Πολιτική της κοκαΐνης

Στο μήνυμά του προς τον κολομβιανό λαό, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον
προσπάθησε να κατευνάσει τους φόβους ότι το πακέτο οικονομικής βοήθειας, ύψους
1,3 δισ. δολαρίων που θα δώσουν οι ΗΠΑ στην Κολομβία, θα κλιμακώσει τον
36χρονο εμφύλιο πόλεμο.

Άφθονα όπλα. Οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει τον πλήρη εξοπλισμό των κολομβιανών κυβερνητικών δυνάμεων

Ωστόσο, επειδή κρίθηκε πως μια επίσκεψη στην πρωτεύουσα Μπογκοτά, θα ήταν
εξαιρετικά επικίνδυνη, η συνάντηση με τον Κολομβιανό πρόεδρο Άντρες Παστράνα
προγραμματίστηκε να γίνει στην Καρθαγένη, θέρετρο στην ακτή της Καραϊβικής,
την οποία κλήθηκαν να φυλάξουν 5.000 Κολομβιανοί στρατιώτες και 350 Αμερικανοί
πράκτορες.

Πάντως, βόμβα βάρους δύο κιλών ανακαλύφθηκε κοντά στο κτίριο όπου θα μείνει ο
πρόεδρος Κλίντον και εξουδετερώθηκε από την αστυνομία.

«Παρακαλώ, μην παρεξηγήσετε τις προθέσεις μας. Δεν έχουμε στρατιωτικές
επιδιώξεις», δήλωσε ο πρόεδρος Κλίντον στο τηλεοπτικό του διάγγελμα που
μεταδόθηκε την Τρίτη, μία ημέρα πριν από την επίσκεψή του στην
νοτιοαμερικανική χώρα. «Δεν πιστεύουμε πως η διαμάχη σας έχει στρατιωτική
λύση», συμπλήρωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Πόλεμος στα ναρκωτικά

Το μεγαλύτερο τμήμα του πακέτου οικονομικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών
προς την Κολομβία θα δοθεί για την αγορά ελικοπτέρων, την στρατιωτική
εκπαίδευση και την εξάλειψη της καλλιέργειας ναρκωτικών. Αποτελεί «χείρα
βοηθείας» στη μάχη της κολομβιανής κυβέρνησης να κερδίσει τον έλεγχο των
περιοχών που παράγουν ναρκωτικά.

Βέβαια, ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε στο διάγγελμά του ότι τμήμα αυτών των
χρημάτων δίνεται για τη βελτίωση του δικαστικού συστήματος της Κολομβίας, τη
βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα, την οικονομική
ανάπτυξη, ενώ χορηγούνται χρήματα ως βοήθεια και για τους αγρότες, οι οποίοι
πλέον θα πρέπει να αρχίσουν την καλλιέργεια νόμιμων προϊόντων και όχι
ναρκωτικών.

Από το 1999, γράφει σε άρθρο του στο περιοδικό «Ζ» ο Νόαμ Τσόμσκι, η Κολομβία
έγινε ο κύριος αποδέκτης της αμερικανικής στρατιωτικής και αστυνομικής
βοήθειας, παίρνοντας τη θέση της Τουρκίας.

Στην Κολομβία, οι ειδικές στρατιωτικές δυνάμεις που εξοπλίζονται και
εκπαιδεύονται από Αμερικανούς, δεν έχουν κατορθώσει να κάμψουν το αντάρτικο
κίνημα, παρ’ όλο που εφαρμόζουν τις ίδιες μεθόδους που είχαν ακολουθήσει οι
Τούρκοι στις κουρδικές περιοχές: Κάθε χρόνο, περίπου 300.000 Κολομβιανοί
υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, ενώ οι νεκροί ξεπερνούν τους
3.000. Τα περισσότερα θύματα προέρχονται από ανατριχιαστικές σφαγές που
αποδίδονται σε παραστρατιωτικές ομάδες, οι οποίες υποστηρίζονται από τις
κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας. Αυτό κατήγγειλε τον Φεβρουάριο του 2000 το
Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η κολομβιανή Επιτροπή Δικαστών ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο 1999 ότι ο ρυθμός
δολοφονιών είχε αυξηθεί κατά 20% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο και τα
εγκλήματα που αποδίδονται στους παραστρατιωτικούς ήταν αυξημένα από 46% το
1995, σε 80% το 1998, με ρυθμούς αυξανόμενους για το 1999.

Οι έπαινοι

Για να πετύχει την έγκριση του κονδυλίου βοήθειας στην Κολομβία, ο πρόεδρος
Κλίντον και μια ομάδα Αμερικανών πολιτικών και σχολιαστών επαίνεσαν με έμφαση
τον «δημοκρατικό δρόμο που έχει πάρει η χώρα». Ωστόσο, η Πατριωτική Ένωση, το
κόμμα στο οποίο επετράπη να λειτουργήσει και να αμφισβητήσει την κυβερνητική
μονοκρατορία, γνώρισε αμέσως μια ακατάσχετη αιμορραγία. Περισσότερα από 2.000
πολιτικά και συνδικαλιστικά του στελέχη, κυρίως υποψήφιοι για την προεδρία και
τη βουλή, καθώς και υποψήφιοι δήμαρχοι, δολοφονήθηκαν. Το ερώτημα είναι ποιοι
ακριβώς θα διαχειριστούν τη βοήθεια και για ποιους σκοπούς. Οι
παραστρατιωτικοί της Κολομβίας δεν κρύβουν ότι κύρια πηγή χρηματοδότησής τους
είναι τα ναρκωτικά. Το παραδέχθηκε την προηγούμενη βδομάδα ο αρχηγός τους
Κάρλος Καστάνα, σε τηλεοπτική συνέντευξη, λέγοντας: «Το 70% των εξόδων μας
καλύπτεται από το εμπόριο ναρκωτικών».

«Το ταξίδι του προέδρου Κλίντον στην Κολομβία (εφιάλτης για κάθε υπεύθυνο για
την προεδρική ασφάλεια), εντάσσεται στην προεκλογική εκστρατεία του
Δημοκρατικού κόμματος», γράφει ο Τζιμ Χόγκλαντ στην «Ουάσιγκτον Ποστ». «Με τα
χρήματα που δίνει στην κυβέρνηση της Μπογκοτά (μήπως είναι και δικά του;)
προσπαθεί να απαλλάξει τους Δημοκρατικούς από την κατηγορία ότι δεν έχουν
αγωνιστεί εναντίον των ναρκωτικών».

Το Πουέρτο Ασίζ

Το Πουέρτο Ασίζ είναι μία από τις γκρίζες ζώνες της Κολομβίας. Η πόλη, χωμένη
στη ζούγκλα, σχεδόν ευημερεί, αλλά η επαρχία του Πουτουμάγιο που την
περιβάλλει είναι το κέντρο των παραγωγών κοκαΐνης. Στην πόλη κυβερνούν ύστερα
από σειρά φόνων και άλλων τρομοκρατικών πράξεων περίπου 800 μέλη
παραστρατιωτικών οργανώσεων, οι περισσότεροι πρώην στελέχη των δυνάμεων
ασφαλείας. Τη γύρω περιοχή διεκδικούν οι μαρξιστές αντάρτες, οι ακροδεξιοί
παραστρατιωτικοί και, τρίτο και καταϊδρωμένο, το κολομβιανό κράτος.