ΠΕΡΒΕΖ ΜΟΥΣΑΡΑΦ Στηρίζουμε τις ΗΠΑ, αλλά να τελειώνουν οι βομβαρδισμοί

Χρειάστηκαν 50 ημέρες για να «ενδώσει» ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ. Εκτός
από την κοινή συνέντευξη Τύπου προς όλους τους δημοσιογράφους στο Ισλαμαμπάντ,
και τις δύο συνεντεύξεις στο BBC World και το CNN είχε αποφύγει να μιλήσει
αλλού, εκτός μιας «οφ δι ρέκορντ» συζήτησης με το CBS που διέρρευσε και τον
ενόχλησε πολύ. Η αλήθεια ήταν πως οι επισκέψεις αρχηγών κρατών και υπουργών
(αύριο και του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών κ. Γιώργου Παπανδρέου), οι απανωτές
συσκέψεις με στρατηγούς και… φυσικά οι βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν δεν του
άφηναν χρόνο. Τελικώς, την… ώρα που έφευγα από το Καράτσι, έφτασαν (χθες) οι
απαντήσεις του πανίσχυρου μέχρι σήμερα στρατηγού Μουσάραφ, ο οποίος πήρε την
εξουσία το ’99, κλείνοντας το Κοινοβούλιο και αναβάλλοντας τις εκλογές για το
φθινόπωρο του 2002, τις οποίες και έχει υποσχεθεί. Θαυμαστής του Κεμάλ
Ατατούρκ, ικανός στρατιωτικός στους πολέμους με την Ινδία, επιδιώκει να
«φιλελευθεροποιήσει» το κράτος του, σε σχέση με τον αυστηρό ισλαμικό του
χαρακτήρα. Ανησυχεί που βλέπει οι βομβαρδισμοί να μην τελειώνουν. «Πρέπει να
είναι σύντομοι και με συγκεκριμένους στόχους», επιμένει σε κάθε του επαφή με
ξένους ηγέτες. Στην αποκλειστική συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» μιλάει για την
τρομοκρατία, το Αφγανιστάν, το Κασμίρ και την Ινδία, διατυπώνει σκέψεις πώς
μπορεί να ξεπερασθεί η κρίση και εκφράζει την επιθυμία να ‘ρθει στην Ελλάδα.

ΕΡ.: Σε μήνυμά σας στον πακιστανικό λαό είπατε πως «ο μόνος δρόμος για το
μέλλον θα ήταν η συνεργασία σας με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. κατά της
τρομοκρατίας». Τι εννοείτε;

ΑΠ.: Η πλήρη συνεργασία μας με τις ΗΠΑ σε αυτή την παρούσα καμπάνια κατά της
τρομοκρατίας καθοδηγείται από τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Στηρίζεται στις αρχές μας
ενάντια στην τρομοκρατία, σε όλες τις μορφές της και τις εκδηλώσεις της. Η
τρομοκρατία θέτει υπό αμφισβήτηση την σταθερότητα και την πρόοδο στις
σύγχρονες κοινωνίες. Από μόνο του το Πακιστάν, θύμα της τρομοκρατίας,
συνεργάζεται από παλιά και θα συνεχίσει και στο μέλλον με τη διεθνή κοινότητα
να κατανικήσει την τρομοκρατία.

ΕΡ.: Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι η τρομοκρατία προέρχεται και
από τη Δύση κατά μουσουλμανικών χωρών. Συμφωνείτε;

ΑΠ.: Έχω κάνει ξεκάθαρες τις θέσεις μου για την τρομοκρατία σε πολλά φόρα. Η
τρομοκρατία, η «απελευθέρωση» της βίας απέναντι σε έναν λαό είναι απεχθής. Οι
τρομοκρατικές πράξεις αποτελούν κίνδυνο για την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια.
Δεν πιστεύω πως η Δύση «εντρυφεί» σε τρομοκρατικές πράξεις κατά των
μουσουλμανικών χωρών. Οι στόχοι της δεν είναι οι μουσουλμάνοι αλλά οι ίδιοι οι
τρομοκράτες. Είναι ξεκάθαρο πως ο αγώνας είναι κατά της τρομοκρατίας, όχι κατά
του μουσουλμανικού κόσμου.

