Ακόμα «πληρώνουν» τα ατυχήματα

Από θαύμα σώθηκε ο 31χρονος Θέμης Νικολαΐδης, όταν πριν από 3 χρόνια είχε ένα αυτοκινητιτικό ατύχημα. Σήμερα είναι καλά, αλλά πρέπει ανά τακτά διαστήματα να παίρνει άδεια από τη δουλειά του για να μένει ακίνητος στο κρεβάτι

Σώθηκε από θαύμα. Με τρία κατάγματα στη σπονδυλική στήλη. Όμως η ζωή του,
ύστερα από εκείνο το τροχαίο του Δεκεμβρίου του 1997, άλλαξε δραματικά.

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Έβρεχε και η κίνηση στην Αργυρουπόλεως ήταν
αυξημένη.

Ο 31χρονος Θέμης Νικολαΐδης ήταν επάνω στη μηχανή του, όταν ξαφνικά ένα
Citroen παραβίασε το σήμα του STOP και έπεσε με σφοδρότητα επάνω του. «Θυμάμαι
τη σύγκρουση και από εκεί και έπειτα το κενό. Όταν συνήλθα είδα γύρω μου
μαζεμένους ανθρώπους. Δεν πόναγα εκείνη την στιγμή. Όταν έφτασα στη δουλειά
μου όμως, μούδιασα ολόκληρος. Πήγα στο Ασκληπιείο Βούλας. Η πρώτη διάγνωση
ήταν “θλάση οσφύος”. Όταν οι πόνοι δεν υποχωρούσαν, όταν δεν μπορούσα να σταθώ
τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Νέες επισκέψεις σε ιατρεία,
καινούργιες φαρμακευτικές αγωγές, νέες διαγνώσεις – διαφορετικές κάθε φορά. Η
«θλάση οσφύος» που διεγνώσθη αρχικά, τελικά ήταν τρία κατάγματα στη σπονδυλική
στήλη. Και το κόστος ανέβαινε συνεχώς.«Τριάντα χιλιάδες η επίσκεψη σε έναν
φυσιοθεραπευτή – που έπρεπε να επαναλαμβάνεται τρεις φορές την εβδομάδα, 10
χιλιάδες το τάδε φάρμακο, 7 χιλιάδες η μια αλοιφή. Αυτά τα χρήματα από κάπου
έπρεπε να βγουν. Από που όμως;».

Ο Θέμης εργαζόταν στο βουλκανιζατέρ του πατέρα του. Όμως ούτε και εκείνος
μπορούσε να αντέξει να πληρώνει μεροκάματο στον γιο του που δεν μπορούσε να
εργασθεί, ούτε μπορούσε να αντεπεξέλθει χωρίς να προσλάβει καινούργιο
υπάλληλο.

Ο Θέμης, σήμερα εργάζεται κανονικά. Κάθε τρεις μήνες όμως πρέπει να παίρνει
ολιγοήμερη άδεια προκειμένου να ξεκουράζεται. Και φυσικά συνεχίζει τις
επισκέψεις του σε φυσιοθεραπευτή.

Διαφορετική ήταν η περίπτωση του Γιώργου Καραταμπάνη, σιδερά, 53 ετών. Το
ατύχημα έγινε στις 16 Αυγούστου του 2000 στην επαρχιακή οδό Άργους- Στέρνας.
«Μόνο εάν ανέβει κάποιος τον Γολγοθά που ανέβηκα εγώ θα μπορέσει να με
καταλάβει», λέει ο ίδιος. Η αντίστροφη μέτρηση για τον Γιώργο και την γυναίκα
του Τούλα άρχισε όταν ένα επιβατικό αυτοκίνητο πέφτει επάνω στο δικό τους. Ο
Γιώργος και η Τούλα ένα χρόνο μετά δεν έχουν συνέλθει από αυτήν την ιστορία.
Με σπασμένο, σε πολλά μέρη, πόδι ο Γιώργος ήταν καθηλωμένος στο αναπηρικό
καροτσάκι. Αδυνατούσε να κινηθεί και να εργασθεί. Το ΤΕΒΕ όμως συνέχιζε να
στέλνει ανά δίμηνο το έντυπο είσπραξης των εισφορών. «Φυσικά δεν μπορούσα να
πληρώσω και τα πρόστιμα συσσωρεύονταν», λέει ο ίδιος. «Έχω υπολογίσει το
οικονομικό κόστος από το ατύχημα που χτύπησε σαν κεραυνός εμένα και την
γυναίκα μου. Μου έχει στοιχίσει περισσότερα από 12 εκατομμύρια. Σε αυτά
περιλαμβάνονται τα ιατρικά έξοδα, οι απώλειες εισοδήματος από την εργασία μου,
ακόμα και η οικιακή βοηθός αφού η γυναίκα μου – τραυματισμένη και αυτή για
μήνες – δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει ούτε με τιςδουλειές του σπιτιού, τα ταξί
– ούτε να οδηγήσω ούτε να μπω σε λεωφορείο μπορούσα – και τόσα άλλα».