ΔΡΟΜΟΙ

Μια φορά…

… και έναν καιρό ήταν οι «Φλίντστοουν». Ύστερα ήρθε το «πολιτικώς ορθόν».
Τώρα, το ένα μετά το άλλο τα ταμπού και τα τοτέμ της τηλεόρασης καταρρέουν,
λαβωμένα από μια ελευθεριάζουσα γραμμή και γλώσσα. Τι συμβαίνει στον μαγικό
κόσμο των κινουμένων σχεδίων, που κάποτε τον θεωρούσαν παράδεισο των παιδιών;
Είναι άραγε αυτός ο παράδεισος χαμένος για πάντα; Το 1972, ο Ραλφ Μπάκσι μαζί
με τον παραγωγό Στιβ Κραντς προσάρμοσαν για τη μικρή οθόνη τρία δημοφιλή
καρτούν του Κραμπ. Έτσι, μπήκε στον κόσμο των κινουμένων σχεδίων ο «Φριτς ο
γάτος», το πρώτο καρτούν που ήταν «απαγορευμένο για τους ανηλίκους». Βέβαια,
το σεξ στα κινούμενα σχέδια είναι πολύ πιο παλιό. Χρονολογείται από την εποχή
του «Θαμμένου θησαυρού» (1928!), που έδειχνε τον κεντρικό ήρωά του, τον
«Πάντα-έτοιμο» ­ όνομα και πράμα ­ να γυροφέρνει τη γιγάντια στύση του στις
πιο απίθανες εκδοχές τού «χαρντ κορ». Όμως, ο «Φριτς» ήταν το πρώτο τολμηρό
κινούμενο σχέδιο του οποίου επετράπη η προβολή. Έσπασε τα ταμεία. Είχε
κοστίσει μόλις 850.000 δολάρια και έβγαλε τριάντα φορές περισσότερα.

Μετά είκοσι έτη…

… αφού μεσολάβησε η μανία για το «πολιτικώς ορθόν», οι Αμερικανοί νιώθουν
πάλι να ασφυκτιούν. Τα αθώα βίτσια και οι σταθερές αξίες της μέσης
αμερικανικής οικογένειας, που εκφράστηκαν με τον πράο πέτρινο κόσμο των
«Φλίντστοουν», μοιάζουν πολύ μακρινά γι’ αυτούς. Έτσι, το 1990, ο Ματ
Γκρένινγκ δημιουργεί τους «Σίμσον» και φέρνει με αυτούς την επανάσταση:
άσχημοι, βρώμικοι και κακοί, οι Σίμσον δείχνουν το άλλο, το πιο πικρό πρόσωπο
της μέσης αμερικανικής οικογένειας. Είναι και αυτοί «για μεγάλους», που τους
κερδίζουν με την αγριότητα των διαλόγων.

Στο MTV…

… το 1993, φθάνουν οι «Μπίβις και Μπάτχεντ», απόκοσμα πλάσματα του Μάικ
Τζατζ, που μπροστά τους οι Σίμσον μοιάζουν με Ουρσουλίνες. Είναι δύο νεαροί
που για μοναδικό σημείο αναφοράς έχουν την τηλεόραση, που ονειρεύονται
αυνανιστικά την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία, που ικανοποιούνται μονάχα
ακούγοντας βιντεοκλίπ με «χέβι μέταλ». Τώρα έρχεται η σειρά τού «Σάουθ Παρκ».
(Έφθασε κιόλας στην Ιταλία, μας πληροφορεί η «Ρεπούμπλικα». Τίτλος πρώτου
επεισοδίου: «Ο μαλάκας ο φίλος μου».) Οι χαρακτήρες: Σταν (πάσχει από
«νευρικούς εμέτους»), Σεφ (ερωτομανής), καθηγητής Γκάρισον (ψυχοπαθής). Με δυο
λόγια, το «Σάουθ Παρκ» δείχνει τα «παιδιά» των «Μπίβις και Μπάτχεντ» στην
κοινωνία που ζούμε σήμερα.

Στα εβδομήντα επτά…

… και κάτι, έσβησε μαζί με τα «παιδιά» του ένας γέρος που είχε το κουράγιο
να μένει για πάντα παιδί. Άφησε πίσω του γυναίκα, δύο γιους, 355 εκατομμύρια
αναγνώστες και μια χούφτα ορφανές φιγούρες πάνω στο σχεδιαστικό χαρτί (μαζί με
ένα υστερικό σκυλί). Ούτε ο ίδιος δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως τα «καλά
παιδιά» του θα είχαν ποτέ τόση επιτυχία σε έναν κόσμο με τόσα «κακά παιδιά».
Όταν ο Μεγάλος Σχεδιαστής αποφάσισε να κλείσει το βιβλίο της ζωής του Τσαρλς
Σουλτς, ήταν μια νύχτα σαν όλες τις άλλες. Μα εκείνη τη νύχτα γίναμε όλοι
λιγότερο παιδιά.