ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Θέλουν μόνο λίμιτ απ…

Τα παράδοξα και οι αντιφάσεις της ελληνικής πραγματικότητας βρίσκονται σε
όξυνση την περίοδο αυτή. Έτσι, πρώτον, τη στιγμή ακριβώς που η Ελλάδα
προσχωρεί στο ενιαίο νόμισμα (ευρώ), στην πλέον ισχυρή δηλ. ομάδα κρατών και
διασφαλίζει την οικονομική της σταθερότητα, οι Έλληνες εμφανίζονται, σύμφωνα
με διάφορες σφυγμομετρήσεις, να έχουν καταληφθεί από ανασφάλεια για το μέλλον
και να μην πιστεύουν στις προοπτικές και δυνατότητες που διανοίγονται.
Δεύτερον, η πρωτόγονα επαρχιώτικη συμπεριφορά κάτι μεταξύ γραικυλισμού και
σουσουδισμού που επιδεικνύει μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, κυρίως η
θεωρούμενη αστική τάξη (αν και η Ελλάδα ουδέποτε είχε ευπρεπή αστική τάξη αφού
δεν πέρασε από διαδικασίες αστικοποίησης ανάλογες με την υπόλοιπη Ευρώπη). Για
όποιον εργάσθηκε προκειμένου η Ελλάδα να γίνει σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα με
αυτοπεποίθηση στον εαυτό και την ταυτότητά της προκαλούν θλίψη και αηδία τα
διαδοχικά φαινόμενα επαρχιωτισμού. Υποβαθμίζουν τη χώρα σε επίπεδο
«τριτοκοσμικής μπανανίας» που σαφώς δεν της αξίζει.
Τρίτον, οι αντιδράσεις κυρίως από μερίδα της Εκκλησίας γύρω από την επίσκεψη
του Πάπα.
Τη στιγμή που η Ελλάδα κλείνει θεσμικά το χάσμα Ανατολής – Δύσης, ακριβώς την
ίδια στιγμή επιχειρείται η διαιώνιση του χάσματος με λόγους και πράξεις που
διαμορφώνουν ένα ευρύτερο αντιευρωπαϊκό ρεύμα που εκθέτει τη χώρα.
Τέταρτον, η αντίληψη ορισμένων ότι η Ελλάδα κατοικείται σχεδόν αποκλειστικά
από φτωχούς, τη στιγμή που έχουμε φθάσει στο 70% του μέσου εισοδήματος της
Ε.Ε. και που ορισμένοι σημαντικοί δείκτες κατανάλωσης (δαπάνες για διασκέδαση)
βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο απ’ αυτούς στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ασφαλώς στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί φτωχοί, όπως οι δεκάδες χιλιάδες άνεργοι
και άλλες κοινωνικές ομάδες. Και οπωσδήποτε η Ελλάδα δεν θα πρέπει να γίνει
«κοινωνία των δύο τρίτων». Αλλά η αντίληψη ότι στην Ελλάδα κατοικούν μόνο
φτωχοί εμφανίζεται (ιδιαίτερα σε όσους έχουν γνωρίσει τις πραγματικές
διαστάσεις της φτώχειας) να συγκρούεται βάναυσα με την πραγματικότητα.
Ορισμένα από τα παράδοξα συνδέονται με το «σύνδρομο του Χρηματιστηρίου» γιατί,
για ορισμένους στη χώρα αυτή, το Χρηματιστήριο θα πρέπει μόνο να ανεβαίνει,
ποτέ να κατεβαίνει. Παγκόσμια πρωτοτυπία…
Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.













