Συμφωνία στο Ασφαλιστικό εργοδοτών – εργαζομένων!

Παρέμβαση γίνεται από τους εκπροσώπους των εργαζομένων και των εργοδοτών στη
χώρα μας στο θέμα της αναμόρφωσης του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος. Με
άρθρο στη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (2000 – 2001), η οποία
υπογράφεται σήμερα από τη ΓΣΕΕ, τον ΣΕΒ (βιομήχανοι), τη ΓΣΕΒΕ
(επαγγελματοβιοτέχνες) και τους εκπροσώπους του εμπορίου, τα δύο μέρη
συμφωνούν σε εννέα σημεία για το Ασφαλιστικό, μεταξύ των οποίων είναι η
χρηματοδότηση του συστήματος και η αύξηση των κατώτατων συντάξεων αντίστοιχα
με τις αυξήσεις της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Τα 9 σημεία
Τα εννέα σημεία της συμφωνίας ΓΣΕΕ – εργοδοτικών οργανώσεων, που περιλαμβάνει
το άρθρο 13 της νέας Σύμβασης και αφορούν το Ασφαλιστικό – Συνταξιοδοτικό
καθεστώς, είναι τα εξής:
1 Οργανωτική συγκρότηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης ύστερα από
μελετημένο και τεκμηριωμένο διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς, για την
ενοποίηση των ομοειδών Ταμείων κύριας σύνταξης.
2 Αποκατάσταση της πλειοψηφίας των εκπροσώπων των κοινωνικών φορέων στα
Διοικητικά Συμβούλια των Ταμείων.
3 Συγκρότηση στην κοινωνική ασφάλιση ενός μεικτού συστήματος
κεφαλαιοποιητικών και διανεμητικών στοιχείων.
4 Εφαρμογή της τριμερούς χρηματοδότησης σε αναλογία 2/9, 3/9, 4/9
(εργαζόμενοι, κράτος, εργοδότες), προκειμένου η εξασφάλιση των απαιτούμενων
πόρων να πραγματοποιηθεί χωρίς την επιβάρυνση των οικονομικών των ασφαλιστικών
οργανισμών και χωρίς αύξηση των εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων, για να
αποφευχθεί η επιβάρυνση του κόστους παραγωγής.
5 Αποτελεσματική ρύθμιση των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων.
6 Αποτελεσματική πάταξη της εισφοροδιαφυγής, της παράνομης και
ανασφάλιστης εργασίας Ελλήνων και ξένων εργατών.
7 Χορήγηση αυξήσεων στις κατώτερες συντάξεις αντίστοιχων με τις
αυξήσεις της ΕΓΣΣΕ.
8 Η ενοποίηση των κλάδων υγείας ή η μεταφορά τους σε άλλο φορέα
προϋποθέτει, πριν και κυρίως, να επιλεγεί και προσδιοριστεί, ύστερα από
διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς το επίπεδο των υπηρεσιών υγείας.
9 Χρήση πληροφοριακών μέσων στη διοίκηση και λειτουργία της κοινωνικής
ασφάλισης, με παράλληλη ανάπτυξη πολιτικής προσωπικού και διαρκούς επιμόρφωσής
του στα ασφαλιστικά ταμεία, στην πρόνοια και υγεία, στην κατεύθυνση
εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.












