Δύο Γάλλοι… για το στέμμα της Αγγλίας

Χόμαν, Μπέρκαμπ. Και οι δύο καίγονται για την κατάκτηση του τροπαίου

Όταν ακούσεις τις λέξεις «αγγλικό ποδόσφαιρο» το πρώτο πράγμα που θα σκεφθείς
θα είναι οι δύο ομάδες του τελικού, αλλά και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Και αν
τα τελευταία χρόνια ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον και η παρέα του έχουν μονοπωλήσει
για τα καλά τα πρωτεία στη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο τόσο η Άρσεναλ όσο
και η Λίβερπουλ, που συγκρούονται σήμερα στο «Μιλένιουμ» του Κάρντιφ (17.00
Alpha) στον τελικό του Κυπέλλου, καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες για να την
πλησιάσουν.

Όσο και αν ψάξει κανείς δεν θα βρει παρά δύο κοινά ανάμεσα στους δύο
σημερινούς μονομάχους. Το ένα είναι το κόκκινο χρώμα στη φανέλα και το άλλο η
εθνικότητα των προπονητών τους. Δεν είναι τελικά περίεργο; Δύο Γάλλοι (Αρσέν
Βενγκέρ ­ Άρσεναλ ­, Ζεράρ Ουγιέ ­ Λίβερπουλ) θα διεκδικήσουν το Κύπελλο
Αγγλίας σε ουαλικό έδαφος… Το γεγονός παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις
αν αναλογιστεί κανείς πως είναι η πρώτη φορά από το 1991 που οι δύο προπονητές
του τελικού είναι από την ίδια χώρα!

ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΑ

Οι διαφορές ανάμεσα στην Άρσεναλ και τη Λίβερπουλ πολλές. Οι «Κανονιέρηδες»
ήταν η ομάδα που αμφισβήτησε περισσότερο από κάθε άλλη την κυριαρχία της
Γιουνάιτεντ όλα αυτά χρόνια. Κατάφερε να της «κλέψει» το πρωτάθλημα το 1998,
ενώ σε όλη αυτήν την περίοδο είχε μια ιδιαιτέρως ευπρόσωπη πορεία σε Αγγλία
και Ευρώπη σηκώνοντας δύο Κύπελλα (1993, 1998) και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων
(1994). Στηριζόμενη στην κλάση και τις εντυπωσιακή τεχνική κατάρτιση κάποιων
(ξένων ­ κυρίως Γάλλων) ποδοσφαιριστών της (Ανρί, Βιερά, Πιρές, Κανού,
Μπέργκαμπ), αλλά και στην εμπειρία βετεράνων αμυντικών κολοσσών όπως ο
Ντέιβιντ Σίμαν και ο Τόνι Άνταμς η Άρσεναλ του Βενγκέρ ήταν πάντα περισσότερο
μια ομάδα προσωπικοτήτων παρά συνόλου. Φέτος, όμως, τα πράγματα δεν πήγαν και
τόσο καλά. Το πρωτάθλημα τελείωσε μάλλον γρήγορα και με μια ατιμωτική συντριβή
με 6-1 στο Ολντ Τράφορντ, ενώ στην Ευρώπη η λονδρέζικη ομάδα ακολούθησε μια
άχρωμη και άοσμη πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ που κατέληξε σε έναν (άδικο
ομολογουμένως) αποκλεισμό από τη Βαλένθια στα προημιτελικά. Η Άρσεναλ θέλει
αυτό το Κύπελλο για να αποδείξει πως η παρακμή της δεν έχει ξεκινήσει και ότι
παραμένει, αν μη τι άλλο, το Νο 2 του αγγλικού ποδοσφαίρου σήμερα.

Ο Άνταμς ο αρχηγός που δήλωσε πως θα εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο σε έναν χρόνο
έχει έναν παραπάνω λόγο: «Αυτός ο τελικός έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα,
αφού ξέρω ότι του χρόνου μπορεί να μην έχω την ίδια ευκαιρία. Το Κάρντιφ δεν
είναι τόσο κοντά στο σπίτι μου όσο ήταν το Γουέμπλεϊ, αλλά αν κερδίσουμε το
ταξίδι πίσω θα είναι πολύ ευχάριστο»!