ΕΡ.: Το Αφγανιστάν, όμως, είναι μια φτωχή χώρα που βομβαρδίζεται. Ποια θα ήταν
­ πλέον ­ η καλύτερη λύση για το λαό του;

ΑΠ.: Δύο δεκαετίες πολέμου έχουν καταστρέψει πλήρως την υποδομή του
Αφγανιστάν. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δώσει γενναία βοήθεια για την
ανοικοδόμηση και την αποκατάσταση του Αφγανιστάν. Η προώθηση καλών οικονομικών
συνθηκών πρέπει να γίνει παράλληλα με την εγκαθίδρυση μόνιμης ειρήνης στο
Αφγανιστάν.

Οι Αφγανοί είναι από τη φύση τους ανεξάρτητος λαός και απεχθάνονται κάθε λύση
που πάει να τους επιβληθεί απέξω. Μόνιμη ειρήνη και σταθερότητα στο Αφγανιστάν
μπορεί να επιτευχθεί μόνον με τη γηγενή προσπάθεια των Αφγανών. Η συγκρότηση
μιας αντιπροσωπευτικής και πολυεθνικής κυβέρνησης στο Αφγανιστάν θα ήταν μία
ορατή και βιώσιμη λύση.

ΕΡ.: Είστε πρόεδρος σε μία μεγάλη χώρα (περισσότερα από 140 εκατομμύρια
πληθυσμός) και πολύ κοντά στην Ινδία, επίσης μία πολύ μεγάλη χώρα. Το Κασμίρ
όμως είναι ένα πρόβλημα. Θα μπορούσε να λυθεί;

ΑΠ.: Ως γειτονικές χώρες η Ινδία και το Πακιστάν δεν έχουν άλλο δρόμο από το
να καθιερώσουν τη συνεργασία και τις αμοιβαίες καλές σχέσεις, στην οικονομία
και στην κοινωνική ανάπτυξη των λαών τους. Δυστυχώς, για περισσότερο από 50
χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών παραμένουν γεμάτες από καχυποψία και
εχθρότητα. Πιστεύω πολύ πως μαζί έχουμε να δουλέψουμε για να συντρίψουμε αυτόν
τον φαύλο κύκλο και να ξεκινήσουμε μια νέα εποχή, που θα φέρει μαζί την ειρήνη
και την ηρεμία στην περιοχή μας, καθώς και την ευδαιμονία των λαών μας.

Ωστόσο, η Ινδία πρέπει να πετύχει να φτάσει σε αυτό τον σκοπό, πρέπει να μπει
σ’ ένα σοβαρό διάλογο με το Πακιστάν, για μια δίκαιη λύση στο ζήτημα του
Κασμίρ, σύμφωνα με την επιθυμία του λαού του Κασμίρ.

ΕΡ.: Σήμερα ζούμε μια ωμή πραγματικότητα. Εσείς πώς φαντάζεσθε ­ σ’
αυτές τις συνθήκες ­ το μέλλον της χώρας σας, της Ασίας γενικότερα;

ΑΠ.: Μακριά, όσον αφορά το μέλλον του Πακιστάν, έχω πολύ υψηλές ελπίδες για τη
χώρα μου. Η παρούσα κυβέρνηση πήρε την εξουσία σε πολύ δύσκολες συνθήκες και
ήρθε αντιμέτωπη με πολλές προκλήσεις σε διαφορετικά μέτωπα.

Η πάσχουσα οικονομία ήταν, ασφαλώς, η μέγιστη προτεραιότητά μας. Αυτό
προωθήσαμε με το αναγεννημένο μας οικονομικό πρόγραμμα. Και πετύχαμε να
σταματήσουμε έναν κατήφορο, επαναφέροντας την οικονομία στο σωστό δρόμο.

Θέλουμε παράλληλα να ακολουθήσουμε μια πλουραλιστική ατζέντα που να
περιλαμβάνει πολιτικές μεταρρυθμίσεις και καλές προτάσεις διακυβέρνησης.
Θέλουμε να φέρουμε πίσω τον πολιτικό ρόλο μέσω του συστήματος της τοπικής
διακυβέρνησης που μέχρι σήμερα έχει δώσει δύναμη σε τοπικό επίπεδο.

Νομίζω ότι ο επιτυχίες μας μιλάνε από μόνες τους αν συγκρίνουμε το Πακιστάν
του 2001 με το Πακιστάν προ τις 12ης Οκτωβρίου του ’99. Κάνουμε ειλικρινείς
προσπάθειες να βεβαιώσουμε πως το έθνος μας έχει ένα λαμπρό μέλλον και θα
προχωρήσει με τις δικές του δυνάμεις μπροστά.

Όσο για την Ασία, γενικότερα, ελπίζω να δω όλες τις χώρες της περιοχής να ζουν
σε αρμονία και να συνεργάζονται σε διμερή και πολυμερή βάση. Όλοι χρειαζόμαστε
να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να επιλύσουμε διαφορές και να περπατήσουμε μαζί
για την άνοδο της περιοχής.

