Οι μαχητές του λευκού θανάτου

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου. Και η
παράνομη διακίνησή του στο Πακιστάν μπορεί να πολλαπλασιάσει την τιμή του.

Η ηρωίνη πωλείται στη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο, 200 φορές πάνω απ’ ό,τι στο
Αφγανιστάν. Το όπιο για την ανθηρή ευρωπαϊκή αγορά παράγεται στην αποκαλούμενη
«Χρυσή Ημισέληνο» του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Μόνο το πρώτο αποφέρει τα
τρία τέταρτα στη συνολική παγκόσμια παραγωγή. Αυτός είναι ο άλλος πόλεμος. Με
εχθρό τη χώρα των Ταλιμπάν. Σχεδόν απαρατήρητος διεξάγεται από τον υπόλοιπο
κόσμο. Η Τεχεράνη είναι η προστατευτική ασπίδα κατά του λαθρεμπορίου
ναρκωτικών από το Αφγανιστάν προς την Ευρώπη.

«Ο πόλεμος δεν είναι πικνίκ», λέει χαρακτηριστικά ο συνταγματάρχης Ντολάτι,
αψηφώντας τον ιδρώτα που κυλάει στο πρόσωπό του. Αν και πρωί, η θερμοκρασία
στο Νοτιοανατολικό Ιράν, κοντά στα πακιστανικά σύνορα, ξεπερνάει τους 40
βαθμούς Κελσίου. Ο συνταγματάρχης Ντολάτι είναι βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος,
αφοσιωμένος στην Ισλαμική Επανάσταση. Ηγείται της μονάδας ασφαλείας των
Φρουρών της Επανάστασης, στην επαρχία του Σιστάν Βα Βαλουχεστάν. Τα μετάλλια
στο στήθος του επιβεβαιώνουν ότι θεωρείται ήρωας, αλλά δεν μιλάει με
υπερηφάνεια για τον πόλεμο. Στα 36 του τον έζησε από πρώτο χέρι. Ένα σημάδι
στο πρόσωπό του, μια νευρική σύσπαση, τον κυνηγά από τα χρόνια που έζησε ως
αιχμάλωτος του πολέμου με το Ιράκ. Δώδεκα χρόνια από τη λήξη του τελευταίου, ο
Ντολάτι πολεμάει σήμερα σε ένα άλλο μέτωπο. Η επαρχία του είναι στην πρώτη
γραμμή ενάντια στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών που οι «μάστορες» του είδους
προσπαθούν άλλοτε επιτυχώς, πολλές φορές όμως και όχι, να μεταφέρουν μέσω του
Ιράν.

Το «καυτό σημείο»

Τρεις χιλιάδες στρατιώτες, αστυνομικοί και Φρουροί της Επανάστασης, σταθμεύουν
στα ανατολικά σύνορα του Ιράν. Πολλοί από αυτούς έχουν επιστρατευθεί για να
συνδράμουν στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, που, όπως σε όλους που διεξάγονται
στην ξηρά, χαρακτηρίζεται από συνθήκες αντίξοες. Η θερμοκρασία στην έρημο την
ημέρα δεν αρκείται ποτέ στους 50 βαθμούς, ενώ τη νύχτα, όταν αρχίζει η μάχη,
αποδεικνύεται ότι οι μαχητές είναι συνήθως ελαφρύτερα οπλισμένοι από τον
εχθρό, που εισβάλλει με βαρύ οπλισμό, αντιαρματικά και αντιαεροπορικά όπλα και
σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, ακόμη και με αμερικανικούς πυραύλους
Stinger ­ κληροδότημα από την καταστροφή της ρωσικής αεροπορικής δύναμης κατά
τον πόλεμο με το Αφγανιστάν. Αν και ειρωνικό, όσον αφορά στον αποκλεισμό της
Καμπούλ, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη, εχθροί σε πολλά, μοιράζονται τον ίδιο στόχο.
Το Ιράν, χώρα εξαγωγός πριν από την Επανάσταση σε όπιο, επιδιώκει διεθνή
συνεργασία, αλλά ενεργεί μόνο του. Μόνο πρόσφατα αναγνωρίστηκε φραστικά η
προσπάθειά του από την Ευρώπη, η οποία ωστόσο διστάζει να ανταποκριθεί. Ακόμη
και στις περιπτώσεις που προσέφερε βοήθεια, δεν ήταν η κατάλληλη. Η Βρετανία,
για παράδειγμα, συνέβαλε με αλεξίσφαιρα γιλέκα που όμως είναι πολύ βαριά για
τους λεπτοκαμωμένους Ιρανούς, οι οποίοι πρέπει να περιφέρονται στα ορεινά,
κάτω από τον καυτό ήλιο.

