Όλα για όλα στην τελική ευθεία

Σε λιγότερο από 80 ημέρες ένας από αυτούς τους δύο άχρωμους άνδρες, είτε ο
αντιπρόεδρος Άλμπερτ Γκορ είτε ο κυβερνήτης του Τέξας Τζορτζ Μπους ο νεώτερος,
θα ανακηρυχθεί πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Όμως, έπειτα από δύο
εντονότατες προεκλογικές εκστρατείες για την υποψηφιότητα εντός των κομμάτων
και δύο πανηγυρικά κομματικά συνέδρια, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος
πλέον ότι θα εκλεγεί, όπως πριν από έξι μήνες.

Σε διάφορες φάσεις του προεκλογικού αγώνα, τόσο ο ένας όσο και ο άλλος
κατάφεραν να εξασφαλίσουν το προβάδισμα για να το δουν στη συνέχεια να
εξανεμίζεται. Πριν από δύο εβδομάδες, έως την προηγούμενη, χρονικό διάστημα
που κάλυψε το πριν και το μετά του συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος,
ήταν ο κ. Μπους που προηγείτο στις προτιμήσεις με διψήφια νούμερα. Ύστερα ήρθε
η σειρά των Δημοκρατικών να προάγουν τον υποψήφιό τους. Με τις πιο αξιόπιστες
δημοσκοπήσεις να μην έχουν ακόμη διεξαχθεί, βάσει αυτών που διενεργήθηκαν
τελευταία τα νέα για τον κ. Γκορ είναι ευχάριστα.

Αμφίρροπη μάχη

Και δεν είναι καθόλου βέβαιο το ποιο σενάριο θα επικρατήσει τελικά φέτος.
Μέχρι στιγμής οι προβλέψεις δείχνουν ότι πρόκειται για έναν από τους πιο
αμφίρροπους αγώνες μεταξύ δύο υποψηφίων. Στις εκστρατείες τους για την
επικράτηση στο εσωτερικό του κόμματος που ο καθένας εκπροσωπεί εμφανίστηκαν
και οι δύο ως πολεμιστές που η ανταγωνιστικότητά τους αυξήθηκε με τον
επιθετικό τρόπο που χρησιμοποίησαν. Καθώς τα συνέδρια πλησίαζαν ο κ. Μπους και
ο κ. Γκορ αντιμετώπισαν το κρίσιμο τεστ των «ομιλιών». Η εκφορά λόγου δημοσίως
δεν αποτελεί προνόμιο κανενός από τους δύο, ενώ αμφότεροι είχαν να
αντιπαρέλθουν διαφωνίες στο εσωτερικό των πολιτικών σχηματισμών τους αναφορικά
με ζητήματα πολιτικής. Ο κ. Μπους από τους θρησκευόμενους της Δεξιάς για τους
ομοφυλόφιλους και τις αμβλώσεις. Ο κ. Γκορ από την παλιά φιλελεύθερη αριστερά
των Δημοκρατικών και, έξω από το κόμμα, από τους Πράσινους και
ευαισθητοποιημένους σε θέματα καταναλωτικά του Ραλφ Ντάντερ… Προς ανακούφιση
των ανήσυχων υποστηρικτών τους, στο τέλος και οι δύο υποψήφιοι επεβλήθησαν
πολύ καλύτερα, όχι όμως άριστα ώστε να οριστικοποιήσουν το στέμμα.

Επιστρέφοντας στην προεκλογική εκστρατεία, μένει τώρα άλλο ένα τεστ, οι
τηλεοπτικές αναμετρήσεις. Έχουν προγραμματιστεί τρεις τηλεοπτικές συζητήσεις
(dedates) ανάμεσα στους υποψηφίους για το προεδρικό αξίωμα ­ που θα διεξαχθούν
τον Οκτώβριο ­ και μία για τους υποψηφίους για την αντιπροεδρία. Άλλη μια
φορά, η ευφυΐα του κ. Μπους και η συμπεριφορά του κ. Γκορ θα τεθούν σε
δοκιμασία. Και για άλλη μια φορά, οι Αμερικανοί ψηφοφόροι θα βρεθούν ενώπιον
μιας απίστευτης επιλογής. Θέλουν έναν γοητευτικό και ανοιχτόκαρδο πρόεδρο που
όμως είναι εξαρτημένος από αξιωματούχους από την «προηγούμενη» εποχή; Ή έναν
άνθρωπο με αναμφισβήτητη σοβαρότητα, αλλά ίσως ελαττωματικής κρίσης, που
βλέπει τις αποτυχίες της χώρας, όμως ενδεχομένως να μη χαίρει του λαϊκού
αισθητηρίου ώστε να συσπειρώσει γύρω του τον κόσμο;

To δίλημμα του εκλογικού σώματος επικεντρώνεται στο γεγονός ότι στην Αμερική
του Μπιλ Κλίντον υπήρχαν και τα δύο: η γοητεία και η ευφυΐα, τα έμπειρα
στελέχη και οι δημοφιλείς, η Αριστερά και η Δεξιά, οι νεόφυτοι και οι
«προφήτες». Αυτό που ποθούν οι ψηφοφόροι για μετά το 2000 είναι το αδύνατο:
έναν Μπους ή Γκορ με τον κ. Κλίντον ως εγγυητή. Αυτός είναι ο λόγος που εδώ
και τόσο καιρό παραμένουν και οι δύο στον αγωνιστικό χώρο. Συνέχισε να
ονειρεύεσαι Αμερική…. συνέχισε.