Μαγικά χαρτιά

Το θέμα αφορά άμεσα τη ΔΟΕ, καθώς η εμπειρία από το φιάσκο του Σίδνεϊ είναι πολύ νωπή

Κουίζ: Σε ένα γήπεδο 5.000 θέσεων πόσες θα διατεθούν στους φιλάθλους κατά τη
διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004; Οι μισές; Περισσότερες; Ή μόλις 600 –
800;

Δυστυχώς, η σωστή απάντηση προσεγγίζει το λιγότερο. Αυτό όμως δεν είναι το
μοναδικό γεγονός με το οποίο θα αρχίσουν σιγά σιγά να εξοικειώνονται οι
Έλληνες φίλαθλοι. Το ζήτημα της διάθεσης των εισιτηρίων θεωρείται από τα πλέον
ευαίσθητα για κάθε πόλη που διοργανώνει Ολυμπιακούς Αγώνες: αν εκεί κάτι πάει
στραβά, όπως στο Σίδνεϊ, ο αντίκτυπος αφορά χιλιάδες θεατές. Και ήδη, μετά το
πρόσφατο «καμπανάκι» της ΔΟΕ για το θέμα, οι αρμόδιοι επεξεργάζονται
στρατηγικές επικοινωνίας ώστε το ελληνικό κοινό να αντιληφθεί εγκαίρως πως το
να δει κανείς, για παράδειγμα, τις Τελετές Έναρξης και Λήξης ή τον τελικό των
100 μ. ανδρών δεν θα είναι ούτε το ευκολότερο ούτε το φθηνότερο πράγμα στον
κόσμο! Στο συρτάρι της προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής Αθήνα 2004, κ.
Γιάννας Αγγελοπούλου, βρίσκεται ήδη εμπιστευτική έκθεση του προέδρου της ΔΟΕ,
Χ. Α. Σάμαρανκ, για τα εισιτήρια. Τα δύο επίμαχα σημεία της έκθεσης, που
κοινοποιήθηκε μόνο σε υψηλόβαθμα στελέχη της ΟΕΟΑ Αθήνα 2004 είναι: Να
ξεκαθαρίσει η «Αθήνα 2004» την πολιτική της για τα εισιτήρια (πόσα, πότε,
τιμές κ.λπ.) και να αποφασίσει για τις διαδικασίες διάθεσής τους.

Το θέμα αφορά άμεσα τη ΔΟΕ, καθώς η εμπειρία από το φιάσκο του Σίδνεϊ είναι
πολύ νωπή. Όταν αποκαλύφθηκε από τον αυστραλιανό Τύπο πως οι διοργανωτές, και
ειδικότερα οι υπεύθυνοι για το μάρκετινγκ των εισιτηρίων, είχαν κρατήσει
περίπου χίλια «πακέτα-φιλέτα» για δημοφιλείς τελικούς, τα οποία διέθεσαν «κάτω
από το τραπέζι», με αποτέλεσμα το ευρύ κοινό να μη βρίσκει εισιτήρια, ήρθαν τα
πάνω – κάτω. Η Αθήνα έχει να διαθέσει περίπου 6,4 εκατ. εισιτήρια. Και αν από
αυτά αφαιρέσει κανείς 1,2 εκατ. εισιτήρια που βάσει συμβατικής υποχρέωσης η
διοργανώτρια πόλη πρέπει να διαθέσει σε Χορηγούς και Ολυμπιακή Οικογένεια,
τότε μένουν περίπου 5,6 εκατ. εισιτήρια. Αυτά θα πουλήσει η Αθήνα για να
εισπράξει περίπου 65 δισ. δρχ., που έχει συμπεριλάβει στον ισοσκελισμένο
προϋπολογισμό της.

*** Στη Σεούλ και στη Βαρκελώνη διατέθηκαν 4 εκατ. εισιτήρια στο κοινό
και πουλήθηκε τελικά το 70% – 80% αυτών.

Η Ατλάντα διέθεσε 11 εκατ. εισιτήρια και πουλήθηκαν τα 8 εκατ. Το Σίδνεϊ
διέθεσε 7,5 εκατ. και πουλήθηκε το 70% αυτών.

*** Οι αγώνες του Σίδνεϊ ήταν οι ακριβότεροι. Η μέση τιμή εισιτηρίων
για τις τελετές και τους «χρυσούς» τελικούς ήταν 100 δολ. Αυστραλίας (20.000
δρχ.).

*** Το Σίδνεϊ διέθεσε εισιτήρια «πόρτα – πόρτα», ταχυδρομικά, μέσω
Ίντερνετ, τηλεφωνικά και με κλήρωση.