ΕΡ.: Ωστόσο υπάρχει μία διεθνής πραγματικότητα μετά τις 11
Σεπτεμβρίου… Δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα…

ΑΠ.: Το Πακιστάν πρόσφερε όλη του τη συνεργασία και υποστήριξε τη διεθνή
κοινότητα στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Ωστόσο, δεν μπορεί να δοθεί λύση
στο πρόβλημα αν δεν αντιμετωπισθούν οι αιτίες που το προκαλούν.

Π.χ. ο κόσμος πρέπει να κάνει μια συλλογική και συμφωνημένη προσπάθεια για να
λύσει φιλονικίες, όπως το Κασμίρ και το Παλαιστινιακό, όπως να λύσει
οικονομικά ζητήματα και θέματα κοινωνικής πολιτικής με δικαιοσύνη και
κοινωνική προοπτική.

ΕΡ.: Όταν όλη αυτή η κρίση τελειώσει θα θέλατε να επισκεφθείτε την
Ελλάδα, ένας υπουργός της οποίας, ο επί των Εξωτερικών,
φτάνει αύριο στη χώρα σας;

ΑΠ.: Η εντυπωσιακή και πλούσια ιστορικά, πολιτιστικά, αρχαιολογικά, μυθολογικά
Ελλάδα είναι διεθνώς γνωστή και αναγνωρισμένη για την προσφορά του πολιτισμού
της.

Η επιρροή των Ελλήνων φιλοσόφων στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής κοινωνίας και της
σκέψης των μουσουλμάνων φιλοσόφων είναι αναμφισβήτητο γεγονός.

Ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε στην περιοχή μας τον 4ο αιώνα π.Χ. και άφησε την
σφραγίδα της ελληνικής κουλτούρας στους κατοίκους της.

Είχα τη χαρά να περάσω από την Αθήνα για λίγο (on a stop over) τον Απρίλιο του
2000. Θα ‘θελα πολύ να επισκεφτώ τη χώρα σας. Θα ήθελα πολύ αυτό να γίνει
πραγματικότητα.

Σενάρια για αμερικανική βάση

ΚΑΡΑΤΣΙ, ΠΑΚΙΣΤΑΝ.

Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ. Ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ σε κοινή συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου

Τη δημιουργία άμεσα μιας αμερικανικής στρατιωτικής βάσης κοντά στην
στρατηγικής σημασίας πόλη Mazar – Ι – Sharif του Αφγανιστάν και την ενίσχυση
με αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις 15 βάσεων του Πακιστάν συζήτησε ο
Αμερικανός στρατηγός Tommy Frank με τον αρχηγό του στρατιωτικού καθεστώτος
Περβέζ Μουσάραφ. Κυβερνητική πακιστανική πηγή δεν θέλησε να αποκαλύψει
περισσότερα στα «ΝΕΑ», ωστόσο χθες το πρωί ο διευθυντής στο Πακιστάν μιας από
τις επτά μεγαλύτερες ξένες εταιρείες πετρελαιοειδών, ο οποίος με πήγε στο
αεροδρόμιο στο Καράτσι, μου έδωσε να καταλάβω πως η χώρα του «αναγκαστικά
εμπλέκεται περισσότερο στον πόλεμο στο Αφγανιστάν, διότι οι ΗΠΑ ζητάνε άμεσα
αποτελέσματα με τους βομβαρδισμούς, τα οποία δεν έχουν ακόμα φανεί».

Όλα αυτά, βεβαίως, πρόσθεσε, οδηγώντας «μέσα» σε ένα απίστευτο νέφος και υψηλή
υγρασία στο Καράτσι (15 εκατ. πληθυσμός), «θα συζητηθούν στην Αμερική σε μία
εβδομάδα, όπου πρόκειται να μεταβεί ο στρατηγός Μουσάραφ». Αλλά, «η μεγάλη
καθυστέρηση της Βόρειας Συμμαχίας να καταλάβει την Mazar – Ι – Sharif οδηγεί
σε μεγάλες αποφάσεις εμπλοκής, πλέον, και στρατιωτικώς στην περιπέτεια του
Αφγανιστάν».

