«Είμαστε ο στρατός της ανυπακοής»

“Είμαστε καινούργιοι, αλλά είμαστε αυτοί που υπήρχαν πάντα. Είμαστε ο
στρατός της ανυπακοής που βρίσκεται από αιώνες σε πορεία σε τούτη την ήπειρο”.

Το πολιτιστικό μανιφέστο των διαδηλωτών της Γένοβας είναι πλέον γεγονός.
Αναπόφευκτα. Κάθε κοινωνικό κίνημα είχε ένα ενοποιητικό κείμενο, ένα λάβαρο
φτιαγμένο από λέξεις που ήταν η ταυτότητά του. Αυτό της Γένοβας τιτλοφορείται
“Ο λαός της Ευρώπης πορεύεται εναντίον της Αυτοκρατορίας και προς τη Γένοβα”.
Έχει ήδη αναπαραχθεί σε χιλιάδες αντίγραφα, μεταδοθεί με e-mail από τον λαό
του Σηάτλ, δημοσιευτεί στις πρώτες σελίδες των ιστοσελίδων του κινήματος, όπως
οι ecn. org και indymedia.it.

Είναι μια πρόσκληση στα όπλα που εμπνέεται από παλιές εξεγέρσεις. “Είμαστε οι
Γάλλοι χωρικοί της Jacquerie, οι λαναράδες της Φλωρεντίας, οι οπαδοί του Γιαν
Χους… είμαστε οι δούλοι, οι εργάτες, οι ανθρακωρύχοι, οι δραπέτες και οι
λιποτάκτες που ενώθηκαν με τους κοζάκους του Πουγκατσόφ για να ανατρέψουν τους
δεσπότες στη Ρωσία και να καταργήσουν τη δουλεία”. Το μανιφέστο συνεχίζει με
αναφορές στον αγγλικό στρατό του στρατηγού Λουντ, την προλεταριακή εξέγερση
του 1848, την κομμούνα του Παρισιού το 1871. Αλλά και οι εχθροί είναι εκείνοι
που ήταν πάντα: “Λένε πως είναι νέοι, βαφτίζονται με αποκρυφιστικά
αρκτικόλεξα: G8, ΔΝΤ, WTO, Nafta… Αλλά δεν μπορούν να εξαπατήσουν. Εναντίον
τους, ακόμη μια φορά εξεγειρόμαστε”.

Η ιδέα να γραφτεί ένα μανιφέστο για τη Γένοβα ήταν του Βου Μινγκ, όπως είναι η
νέα ταυτότητα της ομάδας Λούθερ Μπλίσετ της Μπολόνια. Οι συντάκτες του έχουν
ήδη υπογράψει το Q (εκδ. Einaudi, 1999), ένα από τα πρώτα μυθιστορήματα κατά
της παγκοσμιοποίησης. Το μανιφέστο του Βου Μινγκ (“χωρίς όνομα” στα κινέζικα),
ανάγει τις ρίζες των διαδηλωτών στον αγώνα κατά της φεουδαρχίας.

Τα μέτρα που έχουν λάβει οι αρχές μοιάζουν πάντως δυσανάλογα με τα μέσα των
διαδηλωτών. Ακόμη και με αντιαεροπορικές συστοιχίες πυραύλων “Spada” οχυρώθηκε
το αεροδρόμιο της Γένοβας “Χριστόφορος Κολόμβος” ­ τις ίδιες που τοποθετήθηκαν
στις ακτές της Απουλίας την περίοδο του πολέμου στο Κόσοβο.

Ο ιταλικός Τύπος συναγωνίζεται στην κινδυνολογία, δημοσιεύοντας και δίνοντας
έμφαση στα διάφορα μέτρα που λαμβάνονται. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε εξάλλου
η θέση που πήρε ο Πάπας Ιωάννης – Παύλος ο Β’, ο οποίος τάχθηκε στο πλευρό των
νέων που αγωνίζονται εναντίον της παγκοσμιοποίησης και κάλεσε τους ισχυρούς
της γης να ακούσουν τη φωνή των φτωχών και να πάρουν θαρραλέες αποφάσεις που
θα ελαφρύνουν την αγωνία και το δράμα των αδύνατων και υπανάπτυκτων χωρών.