Λόγω των διεθνών κυρώσεων, δεν επιτρέπεται στα συνοριακά στρατεύματα να φέρουν
ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Στα αντιαρματικά απαντούν με πολυβόλα. Δεν έχουν όμως
τίποτα να αντιπαρατάξουν στα υπερσύγχρονα δορυφορικά τηλέφωνα των λαθρεμπόρων,
είτε καυσίμων είτε ναρκωτικών. Ωστόσο, παγκοσμίως, τους αναλογεί το 80% των
κατασχεθέντων οπιούχων ουσιών.

Προεκτάσεις

Γεγονός είναι ότι οι προεκτάσεις του προβλήματος δεν είναι εύκολο να
αντιμετωπιστούν. Οι συμμορίες των λαθρεμπόρων ενισχύονται σε ανθρώπινο
δυναμικό και από τις δύο πλευρές των συνόρων από τα θύματα του αφγανικού
εμφυλίου, που απεγνωσμένα θα έκαναν οτιδήποτε για να ζήσουν.

Περίπου 1.400.000 από αυτούς ζουν στο Ιράν ­ 400.000 εκ των οποίων στην
επαρχία-«μέτωπο» Σιστάν Βα Βαλουχεστάν. Από την άλλη, το Ιράν δεν είναι μόνο
χώρα διακίνησης, αλλά και εισαγωγής. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, από τα 60
εκατομμύρια του πληθυσμού, περίπου 2 εκατομμύρια είναι εθισμένοι στα
ναρκωτικά. Αν και η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται λόγω θρησκευτικών
ιδιαιτεροτήτων και είναι ξένη προς την κουλτούρα της χώρας, η χρήση ναρκωτικών
είναι παραδοσιακά αποδεκτή, αν και παράνομη.

Η κατοχή ποσότητας άνω των πέντε κιλών σε όπιο ­ ή πάνω από 30 γραμμάρια
ηρωίνη ­ επισύρει τη θανατική ποινή. Οκτώ χιλιάδες άτομα εκτελέστηκαν μέχρι
σήμερα.

Τρεις χιλιάδες χαμηλά αμειβόμενοι Ιρανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν ως μάρτυρες τα
τελευταία χρόνια κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν.

Μεταξύ αυτών ο πατέρας και οι δύο αδελφοί του συνταγματάρχη Ντολάτι. «Ως
μάρτυρες». Ίσως αυτή να είναι η φράση-κλειδί που έκανε τους Ευρωπαίους
ειδικούς σε θέματα ναρκωτικών να εκπλαγούν όταν επισκέφθηκαν την περιοχή.
Αντιλήφθηκαν ότι το κίνητρο που ωθεί με τέτοιο πάθος τόσο κόσμο να συμμετέχει
στον αιματηρό πόλεμο των ναρκωτικών είναι η θρησκευτική προέκταση που
εμπεριέχει γι’ αυτούς. «Μη σκέπτεστε ως νεκρούς αυτούς που σκοτώθηκαν στον
δρόμο προς τον Θεό. Ζουν και αγαλλιούν από ευλογία κοντά στον Θεό τους», λέει
το Κοράνι.

«Σοδειά» έξι τόνων όπιου σε μια νύχτα

Στον περίβολο του στρατώνα κείτονται οι «καρποί» της προηγούμενης νύχτας. Έξι
μετρικοί τόνοι όπιο και 300 κιλά ηρωίνη. Οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν δύο
Πακιστανούς λαθρεμπόρους, που είχαν κρύψει μεγάλο μέρος της ποσότητας σε
κίτρινες πλαστικές σακούλες της γερμανικής εταιρείας Bahlsen. Σύμφωνα με το
Πρόγραμμα Ελέγχου των Ναρκωτικών των Ηνωμένων Εθνών (UNDPC), 4.600 μετρικοί
τόνοι όπιο παρήχθησαν πέρυσι σε περιοχή της επίμαχης «Χρυσής Ημισελήνου»,
διπλάσια σε μέγεθος από την Ελβετία. Η μισή ποσότητα μεταφέρεται στην Ευρώπη
μέσω του Ιράν, της Τουρκίας και των Βαλκανίων, ενώ η άλλη μισή προς την Ευρώπη
και τη Ρωσία, μέσω της κεντροασιατικής διόδου. Η ίδια πηγή εκτιμά ότι το
ισλαμικό καθεστώς των Ταλιμπάν- που ελέγχει το μεγαλύτερο τμήμα του
Αφγανιστάν-δεν λαμβάνει κανένα μέτρο κατά της καλλιέργειας ναρκωτικών.