Τρίτη και φαρμακερή

Αυτήν τη φορά το θύμα των Κορσικανών αυτονομιστών δεν ήταν κάποιος Γάλλος
χωροφύλακας, αλλά ένας υπουργός: από χθες, ο Ζαν-Πιέρ Σεβενμάν δεν ανήκει πια
στην κυβέρνηση Ζοσπέν.

Τρεις φίλοι. Ο πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν (αριστερά), ο παραιτηθείς υπουργός Εσωτερικών Ζαν-Πιερ Σεβενμάν (άνω δεξιά) και ο αντικαταστάτης του Ντανιέλ Βαγιάν (μέσον)

Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Ζαν-Πιέρ Σεβενμάν παραιτήθηκε χθες από την
κυβέρνηση, σε μία κίνηση που αποτελεί τη φυσική κατάληξη των διαφωνιών του με
τα σχέδια του πρωθυπουργού Λιονέλ Ζοσπέν για την παραχώρηση περιορισμένης
αυτονομίας στην Κορσική από το 2004.

Είναι η τρίτη φορά στην καριέρα του που ο Σεβενμάν, 61 ετών, υποβάλλει την
παραίτησή του από ένα κυβερνητικό πόστο. Παραίτηση Νο1: το 1983, για την
οικονομική πολιτική, όταν ο Φρανσουά Μιτεράν πέρασε από την αριστερή
οικονομική πολιτική στην πολιτική της λιτότητας. Παραίτηση Νο2: το 1991, σε
ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ρόλο της Γαλλίας στον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο.
Η επιρροή του Σεβενμάν θεωρείται σημαντική σε όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας.
Στην Αριστερά, λόγω του αντιαμερικανισμού του και της καχυποψίας του απέναντι
στην παγκοσμιοποίηση και στη Δεξιά λόγω των απόψεών του για τον περιορισμό της
μετανάστευσης και την ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας.

Ο στενός του φίλος Λιονέλ Ζοσπέν εξέφρασε τη λύπη του για την απόφασή του να
φύγει και εξήρε το έργο του Σεβενμάν στα τρία χρόνια που υπηρέτησε στο
υπουργείο. Τη θέση του Σεβενμάν κατέλαβε ο αρμόδιος υπουργός για τις σχέσεις
με το Κοινοβούλιο Ντανιέλ Βαγιάν, ενώ στο πόστο του Βαγιάν τοποθετήθηκε ο
υφυπουργός υπερποντίων κτήσεων Ζαν-Ζακ Κεϊράν.

Τον περασμένο μήνα, ο Γάλλος πρωθυπουργός υπέγραψε την απόφαση με την οποία θα
παραχωρηθεί περιορισμένη αυτονομία στην Κορσική. Στόχος της απόφασης είναι να
τερματιστεί η βία που ασκούν εδώ και 25 χρόνια οι εθνικιστικές
παραστρατιωτικές οργανώσεις στο νησί.

Αντίθετος

Ο Σεβενμάν ήταν από την αρχή αντίθετος σε αυτό το σχέδιο, γιατί πιστεύει ότι
θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη διάλυση της Γαλλικής Δημοκρατίας. Έτσι, δεν ήταν
δυνατόν να παραμείνει στη θέση του, αφού ως καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός θα
ήταν υποχρεωμένος να υπερασπιστεί αυτό το σχέδιο στο Κοινοβούλιο. Πάντως, είχε
ζητήσει περισσότερες εγγυήσεις για την ειρήνη πριν γίνει οποιαδήποτε
παραχώρηση στους Κορσικανούς αυτονομιστές. Όμως, μολονότι έχει πει ότι το
σχέδιο αυτονομίας θα ανακληθεί, αν επαναληφθούν επεισόδια βίας στο νησί, ο
Ζοσπέν αρνήθηκε να θέσει όρους. Μετά την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας,
υπήρξαν μερικές επιθέσεις σε δημόσια κτίρια της Κορσικής, ενώ ένας πρώην
εθνικιστής ηγέτης δολοφονήθηκε μέρα μεσημέρι.

Η παραίτηση Σεβενμάν αποτελεί σοβαρό πλήγμα για την κυβέρνηση Ζοσπέν. Ήταν ο
ακρογωνιαίος λίθος της κυβέρνησης συνασπισμού των Σοσιαλιστών και η αποχώρησή
του είναι βέβαιο ότι θα διαταράξει τις ισορροπίες της. Ο πρώην υπουργός ήταν ο
μοναδικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση της Κίνησης για τα Δικαιώματα των Πολιτών,
ενός μικρού σοσιαλιστικού, πατριωτικού, αντιευρωπαϊκού και αντιαμερικανικού κόμματος.

Υποκρισία και πολιτική φιλοδοξία

Οι περισσότεροι Κορσικανοί συμφωνούν με το σχέδιο Ζοσπέν για περιορισμένη αυτονομία του νησιού

Πολλοί πολιτικοί σχολιαστές εξαίρουν τον Σεβενμάν για τη συνέπειά του στις
απόψεις του, όχι όμως και η εφημερίδα «Λε Μοντ», η οποία χαρακτηρίζει
υποκριτική τη στάση του στο ζήτημα της Κορσικής. Η εφημερίδα τον καλεί να
αναλογιστεί τις προόδους που έκανε η Βρετανία στη Βόρεια Ιρλανδία, με μία
προσέγγιση παρόμοια με αυτήν που επιχειρεί σήμερα ο Γάλλος πρωθυπουργός Λιονέλ
Ζοσπέν στην Κορσική.

«Δεν θα έπρεπε κανείς να διαπραγματευτεί, ώσπου να τερματιστεί κάθε βία;»
αναρωτιέται στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα. «Διαφορετικά, οι βομβιστές θα
παραμείνουν οι κυρίαρχοι της πολιτικής ατζέντας και θα κρατούν τις
διαπραγματεύσεις σε διαρκή ομηρεία. Αυτό ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ το
κατάλαβε πολύ καλά».

Σύμφωνα με τη «Λε Μοντ», τα κίνητρα για την απόφαση του Σεβενμάν να παραιτηθεί
θα πρέπει να αναζητηθούν περισσότερο στις προσωπικές του πολιτικές φιλοδοξίες
και λιγότερο στο ζήτημα της Κορσικής: τώρα θεωρείται βέβαιο ότι θα προσπαθήσει
να συσπειρώσει γύρω του τους αριστερούς επικριτές της οικονομικής πολιτικής
του Ζοσπέν και τους αντιπάλους της φιλοευρωπαϊκής πολιτικής της κυβέρνησής
του.

Ο Λιονέλ Ζοσπέν, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία στα μέσα του 1997, επικεφαλής
ενός συνασπισμού αριστερών κομμάτων με πολύ λεπτές ισορροπίες, θα βρεθεί πολύ
σύντομα αντιμέτωπος με την απώλεια και άλλων βασικών υπουργών: η υπουργός
Εργασίας Μαρτίν Ομπρί και η υπουργός Δικαιοσύνης Ελιζαμπέτ Γκιγκού θα
παραιτηθούν και αυτές, αφού θα είναι υποψήφιες δήμαρχοι, η μία στη Λίλλη και η
άλλη στην Αβινιόν, στις δημοτικές εκλογές του προσεχούς Μαρτίου.