Ένα, πάντως, κορυφαίο πρόβλημα που αντιμετωπίζει πλέον ο Μουσάραφ είναι ότι η
χθεσινή έκθεση της Κρατικής Τράπεζας του Πακιστάν δίνει και επίσημα πλέον
στοιχεία της οικονομικής καθίζησης της χώρας μετά την 11η Σεπτεμβρίου. «Η
ανάπτυξη από 4% πέφτει στο 2,5%», είναι ένα από τα σημεία της έκθεσης που
κοινοποιήθηκε χθες κατά… διαβολική σύμπτωση με την έναρξη συνομιλιών με τα
πολιτικά κόμματα. Δεν είναι τυχαίο που στη χθεσινή συνάντηση του μεγάλου
κόμματος Muslim League (σήμερα γίνεται η συνάντηση με το άλλο μεγάλο κόμμα,
Peoples Party) τέθηκε στον στρατηγό Μουσάραφ θέμα επιστροφής του εξόριστου
πρώην πρωθυπουργού Nawaz Sherif.

Το διπλό παιχνίδι του Ισλαμαμπάντ

Οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν (ISI) έχουν το «πάνω χέρι» σ’ αυτόν τον
πόλεμο. Εκείνες, και όχι η CIA, έχουν κατασκόπους στο Αφγανιστάν, και στις
πληροφορίες αυτών των κατασκόπων στηρίζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες για τις
πολεμικές τους επιχειρήσεις. Υπάρχουν όμως τρία προβλήματα. Η ISI δημιούργησε
τους Ταλιμπάν, διατηρεί δεσμούς με την Αλ Κάιντα και έχει δυσαρεστηθεί με τη
CIA επειδή την εγκατέλειψε μετά την εκδίωξη των Σοβιετικών από το Αφγανιστάν.
Ήλθε λοιπόν η ώρα να πάρει την εκδίκησή της.

Αυτό τουλάχιστον φοβούνται αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της
αμερικανικής αντικατασκοπείας, και επικαλούνται την εκτέλεση από τους Ταλιμπάν
του Αμπντούλ Χακ, του ανθρώπου στον οποίο η Ουάσιγκτον είχε εναποθέσει τις
ελπίδες της για τη συγκρότηση της μελλοντικής κυβέρνησης του Αφγανιστάν.
Κάποιος πρέπει να τον πρόδωσε. Και οι υποψίες πέφτουν στην ISI, επειδή γνώριζε
το δρομολόγιο του Χακ και τις επαφές του.

Το σενάριο αυτό έχει προκαλέσει βαθιά ανησυχία στις ΗΠΑ, δεδομένου ότι ένας
άλλος άνθρωπος που βρίσκεται στο Αφγανιστάν με την ίδια αποστολή, ο Χαμίς
Κουαρζάι, θα μπορούσε να έχει την ίδια τύχη.

Οι εκκαθαρίσεις

Ο πρόεδρος του Πακιστάν Περβέζ Μουσάραφ, στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ σε αυτόν
τον πόλεμο, προέβη αυτόν τον μήνα σε εκκαθαρίσεις στην ISI, αρχίζοντας από τον
διευθυντή της, τον στρατηγό Μαχμούντ Άχμεντ. Το παράδοξο είναι ότι ο Άχμεντ
βρισκόταν στην Ουάσιγκτον στις 11 Σεπτεμβρίου, σε μια προσπάθεια να
διαπραγματευθεί μια στενότερη συνεργασία. Όταν επέστρεψε στο Πακιστάν, έλαβε
μέρος στην αντιπροσωπεία που προσπάθησε να πείσει τους Ταλιμπάν να παραδώσουν
τον Μπιν Λάντεν.

Με διαταγή του στρατηγού Άχμεντ, η ISI συγκρότησε τον τελευταίο χρόνο μια
μυστική μονάδα με στόχο να καταστρέψει τα κυριότερα πολιτικά κόμματα και τους
αυτονομιστές του κινήματος Μοχαζίρ Κουάμι. Για τον σκοπό αυτό στηρίχθηκε σε
κινήματα φονταμενταλιστών, ορισμένα από τα οποία είχαν σχέσεις με την Αλ
Κάιντα.

Η ISI, που ιδρύθηκε το 1948 και τα στελέχη της εκπαιδεύτηκαν από τη CIA και
τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, έχει σήμερα εκατοντάδες πράκτορες στο
Αφγανιστάν, που έχουν ανεκτίμητη αξία για τη CIA. Κανείς δεν ξέρει όμως για
ποιον δουλεύουν ούτε ποιος τους ελέγχει. Όπως λέει ένας από τους πρώην
αρχηγούς της, ο στρατηγός Χαμίντ Γκιουλ, «η υπηρεσία δεν έχει νοικιαστεί από
τις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε δουλεύει γι’ αυτές».