«Κουμπούρες» οι Άγγλοι μαθητές

Οι Άγγλοι μαθητές είναι οι πιο «κουμπούρες» και οι επιδόσεις τους υστερούν
έναντι των επιδόσεων μαθητών άλλων ανεπτυγμένων χωρών.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε επιτροπή του βρετανικού υπουργείου Παιδείας,
στην οποία μετείχε ο επικεφαλής της Σχολικής Επιθεώρησης Κρις Γούντχεντ, που
εξέτασε τα αποτελέσματα διαγωνισμάτων τα οποία διεξήχθησαν σε διάφορες χώρες
στη δεκαετία του 1990. Μολονότι οι νεαροί Άγγλοι δεν τα καταφέρνουν άσχημα
στις θετικές επιστήμες, φαίνεται να έχουν προβλήματα στις επιδόσεις τους σε
άλλα μαθήματα.

Από έξι ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες, στην ηλικία των εννέα ετών, μόνο οι
μαθητές της Ολλανδίας έχουν χαμηλότερους βαθμούς από τους Άγγλους. Σε έκθεσή
του, ο καθηγητής Σιγκ Πράις, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Οικονομικών
και Κοινωνικών Ερευνών, επισημαίνει ότι λιγότερα από τα δύο τρίτα των αγγλικών
σχολείων που επελέγησαν από τη Διεθνή Ένωση Αξιολόγησης Εκπαιδευτικών
Επιδόσεων πέρασαν τα τεστ, έναντι εννέα στα δέκα σχολεία της Ιαπωνίας και της
Ελβετίας.

Σύμφωνα με τον Κρις Γούντχεντ, τα αποτελέσματα της διεθνούς σύγκρισης είναι
απογοητευτικά και εγείρουν ερωτηματικά για τις μεθόδους διδασκαλίας και τον
διδασκαλικό ρόλο. «Υπάρχουν πολλά που μπορούν και που πρέπει να γίνουν για να
διορθωθούν οι αδυναμίες στα αγγλικά σχολεία», λέει ο Γούντχεντ. «Πρώτα από όλα
πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι περιμένουμε από τα σχολεία και πώς θέλουμε να
διδάσκουν οι δάσκαλοι».

Ο Γούντχεντ υποστηρίζει ότι οι επιπλέον τριάντα ημέρες που διαρκεί το σχολικό
έτος σε χώρες όπως η Κορέα και η Ταϊβάν συντελούν στις καλύτερες επιδόσεις των
μαθητών. Ιδιαίτερα σημαντική φαίνεται να είναι η παρουσία δασκάλων με
ειδίκευση σε συγκεκριμένα μαθήματα στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Σε άλλες χώρες της Ευρώπης, εκείνο που κάνει τη διαφορά είναι τα καλύτερα
σχολικά βιβλία, η ομαδοποίηση των τάξεων με βάση τις ικανότητες των μαθητών
και το μέτρο να μένουν στην ίδια τάξη οι μαθητές που δεν ξεπερνούν ένα
συγκεκριμένο επίπεδο επιδόσεων. Μολονότι υπήρξε «δραστική βελτίωση» στις
επιδόσεις των μαθητών της αγγλικής στοιχειώδους εκπαίδευσης, λέει ο Γούντχεντ,
το πραγματικό τους επίπεδο δεν μπορεί να αξιολογηθεί παρά μόνο σε σύγκριση με
άλλες χώρες.

Στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ολλανδία, οι μαθητές χάνουν τη χρονιά τους αν
δεν πάρουν τους βαθμούς που απαιτούνται για να προβιβαστούν στην επόμενη τάξη.
Έτσι εξασφαλίζεται ότι οι καλοί μαθητές δεν υποχρεώνονται να παρακολουθούν
εκείνους που έχουν λιγότερες ικανότητες για μάθηση.

Το βρετανικό υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι το επιτελείο του έχει ήδη
αναλάβει δράση προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση στα αγγλικά σχολεία, από
τότε που άρχισαν να διεξάγονται οι διεθνείς συγκριτικές μελέτες, στα μέσα της
δεκαετίας του 1990.

Αναζητούν τις αιτίες

Πάντως, ο Κρις Γούντχεντ δεν φαίνεται διατεθειμένος να υιοθετήσει τις
προτάσεις του ινστιτούτου «Πολιτεία». Ανάμεσα σε αυτές είναι και η πρόταση να
αρχίζουν τα παιδιά το σχολείο σε μεγαλύτερη ηλικία.

«Είναι κοινή πρακτική στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες», λέει
εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Παιδείας, «να μένουν στην ίδια τάξη τα
παιδιά που δεν έχουν τις ικανότητες για να περάσουν στην επόμενη. Μολονότι
αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει υποχρεωτικά να ακολουθήσουμε και εμείς αυτόν τον
δρόμο, πρέπει πάντως να μάθουμε περισσότερα για τον τρόπο που λειτουργεί αυτό
το σύστημα σε άλλες χώρες. Πρέπει να εξετάσουμε τις αρνητικές και τις θετικές
πλευρές του και να μάθουμε ποιες από αυτές μπορεί να είναι εφαρμόσιμες στη
χώρα μας».

Όσον αφορά τις αιτίες των χαμηλών επιδόσεων των Άγγλων μαθητών ­ ιδιαίτερα των
αγοριών ­ η Κάρολαϊν Σεντ Τζον Μπρουκς, διευθύντρια του εκπαιδευτικού ενθέτου
των «Τάιμς», απαριθμεί μερικές: αρχίζουν το σχολείο σε πολύ μικρή ηλικία, ζουν
σε οικογένειες όπου δεν υπάρχει ο υποδειγματικός ρόλος του πατέρα, δεν μπορούν
να συγκεντρώσουν την προσοχή τους επειδή τους λείπει η σωματική άσκηση.

Μπορεί να είναι δύσκολο να βγάλει κανείς γενικότερα συμπεράσματα από τις
διεθνείς συγκρίσεις, λέει η Σέιλα Λόλορ, διευθύντρια του ινστιτούτου
«Πολιτεία», ωστόσο δεν μπορεί να αγνοηθούν.