Οι άνθρωποι που θέλουν να νικήσουν τις αρρώστιες και τον θάνατο

Έμβρυα – κλώνοι. Δεν θα εξελιχθούν ποτέ σε ανθρώπινα πλάσματα, θα συμβάλλουν όμως στην εξεύρεση θεραπειών για πολλές ανθρώπινες ασθένειες

Όταν ο Τζάντσον Σόμερβιλ πήρε το λεπίδι του τον περασμένο Απρίλιο και έκοψε
μια φέτα επιδερμικών κυττάρων από τη δεξιά του γάμπα, δεν αισθάνθηκε πόνο. Ο
40χρονος γιατρός από το Τέξας κινείται εδώ και χρόνια με αναπηρική πολυθρόνα,
αφού ένα ατύχημα τον έχει αφήσει παράλυτο από τη μέση και κάτω. Από
συναισθηματική άποψη, όμως, ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Κόβοντας ένα
κομμάτι από τη γάμπα του, ο Σόμερβιλ αισθάνθηκε σαν αστροναύτης, ένας
πρωτοπόρος στον τομέα της ανθρώπινης κλωνοποίησης.

Ο Σόμερβιλ δεν πήρε αυτήν την απόφαση αψήφιστα. Ο συντηρητικός αυτός
Ρεπουμπλικανός γνωρίζει πόσο επίμαχο θέμα είναι η ανθρώπινη κλωνοποίηση. Ως
αφοσιωμένο μέλος όμως της Επισκοπικής Εκκλησίας, και αφού ήλθε σε επαφή με
υπευθύνους της Εκκλησίας, έφτασε στο συμπέρασμα ότι το να γίνει ένας από τους
πρώτους ανθρώπους που θα κλωνοποιηθεί θα αποτελούσε την καλύτερη δυνατή
προσφορά προς την ανθρωπότητα. Όπως και προς τον εαυτό του: τα νευρωτικά
κύτταρα από το δικό του κλωνοποιημένο έμβρυο θα δώσουν τέλος στα βάσανά του.
Αυτό τουλάχιστον υπόσχεται η επιστήμη.

Ύστερα από τη χθεσινή ανακοίνωση της ACT, η ημέρα που ο Σόμερβιλ θα περπατήσει
έρχεται πιο κοντά. Το επίτευγμα αυτής της μικρής εταιρείας βιοτεχνολογίας, το
μεγαλύτερο ίσως ιατρικό επίτευγμα των τελευταίων 50 χρόνων, ελπίζεται ότι θα
οδηγήσει στη θεραπεία πολλών ασθενειών που έχουν σχέση με τη γήρανση. Και όπως
γράφει στο τελευταίο του τεύχος το περιοδικό «U.S. News & World Report»,
το επίτευγμα αυτό είναι προϊόν της εργασίας τριών ανθρώπων.

Τα πρόσωπα

Ο ένας είναι ο Χοσέ Σιμπέλι, που μεγάλωσε στις πάμπας της Αργεντινής και ήθελε
«να κάνει κάτι για τους αγρότες». Αυτό που άλλαξε τη ζωή του ήταν ένα συνέδριο
του ΜΙΤ για τις κυτταρικές θεραπείες, όπου διάφοροι ερευνητές παρουσίασαν
απογοητευτικά αποτελέσματα από την προσπάθειά τους να θεραπεύσουν τη νόσο του
Πάρκινσον στον άνθρωπο. Νεαρά, υγιή εμβρυακά κύτταρα διοχετεύονταν στα
κατεστραμμένα μέρη του εγκεφάλου των ασθενών. Αλλά η βελτίωση δεν ήταν μεγάλη.
Ο Σιμπέλι ήξερε γιατί: επειδή τα κύτταρα ήταν των ίδιων των ασθενών.

Δεδομένου ότι τα γυναικεία ωάρια από τα οποία θα μπορούσε να προέλθουν τα
κύτταρα δεν ήταν εύκολα διαθέσιμα, ο Σιμπέλι χρησιμοποίησε ωάρια από αγελάδες,
από τα οποία αφαίρεσε τον γενετικό τους κώδικα και τον αντικατέστησε με DNA
από κύτταρα που πήρε από το μάγουλό του. Όταν όμως οι έρευνές του έφτασαν σε
αδιέξοδο, τις εγκατέλειψε. Εκείνος που τις αξιοποίησε ήταν ο Ρίτσαρντ Ουεστ,
ένας άνθρωπος που ήθελε να νικήσει τη γήρανση και το θάνατο. Για το σκοπό αυτό
ίδρυσε την εταιρεία Γέρων, την οποία εγκατέλειψε το 1998 για να αναλάβει την
εταιρεία Advanced Cell Technology.

Ο τρίτος της παρέας ήταν ο άνθρωπος που έκανε τις χθεσινές ανακοινώσεις. Ο
Ρόμπερτ Λάντσα, ένας ερευνητής που πολλοί παρομοίασαν με τον Αϊνστάιν και το
1999 έγινε διευθυντής ιατρικών ερευνών της ACT, έδωσε τη δημοσιότητα που
χρειαζόταν στο θέμα, φτάνοντας να πείσει 67 νομπελίστες να στείλουν γράμμα
στον πρόεδρο Μπους, με το οποίο του ζητούσαν να επιτρέψει την έρευνα γύρω από
ανθρώπινα βλαστικά κύτταρα.

Τους επόμενους μήνες, οι άνθρωποι αυτοί δέχθηκαν όλων των ειδών τις επιθέσεις.
Τους είπαν «δολοφόνους μωρών», «τέρατα», τους έβαλαν σε καταλόγους στόχων των
οργανώσεων κατά των αμβλώσεων. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να ξεκινήσει ο
Σιμπέλι τις έρευνές του. Οι χθεσινές ανακοινώσεις έδειξαν ότι οι επιθέσεις δεν
τον πτόησαν.