ΠΛΟΥΣΙΟ ΠΑΛΜΑΡΕ

Δύο Γάλλοι οι Αρσέν Βενγκέρ ­ Άρσεναλ ­ και Ζεράρ Ουγιέ ­ Λίβερπουλ ­ θα διεκδικήσουν το Κύπελλο Αγγλίας σε ουαλικό έδαφος

Η θρυλική Λίβερπουλ είναι η ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στο αγγλικό
πρωτάθλημα. Απόλυτη κυρίαρχος στη δεκαετία του ’80, βυθίστηκε στην αφάνεια στα
nineties. Μετά την τελευταία κατάκτηση του Κυπέλλου το 1992 (2-0 με
Σάντερλαντ) ήρθαν μέτριες πορείες στην Πρέμιερ Λιγκ, ατιμωτικοί αποκλεισμοί
στις όποιες συμμετοχές στην Ευρώπη και μόλις μια παρουσία στο Γουέμπλεϊ, η
οποία συνοδεύτηκε από ήττα 1-0 από τη ­ μισητή ­ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με
γκολ του Ερίκ Καντονά. Όλα αυτά, όμως, συνέβαιναν μέχρι πέρυσι, γιατί φέτος οι
«κόκκινοι» επέστρεψαν. Με μια τριπλέτα-φωτιά μπροστά (Όουεν, Χέσκι, Φάουλερ),
τρεις έμπειρους Γερμανούς πιο πίσω (Χάμαν, Μπάμπελ, Τσίγκε) και μια άμυνα
χωρίς αστέρια, αλλά εξαιρετικά συμπαγή, η Λίβερπουλ έχει, ήδη, κατακτήσει το
Λιγκ Καπ, ενώ μετά το σημερινό ματς θα ταξιδεύσει στο Ντόρτμουντ όπου την
Τετάρτη θα αντιμετωπίσει την Αλαβές για τον τελικό του ΟΥΕΦΑ. Η ομάδα του Ουγέ
μπορεί να μην παίζει και το πιο όμορφο ποδόσφαιρο στον πλανήτη, μπορεί να μη
διαθέτει παίκτες του επιπέδου του Κέβιν Κίγκαν, του Κένι Νταγκλίς ή του
Γκρέιμι Σούνες, βρίσκεται όμως σε καλό δρόμο και ξέρει πάντα να παίρνει αυτό
που θέλει ­ κάτι που μετράει πολύ στον αθλητισμό. Η Λίβερπουλ θέλει αυτό το
Κύπελλο για να αποδείξει πως έχει επιστρέψει για τα καλά στα πράγματα και ότι
σύντομα θα ξανακρατά τα σκήπτρα σε Αγγλία και Ευρώπη. Ο Ρόμπι Φάουλερ
λέει χαρακτηριστικά: «Είναι μια καλή ευκαιρία για μας να κερδίσουμε όχι ένα,
αλλά δύο τρόπαια μέσα σε μία εβδομάδα. Με αυτό τον τρόπο θα κάνουμε να
ξεχαστούν οι αποτυχίες που είχαμε τα τελευταία χρόνια». Για την ιστορία οι δύο
ομάδες έχουν ξαναβρεθεί άλλες δύο φορές αντιμέτωπες σε τελικό Κυπέλλου
Αγγλίας. Ήταν το 1950 και το 1971 και η Άρσεναλ κέρδισε και τις δύο φορές. Την
πρώτη με 2-0 και τη δεύτερη με 2-1.

Μικρές λεπτομέρειες…

1. Μπορεί να είναι η πρώτη φορά που ο τελικός διεξάγεται εκτός Αγγλίας,
αλλά η πόλη που θα φιλοξενήσει το σημερινό ματς έχει, ήδη, πανηγυρίσει μια
κατάκτηση. Ήταν το 1927 και η Κάρντιφ Σίτι κέρδισε με 1-0 την, σημερινή
φιναλίστ, Άρσεναλ και έγινε έτσι η πρώτη (και τελευταία…) μη αγγλική ομάδα
που κατακτά το τρόπαιο.

2. Σε όλους τους τελικούς από το 1976 και μετά συμμετείχε τουλάχιστον μία
ομάδα εκ των Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Έβερτον, Τσέλσι και
Τότεναμ!

3. Ποτέ ένας τελικός Κυπέλλου Αγγλίας δεν κρίθηκε στο πέναλτι. Η παράδοση
αυτή κινδύνευσε το 1993, αλλά ο Άντι Λίνιγκαν σκόραρε στο 120′ δίνοντας στην
Άρσεναλ τη νίκη με 2-1 επί της Σέφιλντ Γουένσντεϊ.

4. Είναι η πρώτη φορά από το 1922 που ένας τελικός Κυπέλλου Αγγλίας δεν
διεξάγεται στο Γουέμπλεϊ. Τότε η Χάντερσφιλντ είχε επικρατήσει με 1-0 της
Πρέστον στο Στάμφορντ Μπριτζ.

5. Η Λίβερπουλ έχει να κερδίσει την Άρσεναλ σε αγώνα Κυπέλλου από τον
πέμπτο γύρο της διοργάνωσης του 1964, όταν είχε θριαμβεύσει με 1-0 στο Χάιμπερι.