Όλα θυμίζουν το Παρίσι

Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε των Τούρκων σε όλους τους τομείς. Ακόμα και στην
επίδειξη μόδας που θα παρουσιάσουν αυτές τις ημέρες σε ξενοδοχείο της Αθήνας,
στα πλαίσια έκθεσης εγχώριων προϊόντων. Βλέπετε, η εκτυφλωτική κατά διαστήματα
απόδοση της ελληνικής ομάδας έδωσε μία ομορφιά στο άθλημα, την οποία είχε
σίγουρα ανάγκη. Οι «πράσινοι», λοιπόν, νίκησαν 81-71 την Έφες Πίλσεν και αύριο
στον τελικό της Ευρωλίγκας θα αντιμετωπίσουν τη Μακάμπι, σε ένα… τεστ για
προληπτικούς! Για όσους δεν θυμούνται, ο Παναθηναϊκός και πριν από τέσσερα
χρόνια στο Παρίσι είχε αποκλείσει την ΤΣΣΚΑ με το ίδιο ακριβώς σκορ και δύο
24ωρα αργότερα ο ­ τότε αρχηγός – Παναγιώτης Γιαννάκης είχε σηκώσει την κούπα.
Σύμπτωση λοιπόν; Μάλλον, όμως, ο Κάτας που αστόχησε στο τελευταίο σουτ δεν το
γνώριζε…

Η ουσία είναι, όμως, ότι ο Παναθηναϊκός πρόσφερε στο ελληνικό μπάσκετ μία
ακόμα συμμετοχή σε τελικό Ευρωλίγκας, την έκτη στις επτά τελευταίες
διοργανώσεις. Μία διπλή νίκη του ελληνικού μπάσκετ. Και αν αναρωτιέστε γιατί,
σας υπενθυμίζουμε απλά ότι ο χθεσινοβραδινός ημιτελικός ήταν μία γιορτή για το
άθλημα. Έλληνες και Τούρκοι φίλαθλοι παρακολούθησαν τον αγώνα κρατώντας στα
χέρια κλαδιά ελιάς. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού βλέποντας τα πανό των Τούρκων
για τη φιλία ανάμεσα στους δύο λαούς, ανταποκρίθηκαν με ζεστό χειροκρότημα.
Κάποιες φορές, ο αθλητισμός μπορεί να δώσει τις καλύτερές του στιγμές…

Επί του αγωνιστικού τώρα: Ο Παναθηναϊκός έφτασε στην επικράτηση καταφέρνοντας
να ελέγχει τον αγώνα σε όλη τη διάρκειά του. Ένα ενδεικτικό στοιχείο γι’ αυτό
είναι οι αιφνιδιασμοί. Οι «πράσινοι» που σίγουρα δεν διαθέτουν ομάδα που
«τρέχει» είχαν 6/13 αιφνιδιασμούς, έναντι 3/8 της Έφες Πίλσεν, μίας ομάδας που
αρέσκεται στο γρήγορο παιχνίδι.

ΜΑΕΣΤΡΟΣ

Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα ήταν η κύρια επιθετική αιχμή του ΠΑΟ στο πρώτο ημίχρονο. Στο διάστημα αυτό σημείωσε 12 πόντους

Ήταν ακόμα η σαφής υπεροπλία της ελληνικής ομάδας όσον αφορά το έμψυχο υλικό,
αλλά και η… μπαγκέτα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος ήξερε να την κινεί
κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο Σέρβος ήξερε πως να κρατήσει την ομάδα του
«φρέσκια». Προσπάθησε και κατάφερε να εκμεταλλευτεί το πιο σημαντικό ίσως όπλο
του Παναθηναϊκού κόντρα στην Έφες Πίλσεν. Τις πολλές εναλλακτικές λύσεις. Και
ακόμα, ο Σέρβος ήξερε τι ζητούσε από τον πάγκο.

