Η τιμή του Ολυμπιονίκη

Ο Ίαν Θορπ χρυσώθηκε από τους σπόνσορες για τις επιδόσεις του· αντίθετα, ο σκοπευτής Μάικ Ντάιμοντ (Μιχάλης Δαμιανάκης) αναζητεί απεγνωσμένα χορηγούς

Τα τελευταία χρόνια στον αθλητισμό σε μεγάλες διοργανώσεις δεν πανηγυρίζουν
για τις επιτυχίες μόνο οι πρωταγωνιστές και οι φίλαθλοι αλλά και οι σπόνσορες
των νικητών.

Βέβαια, εκείνοι που πανηγυρίζουν διπλά για τη νίκη είναι οι ίδιοι οι αθλητές,
αφού με βάση τα συμβόλαιά τους εξασφαλίζουν τεράστια οικονομικά οφέλη, τα
οποία για τους περισσότερους ­ που δεν έχουν ακόμη ανάλογες επιτυχίες και
κέρδη ­ σημαίνουν ένα μέλλον χωρίς άγχος για το οικονομικό.

Οι σπόνσορες, παρ’ ότι πληρώνουν περισσότερα μετά τις επιτυχίες των αθλητών με
τους οποίους έχουν συμβόλαια, πανηγυρίζουν επειδή το προϊόν θα διαφημιστεί
περισσότερο και θα πιάσει τόπο το τεράστιο ποσό που έχει αποφασισθεί να δοθεί
σε έναν αθλητή πολύ πριν έλθει η νέα επιτυχία.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των ειδικών, κάθε νικητής των Ολυμπιακών Αγώνων του
Σίδνεϊ θα κερδίσει στην τετραετία μέχρι την επόμενη Ολυμπιάδα από συμβόλαια με
εταιρείες γύρω στα 3 εκατ. δολάρια ΗΠΑ (περίπου 1 δισ. δραχμές)!

Υπάρχουν συμβόλαια για εθνικά ρεκόρ που δίνουν στον πρωταγωνιστή γύρω στα
30.000 δολάρια (περίπου 10 εκατ. δραχμές) ενώ για παγκόσμιο ρεκόρ, ειδικά στον
στίβο και στην κολύμβηση, φτάνουν τα 200.000 δολάρια (περίπου 70 εκατ.
δραχμές).

Οι επιδόσεις πληρώνουν καλά και αυτό το γνωρίζουν οι ταλαντούχοι αθλητές και
φροντίζουν να το αξιοποιήσουν δεόντως, εξαντλώντας στο έπακρον τις δυνατότητές
τους. Πολλοί βέβαια το παρακάνουν αφού, εκτός από τη σκληρή προπόνηση,
καταφεύγουν και στη χρήση απαγορευμένων από τους διεθνείς κανονισμούς και
επικίνδυνων χημικών ουσιών, προκειμένου να βρεθούν μέσα στους πρώτους στον
κόσμο.

Το έκαναν πάντως και πριν έλθουν τα πολλά χρήματα στον αθλητισμό, αφού πριν
από αυτά η δόξα της κατάκτησης ενός ολυμπιακού μεταλλίου ήταν τεράστια ενώ
ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλά αθλήματα που δεν «πουλάνε» τόσο. Ίσως είναι
ουτοπία να πιστεύει κανείς πως θα υπάρξει ποτέ εποχή που ουδείς θα ξεφεύγει
από την υπερβολή και τη νομιμότητα.

Όμως, πρέπει να εντείνεται όλο και περισσότερο ο πόλεμος κατά της χρήσης
επικίνδυνων ουσιών, αφού πλέον η ύπαρξη σκευασμάτων, είτε νόμιμων είτε
παράνομων, είναι αρκετά εκτεταμένη, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην καθημερινή
ζωή.

Η διαπίστωση ότι «δεν πάει άλλο» ισχύει εν τούτοις και όσον αφορά στο χρήμα
που ρίχνουν οι σπόνσορες στον αθλητισμό, το οποίο έχει σήμερα πλησιάσει στην
οροφή των επενδυτικών δυνατοτήτων.

Τα συμβόλαια που έχουν κάποιες αθλητικές εταιρείες με σούπερ σταρ όπως ο Μάικλ
Τζόνσον, ο Μόρις Γκριν και η Μάριον Τζόουνς θεωρούνται σχεδόν ασύμφορα και,
αντίστοιχα, μικρότερες εταιρείες δεν μπορούν να δώσουν περισσότερα σε αστέρες
λιγότερο λαμπερούς. Οι Αυστραλοί έχουν «χρυσώσει» την κορυφαία του στίβου τους
Κάθι Φρίμαν και κολυμβητές όπως οι Ίαν Θορπ, Μάικλ Κλιμ, Γκραντ Χάκετ. Στον
αντίποδα, ο διπλός χρυσός Ολυμπιονίκης Μάικλ Ντάιμοντ (ή Μιχάλης Δαμιανάκης)
της σκοποβολής, δεν βρίσκει εύκολα χορηγία που να του αποφέρει κάποια κέρδη…