ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι Παλαιστίνιοι ψηφίζουν Σαρόν

Τρεις εβδομάδες έμειναν για τις εκλογές στο Ισραήλ, και τα ονόματα των
αντιπάλων δεν είναι ακόμη οριστικά. Οι Παλαιστίνιοι, πάντως, ψηφίζουν Σαρόν.

Αριέλ Σαρόν. Ο ηγέτης του Λικούντ σε χθεσινή συνάντησή του με τους δημοσιογράφους. Να αρχίσουμε να τον συνηθίζουμε, γιατί στο μέλλον θα τον βλέπουμε συχνά

Το άλογο δεν τραβάει. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Έχουντ Μπαράκ
υπολείπεται του υποψηφίου τού Λικούντ κατά 18 ώς 28 ποσοστιαίες μονάδες. Ας
έχει χαρακτηριστεί ο Αριέλ Σαρόν υπεύθυνος για τη σφαγή 2.750 Παλαιστινίων στη
Σάμπρα και τη Σατίλα, τον Σεπτέμβριο του 1982. Ας είναι ο άνθρωπος που ηγήθηκε
της εισβολής στον Λίβανο, οδηγώντας τη χώρα του σ’ έναν παρατεταμένο πόλεμο
από τον οποίο μόνον ο Μπαράκ κατάφερε να τη βγάλει. Ας είναι εκείνος που με
την προβοκατόρικη επίσκεψή του στο Όρος του Ναού προκάλεσε τις πρόσφατες
αιματηρές συγκρούσεις. Οι συμπατριώτες του θα τον ψηφίσουν επειδή εκτιμούν,
λέει, τη συνέπεια των θέσεών του. Και σιχαίνονται τα συνεχή ζιγκ ζαγκ του
σημερινού πρωθυπουργού.

Οι Ισραηλινοί φέρονται έτσι να εκτιμούν περισσότερο τη συνέπεια ενός ηγέτη
παρά τις ίδιες τις θέσεις του. Κι έτσι, ο μόνος που θα μπορούσε να κερδίσει
στις 6 Φεβρουαρίου τον σταθερό οπαδό του πολέμου είναι ο σταθερός οπαδός της
ειρήνης: ο Σιμόν Πέρες. Ας έχει αποτύχει πέντε φορές ώς τώρα να εκλεγεί
πρωθυπουργός ως υποψήφιος του Εργατικού Κόμματος. Ας απορρίφθηκε πέρυσι από
την Κνεσέτ για το αξίωμα του προέδρου. Ένα ανώνυμο υπόμνημα που κυκλοφορεί στο
Τελ Αβίβ, και στο οποίο αναφέρονται οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, ζητεί από τον
Μπαράκ να παραιτηθεί υπέρ του Πέρες. Ο ίδιος ο γραμματέας του Εργατικού
Κόμματος, ο Ράναν Κόεν, δήλωσε πως δεν αποκλείεται η απαίτηση αυτή να
εκφραστεί και επισήμως. Τρεις μόλις εβδομάδες πριν από τις εκλογές.

Δυσαρεστημένο από ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν παραδόξως το κόμμα του Αραφάτ.
Σύμφωνα με τον Σαχέρ Χαμπάς (Αμπού Νιζάρ), επικεφαλής του ιδεολογικού τομέα
της Φατάχ και υπεύθυνο της οργάνωσης στη Ραμάλα, η μόνη ελπίδα να συναφθεί
ειρήνη με το Ισραήλ είναι να εκλεγεί πρωθυπουργός ένας άνθρωπος του Λικούντ.
Όπως την ειρηνευτική συνθήκη με την Αίγυπτο την υπέγραψε ο Μεναχέμ Μπέγκιν,
έτσι και τη στήριξη της ισραηλινής κοινωνίας για μια ειρήνη με τους
Παλαιστινίους μπορεί να την εξασφαλίσει μόνον ένας ισχυρός ηγέτης της Δεξιάς.

Σε δηλώσεις του στην Ελ Παΐς, ο Αμπού Νιζάρ απορρίπτει την άποψη ότι οι
Παλαιστίνιοι πρέπει να εκμεταλλευθούν τη σημερινή συγκυρία και να δεχθούν το
ειρηνευτικό σχέδιο του Κλίντον επειδή τυχόν κυβέρνηση του Αριέλ Σαρόν θα
λειτουργούσε αντίθετα προς τα συμφέροντά τους. Εκείνοι που πρέπει να
επιδιώξουν μια συμφωνία με τον Αραφάτ και την παλαιστινιακή ηγεσία, τονίζει,
είναι οι Ισραηλινοί. Γιατί, αν δεν συμβεί αυτό, θα έχουν να λογαριαστούν με
τους ισλαμιστές ­ και οι τελευταίοι θεωρούν ότι όλο το έδαφος της ιστορικής
Παλαιστίνης είναι wafq (ιερό), με αποτέλεσμα να απορρίπτουν κάθε εβραϊκή
παρουσία.

Αλλά ο σφαγέας του Λιβάνου μάλλον δεν σκέπτεται με αυτόν τον τρόπο.