Εικόνα πρώτη: Οι ώριμες επιθετικές κινήσεις δίνουν στην ελληνική ομάδα
προβάδισμα δέκα πόντων (26-16) στο 9′. Ενδεικτικό για αυτό τα πολύ καλά σε
εκείνο το σημείο ποσοστά στα σουτ (10/12!). Το 26-16 σημειώνεται με τρίποντο
του Νάντο Τζεντίλε. Όμως, το σουτ του Ιταλού γίνεται κάτω από άσχημες συνθήκες
και ο Ομπράντοβιτς τον αποσύρει για να περάσει στη θέση του τον Κάτας.

Εικόνα δεύτερη, λίγο αργότερα: Ο Ισραηλινός επιχειρεί δύο προσπάθειες, η μπάλα
τον αδικεί, και ο Ομπράντοβιτς όχι απλά τον αποσύρει, αλλά του βάζει και τις
φωνές στον πάγκο. Ο Κάτας μένει μένει αμίλητος, φανερά στεναχωρημένος και με
τους Μποντίρογκα και Μπουντούρη να προσπαθούν να τον παρηγορήσουν. Ο
Μποντίρογκα, μάλιστα, τολμά να συζητήσει το θέμα και με τον Σέρβο τεχνικό, ο
οποίος του δίνει εξηγήσεις!

Δύο στιγμιότυπα, ενδεικτικά της σύμπνοιας, αλλά και της αποφασιστικότητας που
διακατείχε χθες το «πράσινο» στρατόπεδο.

Θεαματικό κάρφωμα του Πατ Μπερκ. Ο Ιρλανδός προσέφερε πάρα πολλά κυρίως στην άμυνα

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς προσπάθησε και τα κατάφερε να «ανοίξει» το σκορ από το
πρώτο ημίχρονο, γνωρίζοντας ότι έτσι θα είχε ένα ακόμα πλεονέκτημα σε βάρος
της τουρκικής ομάδας, που προσπαθεί να επιβάλει χαμηλά σκορ. Το 41-33 του α’
μέρους ήταν αποτέλεσμα μιας συνολικής προσπάθειας, που είχε πολλές φορές
αποδέκτη τον Ρέμπρατσα. Όσο η μπάλα πήγαινε στα χέρια του, ο Σέρβος σέντερ
έδινε λύσεις. Ο Ρέμπρατσα τέλειωσε το α’ μέρος με 12 πόντους, αλλά είχε και
κάποια προβλήματα στην άμυνα, τα οποία ο Ομπράντοβιτς βελτίωσε με την είσοδο
του Πάτρικ Μπερκ. Ο Ιρλανδός «γέμισε» τη ρακέτα και αντέδρασε έξυπνα στα
επιθετικά τρικ της Έφες Πίλσεν.

ΕΥΣΤΟΧΙΑ

Ο Παναθηναϊκός είχε πάνω απ’ όλα χθες το καλό σουτ. Ιδιαίτερα από την
περιφέρεια. Τα 11/20 τρίποντα είναι ένα εξαιρετικό ποσοστό για ένα τόσο
σημαντικό παιχνίδι. Πολλά από αυτά σημειώθηκαν σε κρίσιμα σημεία. Οι
«πράσινοι», άλλωστε, γνωρίζουν καλά τις ικανότητές τους από την περιφέρεια και
έχουν τους κατάλληλους παίκτες. Ο Αλβέρτης για παράδειγμα με δύο συνεχόμενα
τρίποντα τους έδωσε «αέρα» 16 πόντων (57-41) στο 25′. Ήταν η αρχή για ένα
διάστημα απόλυτης κυριαρχίας που έφερε τη διαφορά στους 18 πόντους (69-51),
οκτώ λεπτά πριν από το τέλος. Και όταν οι Τούρκοι κατάφεραν να μειώσουν τη
διαφορά, πάλι τα σουτ τριών πόντων ήταν αυτά που τους έδιναν ασφάλεια.

Η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης στα τελευταία έξι λεπτά έδωσε την ευκαιρία στην
Έφες Πίλσεν να μειώσει στους επτά πόντους, τρία λεπτά πριν από το τέλος. Τότε,
η μπάλα πήγε στα σίγουρα χέρια του Ντέγιαν Μποντίρογκα. Πέντε πόντοι από τον
Σέρβο και… το ματς είχε τελειώσει.

