Αγώνας ταχύτητας

ΣΤΟ σύγχρονο ποδόσφαιρο, το υπ’ αριθμόν ένα ζητούμενο είναι η ταχύτητα. Αυτό
το (σημαντικό) στοιχείο εκμεταλλεύτηκε η ΑΕΚ, το αγνόησε ο Ολυμπιακός και ήρθε
το 1-1 στο χθεσινό ντέρμπι Κυπέλλου.

Είχαμε επισημάνει ότι τα δύο απανωτά ντέρμπι ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους.
Η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να παίξει με τον Παναθηναϊκό. Χθες τα κατάφερε με αντίπαλο
τον Ολυμπιακό. Οι μονάδες των «ερυθρολεύκων» αντιπροσωπεύουν την κλάση, οι
«κίτρινοι», όμως, έχουν «μηχανάκια» που σε «πνίγουν» στον χώρο του κέντρου. Το
κέντρο της, συνεπώς, αξιοποίησε η ΑΕΚ.

Χθες πανηγύρισαν και οι δύο. Η ΑΕΚ πρώτα και τελευταίος ο Ολυμπιακός. Στη ρεβάνς θα χαμογελάσει μόνο ένας

Ο Παθιακάκης πήρε υψηλό βαθμό στο ντέρμπι. «Διάβασε» τον αντίπαλο και πίστεψε
στην επιτυχία. Όχι μόνον αυτό, αλλά το μετέδωσε στους ποδοσφαιριστές του. Με
σύστημα 3-5-2, τον Καψή στον Αλεξανδρή, τον Κωστένογλου στον Ζάχοβιτς και τον
Μαλαδένη παρτενέρ του Ντέμη, αλλά και ένα ακόμη χαφ. Ο Σαβέβσκι παρέμεινε στον
πάγκο, μάλλον διότι ο αγώνας απαιτούσε πολλές δυνάμεις. «Κλειδί» στην επιτυχία
το δίδυμο Λάκη – Κοπιτσή. Ο Λάκης, αληθινό σπρίντερ, πήρε… παραμάζωμα κέντρο
και άμυνα του Ολυμπιακού στο 32′. «Είναι πιο γρήγορος από τον Μαυρογεννίδη και
τον Γιαννακόπουλο, γιατί αυτοί και όχι ο Λάκης να έχουν την εξέλιξη που
πρέπει», λέει στο περιβάλλον του ο Παθιακάκης και να, ενώπιον όλων, το μεγάλο
στοίχημα του προπονητή. Ο Λάκης, τρίτο ματς μετά τον σοβαρό τραυματισμό του
(είχε πάθηση και στους δύο ώμους και έκανε εγχειρήσεις στην ωμοπλάτη!) και τη
μακρά αποχή, έβγαζε μάτια. Δείχνει ότι μπορεί να κάνει απόσβεση των
εκατοντάδων εκατομμυρίων που δόθηκαν το καλοκαίρι του ’98 για την απόκτησή
του. Ο Παθιακάκης τον βλέπει ως δεξιό ενδιάμεσο. Ως χαφ αντιμετωπίζει και τον
Κοπιτσή, τον έτερο γοργοπόδαρο της ΑΕΚ. Σωστές πάσες, κάθετο ποδόσφαιρο,
απλότητα σε κινήσεις, πολύ καλή απόδοση Ζήκου – Πέτκοφ, ήταν όσα πήρε η ΑΕΚ σε
μεγάλο βαθμό.

Ο ΜΠΙΓΚΟΝ

Ο Ιταλός προπονητής του Ολυμπιακού δεν εφαρμόζει αγωνιστικό στυλ που ελκύει
τους φιλάθλους, αλλά κάτι πιο συγκρατημένο. Προτίμησε τον Κωστούλα, διότι ο
Μαλαδένης είναι καλός με την μπάλα κάτω και γυρίζει πίσω στο κέντρο. Αριστερά
ο Τζιωρτζόπουλος ήταν καταπληκτικός στην επίθεση, πολύ ευάλωτος, όμως,
αμυντικά. Μετά το 0-1, εκεί ήταν η αχίλλειος πτέρνα του Ολυμπιακού. Οι
κεντρικοί μέσοι αδυνατούσαν να κόψουν τον Λάκη και στην επίθεση πέρασαν μόνο
ορισμένα «τρίγωνα» με άξονα τον Τζόρτζεβιτς.

Στην επανάληψη η μάχη τακτικής συνεχίσθηκε. Ο Παθιακάκης έβαλε τον Σαβέβσκι
όχι για να μαρκάρει ο βετεράνος μέσος, αλλά με σκοπό να βγει η ήρεμη, η καλή
πάσα προς τον Νικολαΐδη. Ήταν η στιγμή που η ΑΕΚ είχε τραβηχτεί πίσω, όχι από
φόβο, η δίψα για αντεπίθεση την κράτησε κοντά στον Ατματσίδη. Άλλωστε, ο Λάκης
δεν πιανόταν ούτε με… λάσο!

Θα έβαζε και τον Μπιέκοβιτς (σχεδόν είχε ξεντυθεί ο επιθετικός), ωστόσο δεν
πρόλαβε ο Παθιακάκης. Χρησιμοποίησε μετά την ισοφάριση τον Τσίριτς, ζήτησε
γκολ που δεν ήρθε και ίσως φταίει και το σημαιάκι του επόπτη Γαρεφαλλάκη ­
διότι σε δύο φάσεις οι Σαβέβσκι – Μαλαδένης δεν ήταν οφσάιντ.

Ο Μπιγκόν, απέσυρε τον Τζιωρτζόπουλο και ρίσκαρε. Πέρασε αριστερά ο
Τζόρτζεβιτς και τον Γκόγκιτς πήρε ο Κωστένογλου. Ο Ζάχοβιτς οπισθοχώρησε ­ τον
ανέλαβε ο Ζήκος ­ και περιέργως ήταν χειρότερος από το Α’ ημίχρονο, διάστημα
που ως δεύτερος επιθετικός δημιούργησε πολλές καταστάσεις. Ήταν άτυχος στο
δοκάρι του Γιαννακόπουλου και τυχερός στο γκολ! Ο λόγος; Η ΑΕΚ έπαιζε χωρίς
αριστερό μπακ, με δεδομένο ότι ο Παθιακάκης φοβούμενος κόκκινη κάρτα έβγαλε
τον Καραγιάννη και από εκεί ήρθε η σέντρα για την ισοφάριση. Ποιος έβαλε το
γκολ; Ο Αλεξανδρής, σε φάση «μισή ευκαιρία». Δεν θέλει και παραπάνω ο
σπουδαίος σκόρερ… φάνηκε, όμως, ότι ο Ιταλός δεν (πολυ)πιστεύει στα
«δεκάρια». Ο Καραπιάλης ήταν στην εξέδρα, ο Νινιάδης έπαιξε ελάχιστα και ο
Λουτσιάνο μπήκε για να χτυπήσει φάουλ στην εξέδρα. Κακό δεν είναι ότι ο
Μπιγκόν θέλει συνολική δουλειά, αλλά ότι ο Ολυμπιακός στη μεσαία γραμμή δεν
έχει παίκτη με προσωπικότητα. Άσχετα, αν κατά βάση, οι αλλαγές (Γκόγκιτς) του
Ιταλού και το σύστημα του Ολυμπιακού δεν μπορούν να κατηγορηθούν για το 1-1.
Τύχη έψαχνε που δεν βρήκε…