Έγραψε ιστορία!

Λίγα δευτερόλεπτα έχουν περάσει από τη στιγμή που ο χθεσινός ημιτελικός πέρασε στην ιστορία. Παίκτες και φίλαθλοι του Αμαρουσίου πανηγυρίζουν έξαλλα τη μεγάλη πρόκριση

Την πιο λαμπρή σελίδα της μεγάλης ιστορίας του έγραψε χθες το Μαρούσι, με την
πανηγυρική πρόκρισή του στον τελικό του Κυπέλλου Σαπόρτα (θα αντιμετωπίσει τη
γαλλική Σαλόν) μετά το 93-81 επί της Ούνιξ Καζάν.

Σαν σήμερα (πριν από 105 χρόνια) ο Σπύρος Λούης έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο
την περιοχή του Αμαρουσίου κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο της
Ολυμπιάδας του 1896. Χθες ο Βαγγέλης Αλεξανδρής και τα παλικάρια του έκαναν
και πάλι το όνομα του Αμαρουσίου να κάνει τον γύρο του κόσμου.

Η κόρνα της λήξης βρήκε 2.000 θεατές (έκαναν απίστευτη εξέδρα και αποτέλεσαν
τη μεγάλη ώθηση που χρειαζόταν το Μαρούσι) να κατακλύζουν τον αγωνιστικό χώρο,
να σηκώνουν στα χέρια παίκτες και προπονητή και να κόβουν και τα διχτάκια,
αφού ήταν ο τελευταίος ευρωπαϊκός αγώνας της ομάδας για φέτος στο γήπεδό της.
Οι παίκτες πήγαν στα αποδυτήρια με μεγάλη δυσκολία, αλλά με το μπιζάρισμα του
κόσμου επέστρεψαν και πάλι για να γιορτάσουν μαζί τους αυτήν την εκπληκτική
βραδιά.

Ο μικρός (μόλις 8 μηνών) Νικόλα Εφθίμοφ στην αγκαλιά της μητέρας του έδειχνε
φοβισμένος στην εξέδρα από τις εκδηλώσεις του κόσμου, αλλά το ξεπέρασε γρήγορα
όταν τον πήρε αγκαλιά για να πανηγυρίσουν μαζί ο πατέρας του, ενώ η δίχρονη
Κέλι Όλιβερ βρήκε και αυτή καταφύγιο στην αγκαλιά του πατέρα της, που
προτίμησε αυτόν τον τρόπο για να βγάλει την ένταση του αγώνα. Στα αποδυτήρια
αντί για σαμπάνια (η οποία επρόκειτο να καταναλωθεί σε νυχτερινό κέντρο το
βράδυ) υπήρχαν μπουγέλα με νερό, ενώ ο πρόεδρος Άρης Βωβός μοίραζε
συγχαρητήρια αριστερά και δεξιά.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η επιτυχία του Αμαρουσίου αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί
κανείς πως οι γηπεδούχοι δεν ανέτρεψαν μόνο τη διαφορά των 8 πόντων του πρώτου
αγώνα (87-95), αλλά μία συνολική διαφορά 23 πόντων (!), αφού έχαναν 47-32
μόλις τρία λεπτά πριν από το τέλος του ημιχρόνου.

Όμως στη χθεσινή πρεμιέρα του νέου αεροδρομίου μας «Ελευθέριος Βενιζέλος» το
Μαρούσι έκανε την καλύτερη απογείωση της ιστορίας του, τσεκάροντας το
εισιτήριο για τον τελικό της 17ης Απριλίου στη Βαρσοβία. Σε ένα Κύπελλο με
καθαρά ελληνικό χρώμα, όλοι ελπίζουμε να μείνει το τρόπαιο (που είχε φέρει
πέρυσι στην Αθήνα η ΑΕΚ) για μία ακόμα φορά στην πατρίδα μας.

Και όμως η Ούνιξ Καζάν δεν ήταν εύκολος αντίπαλος όπως είχε δείξει και στο
πρώτο ματς. Με εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, συνεχόμενους αιφνιδιασμούς
και σουτ από την περιφέρεια (7/10 τρίποντα στο πρώτο μέρος) είχε σταθερά το
προβάδισμα, με τον Όλιβερ να είναι εγκλωβισμένος από τον Σαμοϊλένκο και τους
γηπεδούχους να μην παίζουν καθόλου άμυνα.

