ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Επικίνδυνα βιβλία

Ο Τάρικ Αλί ήταν τυχερός: η ταλαιπωρία του δεν ήταν μεγάλη. Χίλιοι άνθρωποι
που κρατούνται στις αμερικανικές φυλακές δεν μπορούν να πουν το ίδιο.

«Και τώρα κοιμήσου, γιατί ο πόλεμος θα είναι μακρύς και επώδυνος» (του Αλτάν, από το «Εσπρέσσο»)

Ο Πακιστανός συγγραφέας έφτασε αρκετά κουρασμένος τη Δευτέρα το βράδυ στο
αεροδρόμιο του Μονάχου. Δύο ημέρες διαλέξεων και συνεντεύξεων στο Ινστιτούτο
Γκαίτε με θέμα «Ισλάμ και Κρίση» τον είχαν καταπονήσει, ήθελε επειγόντως ένα
φλιντζάνι καφέ, έδωσε λοιπόν τη χειραποσκευή του για έλεγχο και ετοιμάστηκε να
περάσει στην αίθουσα αναμονής. Ο αξιωματικός όμως είχε άλλη γνώμη και του
ζήτησε να αδειάσει το περιεχόμενο της αποσκευής του σε ένα τραπέζι. Άρχισαν
τότε να βγαίνουν εφημερίδες, μπλούζες, άπλυτα εσώρουχα, περιοδικά, βιβλία. Ο
αξιωματικός έδειξε κάποιο ενδιαφέρον για το Times Literary Supplement, ώσπου
ξαφνικά έπεσε το μάτι του σε ένα λεπτό βιβλίο στα γερμανικά. Ήταν το «Περί
Αυτοκτονίας» του Καρλ Μαρξ. Έγνεψε σε έναν ένοπλο αστυνομικό και διέταξε τον
Αλί να τον ακολουθήσει.

Πηγαίνοντας προς τα γραφεία της αστυνομίας, ο αξιωματικός είπε στον συγγραφέα
ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου, δεν είναι δυνατόν να ταξιδεύει κανείς με τέτοια
βιβλία. «Στην περίπτωση αυτή», απάντησε εκείνος, «ίσως πρέπει να σταματήσετε
να τα εκδίδετε στα γερμανικά ή, ακόμη καλύτερα, να τα κάψετε δημοσίως».
Φτάνοντας στα γραφεία, ένας άλλος αξιωματικός τον πληροφόρησε ότι δεν θα
επιβιβαστεί στην πτήση του και θα παραμείνει στο Μόναχο για ανακρίσεις.
Έξαλλος, ο Αλί ζήτησε τότε να κάνει ένα τηλεφώνημα. «Σε ποιον θέλετε να
τηλεφωνήσετε;» «Στον δήμαρχο του Μονάχου. Συναντηθήκαμε την Παρασκευή το βράδυ
και μιλήσαμε για τα βιβλία μου. Θέλω να τον ενημερώσω γι’ αυτά που μου
συμβαίνουν». Το κλίμα άλλαξε απότομα. Λίγα λεπτά αργότερα, ένας τρίτος
αξιωματικός τον συνόδευσε στο αεροπλάνο του, που ετοιμαζόταν να κλείσει τις
πόρτες. Δεν αντάλλαξαν κουβέντα. Όπως θα του έλεγε αργότερα ένας επιβάτης, ο
πρώτος αστυνομικός κόμπαζε πως χάρις στο άγρυπνο μάτι του είχε γίνει μια
σημαντική σύλληψη.

Ο Τάρικ Αλί χρωστά την απελευθέρωσή του στο όνομά του και στην τύχη. Χίλιοι
άνθρωποι που έχουν συλληφθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τις 11 Σεπτεμβρίου
φαίνεται πως δεν διαθέτουν ούτε το ένα ούτε το άλλο, κι έτσι εξακολουθούν να
κρατούνται χωρίς να έχει προκύψει οποιοδήποτε ενοχοποιητικό στοιχείο που να
τους συνδέει με τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Μόνο πέντε από αυτούς θεωρούνται
«σοβαροί ύποπτοι». Οι υπόλοιποι κρατούνται με διάφορα προσχήματα. Επειδή
θεωρούνται «χρήσιμοι μάρτυρες». Επειδή παραβίασαν την αμερικανική νομοθεσία
για τη μετανάστευση. Ή επειδή σε τηλεφωνικές τους συνομιλίες που υπέκλεψε το
FBI, εξέφρασαν τη χαρά τους για τις επιθέσεις…

«Συλλαμβάνουν όλους αυτούς τους ανθρώπους για να δείξουν ότι είναι
αποτελεσματικοί στη μάχη κατά της τρομοκρατίας», σχολιάζει ένας δικηγόρος από
το Σαν Ντιέγκο που κατάφερε να απελευθερώσει τον πελάτη του. «Στην
πραγματικότητα, βρίσκονται σε βαθύ σκοτάδι».