Οι Αμερικανοί δεν διανοούνται να διπλοπαρκάρουν το αυτοκίνητό τους

Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα αυτοκίνητά τους. Ακόμη περισσότερο ­ ίσως ­ και
από τους Έλληνες. Όχι μόνο τα χρησιμοποιούν για να πηγαίνουν στη δουλειά τους,
αλλά ακόμη και για να κάνουν τις καθημερινές μικροδιαδρομές τις οποίες θα
μπορούσαν κάλλιστα να τις κάνουν με τα πόδια.

Λιγότερο από 300 μέτρα από το σπίτι μου, ας πούμε, υπάρχει ένα μικρό
εμπορικό κέντρο που πουλάει τα απολύτως απαραίτητα. Οι περισσότεροι γείτονές
μου ­ οι οποίοι κάθε απόγευμα ως μοντέρνοι μαραθωνοδρόμοι τρέχουν μίλια επί
μιλίων στον κυλιόμενο διάδρομο του γυμναστηρίου τους ­ δεν περπατάνε ποτέ αυτά
τα 600 μέτρα πηγαινέλα στο τοπικό σούπερ μάρκετ, αλλά προτιμούν να
χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους.

Βεβαίως, πρέπει να πω ότι όλα τα προάστια των μεγάλων αμερικανικών πόλεων
που οικοδομήθηκαν τα τελευταία 20-30 χρόνια (σαν αυτό όπου μένω) είναι έτσι
σχεδιασμένα, ώστε να μη δίνουν κανένα κίνητρο για περπάτημα. Στις άκρες των
λεωφόρων δεν υπάρχει πεζοδρόμιο ούτε χώρος για να περπατήσεις. Αντίθετα,
παντού υπάρχουν μικρά υπαίθρια πάρκινγκ αυτοκινήτων. Το αυτοκίνητο είναι και
το αγαπημένο μέσο των περισσοτέρων για να πάνε στο κέντρο της πόλης ­ παρά το
γεγονός ότι υπάρχει μετρό και η αστική υπέργεια συγκοινωνία είναι
ικανοποιητική. Ωστόσο κανείς στο κέντρο της Ουάσιγκτον δεν διανοείται να
διπλοπαρκάρει το αυτοκίνητό του. Μέσα σε 10 λεπτά θα το έχει πάρει ο γερανός
και ο ιδιοκτήτης του θα αναγκαστεί να πληρώσει ­ έχει – δεν έχει «δόντι» ­
πολλαπλάσια απ’ ό,τι θα πλήρωνε αν το είχε βάλει σε κάποιο πάρκινγκ. Όμως στο
κέντρο της Ουάσιγκτον τα πάρκινγκ ­ ιδιωτικά και δημόσια ­ είναι δεκάδες και
παντού υπάρχουν παρκόμετρα. Στα ιδιωτικά πάρκινγκ η πρώτη ώρα στάθμευσης
κοστίζει 10 δολάρια, ενώ το οκτάωρο 18 δολάρια ­ πολύ καλύτερες τιμές έχουν
όσοι πληρώνουν με τον μήνα.

Στα δημόσια πάρκινγκ, που συνήθως βρίσκονται κοντά σε μεγάλα εμπορικά
κέντρα, οι δύο πρώτες ώρες είναι δωρεάν και οι υπόλοιπες κοστίζουν ένα
δολάριο, το οποίο δεν το πληρώνεις εάν σφραγίσεις το απόκομμα του αυτοκινήτου
σου στο μαγαζί απ’ όπου ψώνισες. Αυτό δεν σημαίνει ότι στις ώρες αιχμής ο
οδηγός δεν γυρίζει 15 και 20 λεπτά γύρω γύρω με τα αυτοκίνητό του, ώσπου να
βρει να παρκάρει. Το σύστημα όμως είναι τέτοιο, ώστε η απαγορευμένη στάθμευση
να μην είναι καν μέσα στις εναλλακτικές λύσεις ακόμη και του πιο…
περιπετειώδους Αμερικανού οδηγού.