Στα 5 χλμ. θα πάω καλύτερα

«Έχω περιθώρια βελτίωσης τα επόμενα χρόνια για να κυνηγήσω κάτι περισσότερο, αλλά σίγουρα το 10άρι είναι πολύ δύσκολο», δήλωσε η Χρύσα Ιακώβου

Μπορεί να μην κατέκτησε μετάλλιο, ούτε καν θέση στην οκτάδα στα 10.000 μ.
Γυναικών η Χρύσα Ιακώβου, αλλά με τη 16η θέση που κατέκτησε και το πανελλήνιο
ρεκόρ που σημείωσε η Καλύμνια πρωταθλήτρια υπενθύμισε για μια ακόμη φορά ότι
είναι ιδιαίτερα σημαντική μονάδα για τον ελληνικό στίβο. Ίσως στον πολύ κόσμο
η 16η θέση στον κόσμο και τα 32.31.18 που σημείωσε (το προηγούμενο πανελλήνιο
ρεκόρ ανήκε στην ίδια και ήταν 32.34.87 από το 1997 στους Μεσογειακούς του
Μπάρι) να μην λένε κάτι το ιδιαίτερο. Όμως, το να τρέχεις ανάμεσα στα θηρία
της «μαύρης» ηπείρου δεν είναι εύκολο. Ήταν η 8η Ευρωπαία της κατάταξης και
αυτό σε έναν τομέα που δεν πηγαίνει καλά στην Ελλάδα τόσο στους Άνδρες όσο και
στις Γυναίκες. Οι λόγοι αφορούν και στην αδυναμία του ΣΕΓΑΣ να βρει τρόπο
καλύτερης στήριξης αθλητών που προσπαθούν να διακριθούν στις μεγάλες
αποστάσεις.

Η Ιακώβου που γυμνάζεται με τον Νίκο Δημητριάδη δεν θέλει, πάντως, να κάνει
κάποιο συγκεκριμένο παράπονο: «Υπάρχουν πραγματικά ιδιαίτερες δυσκολίες για
τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων. Θα ήταν καλό να προπονηθώ για έναν μήνα σε
υψόμετρο, αλλά είναι δύσκολο, αφού υπάρχουν υποχρεώσεις συλλογικές και άλλες,
που δεν μου το επιτρέπουν».

Το γεγονός, επίσης, ότι δεν υπάρχει σοβαρός συναγωνισμός γι’ αυτήν στην Ελλάδα
είναι κάτι που δεν βοηθάει: «Η έλλειψη συναγωνισμού παίζει μεγαλύτερο ρόλο στα
5.000 μέτρα. Πιστεύω ότι στο 5άρι μπορώ να πάω καλύτερα, αλλά ψάχνω συνεχώς
για κούρσες».

Ο προχθεσινός αγώνας στα 10.000 την άφησε με γλυκόπικρη γεύση: «Η κούρσα ήταν
αργή. Έλεγα, δεν είναι δυνατόν ή αυτές πάνε αργά ή εγώ είμαι πολύ καλά. Αν
ήταν πιο γρήγορη θα είχα πάρει καλύτερη θέση. Πιστεύω, πάντως, ότι έχω
περιθώρια βελτίωσης τα επόμενα χρόνια για να κυνηγήσω κάτι περισσότερο, αλλά
σίγουρα το 10άρι είναι πολύ δύσκολο».