Η Έφες Πίλσεν είχε πρόβλημα στην οργάνωση του παιχνιδιού στη μεγαλύτερη
διάρκεια, αφού Τζεντίλε και Κάτας έκαναν καλή δουλειά στο μαρκάρισμα του
Μουλαομέροβιτς. Τα σουτ των Κουτλουάι και Τούρκογλου δεν έβρισκαν πάντα τον
στόχο. Οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να δείξουν το ταλέντο τους. Δεν τους άφησε ο
Παναθηναϊκός, επιδεικνύοντας ένα εντυπωσιακό ομαδικό πνεύμα. Και ίσως, αν οι
«πράσινοι» προσπαθούσαν να τρέξουν περισσότερο και δεν έπαιζαν με… αντίπαλο
το χρονόμετρο, να είχαν φτάσει σε ακόμα πιο εύκολη επικράτηση.

ΟΜΠΡΑΝΤΟΒΙΤΣ

Η «αλεπού» ξανά στον τελικό

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι πολύ κοντά στην κατάκτηση του τροπαίου για τέταρτη φορά στην καριέρα του

Είναι ­ χωρίς αμφιβολία ­ η «αλεπού» των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Ο Ζέλικο
Ομπράντοβιτς έμαθε από πολύ μικρός (σε προπονητική ηλικία), να αναπνέει τον
αέρα των φάιναλ φορ. Και ξέρετε τι λένε. Όταν από μικρός μαθαίνεις κάτι σωστά
δεν το ξεχνάς. Πόσο, μάλιστα, όταν εκτός από προπονητής μίας ελληνικής ομάδας,
εκπροσωπείς την μεγαλύτερη ευρωπαϊκή σχολή του μπάσκετ.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς οδηγεί άλλη μία ομάδα σε έναν ευρωπαϊκό τελικό. Πρώτα,
στην παρθενική του εμφάνιση, το ’92, στην Κωνσταντινούπολη. Ο πρώτος τίτλος με
την Παρτιζάν. Τη δεύτερη φορά με την Μπανταλόνα, το ‘ 93 στο Τελ Αβίβ. Όταν
νίκησε τον Ολυμπιακό. Και η τρίτη, έναν χρόνο αργότερα, στη Σαραγόσα, με τη
Ρεάλ, όταν είχε στον τελικό πάλι αντίπαλο τον Γιάννη Ιωαννίδη.

Τρεις τίτλους με ισάριθμες διαφορετικές ομάδες. Και αν απέτυχε το ’98 στη
Βαρκελώνη με την Μπενετόν Τρεβίζο, μη βιαστείτε να τον χαρακτηρίσετε…
αποτυχημένο στο ιταλικό του πέρασμα. Πέρυσι, έδωσε στην Μπενετόν τον τίτλο στο
Σαπόρτα. Κάτι που κατέκτησε και το ’97 με τη Ρεάλ, στη Λευκωσία, κόντρα στην
ιταλική Βερόνα.

Μπορεί όλα αυτά να γίνονται τυχαία; Ασφαλώς όχι. Ο Ομπράντοβιτς έχει μάθει
σωστά το μπάσκετ, είναι άνθρωπος που δουλεύει (όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι
Ισπανοί) σαν σκυλί μέσα στο γήπεδο. Και αυτό, θα πρέπει ασφαλώς να το έχουν
γνωρίσει και στον Παναθηναϊκό. Ο Σέρβος τεχνικός ξέρει να έχει έτοιμη την
ομάδα ακριβώς τη χρονική στιγμή που το χρειάζεται. Και ας μη γελιόμαστε. Στο
σημείο που έχει φτάσει, πλέον, το μπάσκετ, το πιο κρίσιμο σημείο είναι η
άνοιξη. Και αυτός ο Απρίλης είναι ο μήνας των τελικών στις ευρωπαϊκές
διοργανώσεις. Και όμως, έχει γεννηθεί στις 9 Μαρτίου 1960. Είναι, πάντως, ο
άνθρωπος της άνοιξης…