπη
διαδικασία. Έτσι, το αργότερο περί τα τέλη του 2003 οι αναθέσεις ­ και η
μοιρασιά ­ θα έχουν τελειώσει.

Για να πάρει κομμάτι της πίτας ένας επιχειρηματίας θα πρέπει να έχει κάνει την
καλύτερη προσφορά, όχι μόνον από όλους τους Έλληνες, αλλά και από τους ξένους,
καθώς οι διαγωνισμοί είναι ανοικτοί σε όλους τους Ευρωπαίους των «15» χωρών
της Ένωσης. Πρόσφατα, εξάλλου, και ο κ. Σημίτης ξεκαθάρισε ότι οι προνομιακοί
όροι για τις ελληνικές εταιρείες που ίσχυσαν για παράδειγμα στο προηγούμενο
«πακέτο» (Β’ ΚΠΣ 1996-2000) δεν θα ισχύουν πλέον ­ και πως… τις δουλειές θα
παίρνουν οι καλύτεροι.

Αυστηροί κανονισμοί

Κυβερνητικοί κύκλοι υποστηρίζουν πως υπάρχουν επιχειρηματίες που έχουν όλα
τα… φόντα και τα προσόντα για να μετάσχουν στους διαγωνισμούς και να τους
κερδίσουν «με το σπαθί τους». Υπάρχουν όμως και άλλοι, οι οποίοι είτε δεν
προλαβαίνουν να έχουν εκπληρώσει τους όρους για τη συμμετοχή τους είτε δεν
έχουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Κάποιοι, λοιπόν, από τις τελευταίες δύο
κατηγορίες επιδιώκουν την ανατροπή των δεδομένων: είτε να γίνουν φωτογραφικές
προκηρύξεις που να ευνοούν τους ίδιους είτε να πάρουν έργα χωρίς να έχουν
κάνει την καλύτερη προσφορά ­ κάτι μάλλον δύσκολο, αφού οι κανονισμοί είναι
αυστηρότατοι και έχουν συνταχθεί από κοινού με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι θα γίνει στην περίπτωση που ένα έργο δοθεί σε κάποιον που δεν είναι ο
καλύτερος; Κατ’ αρχήν, όπως λένε συνεργάτες του Πρωθυπουργού, πέρα από το ότι
παραβιάζονται οι όροι της Ένωσης, το συγκεκριμένο έργο δεν θα είναι το
καλύτερο ­ κάτι που αποβαίνει εις βάρος της χώρας. Το σημαντικότερο όμως,
συνεχίζουν οι ίδιες πηγές, είναι πως από την αποτελεσματικότητα στη διαχείριση
του ΚΠΣ θα εξαρτηθεί ο ρυθμός μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας. Το πόση
δηλαδή και τι είδους ανάπτυξη θα έχουμε τα επόμενα χρόνια εξαρτάται από τις
ορθές επιλογές του σήμερα ­ και ο κ. Σημίτης ποτέ δεν υποχώρησε από την άποψή
του ότι πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η οικονομική ανάπτυξη.

Χαρακτηριστικό τού τι «παίζεται» με το ΚΠΣ είναι και το ότι ο αρμόδιος
Επίτροπος κ. Μπαρνιέ σε επιστολή που έστειλε πριν από λίγα μόλις 24ωρα στον κ.
Κώστα Σημίτη τον συγχαίρει για τη «λαμπρή εκκίνηση» στην υλοποίηση του ΚΠΣ ­
δηλαδή, για τους αυστηρούς μηχανισμούς αξιολόγησης και ελέγχους που έχουν
θεσμοθετηθεί. Παράλληλα, όμως, επισημαίνει με νόημα ότι πολλά θα εξαρτηθούν
(σίγουρα και τα κονδύλια που θα πάρει η Ελλάδα μετά το 2006) από την
παραγωγικότητα και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης που θα υπάρξουν στη χώρα.