ΗΓΕΤΗΣ

Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής δεν θορυβήθηκε με το 54-43, με το οποίο προηγήθηκε η
ρώσικη ομάδα στο ημίχρονο και μάζεψε τους παίκτες στα αποδυτήρια: «Ηρεμήστε
και παίξτε το μπάσκετ που ξέρετε. Και κυρίως άμυνα, δεν μπορεί να είστε τόσο
χαλαροί» τόνισε ο «Τίγρης» και για να κάνει πράξη τα λεγόμενά του χρειαζόταν
έναν… τρελό. Ο Σωτήρης Νικολαΐδης (που παρεξηγήθηκε σε κάποιο σημείο του
πρώτου ημιχρόνου με τον προπονητή του από γρήγορη αλλαγή του έπειτα από άστοχο
σουτ) ήταν ό,τι καλύτερο. «Κλείδωσε» τον Πασούτιν, έδωσε δαιμονιώδη ρυθμό στην
ομάδα, πήρε εννέα ριμπάουντ (!), με δύο βολές στο 35′ έφερε τη διαφορά για
πρώτη φορά πάνω από τους 8 πόντους (79-69), ενώ παίζοντας και το γνωστό «κατς»
έφτασε τα τέσσερα φάουλ παίρνοντας και τεχνική ποινή.

Κάπως έτσι ξύπνησε και το Μαρούσι, το οποίο έπαιξε σκληρή, αλλά και έξυπνη
άμυνα (12-4 τα φάουλ στο τρίτο δεκάλεπτο!) φτάνοντας το ματς στον πόντο (68-69
στο 30′). Το τελευταίο δεκάλεπτο ήταν όλο το παιχνίδι και εκεί οι Αμερικανοί,
αλλά και ο Εφθίμοφ με τον Μασλαρινό και κυρίως ο Βουρτζούμης ολοκλήρωσαν μία
από τις πιο μεγάλες ανατροπές που έχει πετύχει ποτέ ελληνική ομάδα.

ΜΑΡΟΥΣΙ (23/38 δίπ., 10/24 τρίπ., 17/23 βολ., 24-17 ριμπ., 13 ασ., 6
κλεψ., 2 κοψ., 12 λ.): Φαλέκας 5 (1/1 τρ., 5 ασ.), Νικολαΐδης 8 (8/8 β., 8-1
ρ., 4 ασ.), Καραπλής 4, Μασλαρινός 12 (2/6 δ., 2/6 τρ., 2/2 β.), Μαρμαρινός 4,
Εφθίμοφ 12 (5/7 δ., 6-7 ρ.), Όλιβερ 19 (2/4 δ., 5/10 τρ.), Αμάγια 21 (9/12 δ.,
0-6 ρ.), Βουρτζούμης 5, Λογοθέτης 3.

ΟΥΝΙΞ ΚΑΖΑΝ (19/29 δίπ., 9/26 τρίπ., 16/21 βολ., 15-4 ριμπ.): Ιουντίν
14 (2/4 δ., 3/6 τρ., 1/2 β.), Γιάιλο 12 (2), Βίσμπι 2, Κορνέφ 2, Σαμοϊλένκο 18
(9/12 δ., 0/5 τρ.), Πασούτιν 6, Γκράτσεφ, Μίκς 19 (3/5 δ., 3/4τρ., 4/4 β.),
Κουμπράκοφ 8 (1).

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Εκπληκτικός κόσμος

«Είναι η μεγαλύτερη στιγμή του συλλόγου και την αφιερώσαμε ήδη στον πρόεδρό
μας. Απίστευτη βραδιά με έναν εκπληκτικό κόσμο. Αν είχαμε τέτοια έδρα και στο
πρωτάθλημα θα διεκδικούσαμε ίσως ακόμα και την 5η θέση, όπως λένε και τα
παιδιά».

Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στην κορυφαία στιγμή και της δικής του καριέρας (έχει
πολύ μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία) έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, ιδιαίτερα όταν
πήρε και συγχαρητήρια και από τον συνάδελφό του Στάνισλαβ Ερέμιν. Λίγο πιο
μακριά στα αποδυτήρια οι παίκτες προσπαθούσαν να το συνειδητοποιήσουν.

«Ο 6ος παίκτης μας ήταν ο κόσμος που μας έσπρωξε στην πρόκριση» τόνισε ο
Βαγγέλης Βουρτζούμης που θα παίξει στον τρίτο του ευρωπαϊκό τελικό ψάχνοντας
έναν ακόμα τίτλο μετά το Πρωταθλητριών με τον Παναθηναϊκό (1996) και το Κόρατς
με τον Άρη (1997).

«Ο κόσμος έβαζε τα καλάθια σήμερα» είπε ο Μασλαρινός, ενώ ο Νικολαΐδης
συμπλήρωσε: «Προκριθήκαμε με τσαμπουκά και πάθος».

Ο πρόεδρος Άρης Βωβός πανευτυχής τόνιζε: «Ιστορική ημέρα για τον σύλλογό
μας. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία. Ειλικρινά όταν βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω δεν
πίστευα πως μπορούσαμε να πετύχουμε την ανατροπή. Ευτυχώς το πίστευαν ο κόουτς
και τα παιδιά».