Ισλάμ κατά χριστιανών

Από την Αίγυπτο μέχρι την Ινδονησία και από τη Νιγηρία μέχρι τον Λίβανο, η
νέα χιλιετία σημαδεύεται ήδη από τις σοβαρότερες θρησκευτικές συγκρούσεις που
γνώρισε τα τελευταία χρόνια ο κόσμος ανάμεσα στον χριστιανισμό και το Ισλάμ.

Παντού στον μουσουλμανικό κόσμο, οι εντάσεις οξύνονται σε κοινότητες που τις
χωρίζει η διαφορετική θρησκεία. Συγκρούσεις και σφαγές ενισχύουν τους
αταβιστικούς φόβους εκείνων που ζουν στις περιοχές όπου συναντώνται οι
«τεκτονικές πλάκες» των δύο μεγαλύτερων θρησκειών του κόσμου. Πότε θα γίνει ο
σεισμός;

Μόλις πριν από μερικές ημέρες, η αιγυπτιακή αστυνομία κατόρθωσε να καταστείλει
συγκρούσεις που ξέσπασαν στα νότια της χώρας μεταξύ Κοπτών χριστιανών και
μουσουλμάνων, την παραμονή των Χριστουγέννων, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή
τους 20 άνθρωποι. Το επεισόδιο σημειώθηκε στο Ελ-Κούσεχ, μια πόλη 23.000
κατοίκων, 275 μίλια νότια του Καΐρου. Γρήγορα εξαπλώθηκε στα γειτονικά χωριά,
όπου σπίτια και καταστήματα πυρπολήθηκαν, όταν οι κάτοικοί τους πήραν τα όπλα.

Οι χριστιανοί αποτελούν το 10% του πληθυσμού της Αιγύπτου. Τα τελευταία χρόνια
παραπονούνται διαρκώς για διακρίσεις εις βάρος τους και προειδοποιούν για τον
κίνδυνο των φονταμενταλιστών ισλαμιστών.

Πιο νότια, στη Νιγηρία, ένας μουσουλμάνος ηγέτης προειδοποίησε ότι οι
χριστιανοί βάζουν μέσα στη χώρα όπλα, ύστερα από την πυρπόληση τεσσάρων
εκκλησιών, πριν από δύο εβδομάδες, στον πόλη Ιλόριν, σε αντίποινα για τον
θάνατο ενός νεαρού μουσουλμάνου. Οι χριστιανοί αρνήθηκαν την κατηγορία και
απηύθυναν έκκληση να μην επικρατήσει η μισαλλοδοξία στη Νιγηρία, που τα 120
εκατομμύρια του πληθυσμού της είναι μοιρασμένα ανάμεσα στα δύο θρησκεύματα.

Στην άλλη άκρη του κόσμου, Ινδονήσιοι στρατιώτες αναζητούσαν όπλα στα νησιά
Σπάις, ύστερα από αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων που
στοίχισαν τη ζωή σε περισσότερους από 500 ανθρώπους. Στα νησιά, που είναι
περισσότερο γνωστά ως Μολούκες, περίπου 1.500 χριστιανοί και μουσουλμάνοι
έχασαν πέρυσι τη ζωή τους σε θρησκευτικές συγκρούσεις. Κάποτε, τα νησιά
θεωρούνταν υπόδειγμα ανεξιθρησκείας.

Στον Λίβανο, τουλάχιστον 11 σουνίτες μουσουλμάνοι αντάρτες και τρεις πολίτες
που κρατούσαν ως ομήρους έχασαν προχθές τη ζωή τους, αφού συγκρούστηκαν με τον
λιβανικό στρατό. Λιβανέζοι χριστιανοί και μουσουλμάνοι έχουν εμπλακεί σε έναν
αιματηρό δεκαπενταετή εμφύλιο πόλεμο που δεν έχει τελειωμό.

Οι θρησκευτικές διαφορές τροφοδοτούν εθνικές εντάσεις και βίαια επεισόδια και
σε άλλες περιοχές του κόσμου. Στην Τσετσενία, μουσουλμάνοι αντάρτες πολεμούν
εναντίον του ρωσικού στρατού και στο Κόσοβο οι αλβανόφωνοι έχουν εξαπολύσει
κύμα αντιποίνων εναντίον των Σέρβων. Η ειρήνη είναι ασταθής στη Βοσνία, ύστερα
από τον τριετή πόλεμο των μουσουλμάνων εναντίον των ορθοδόξων Σέρβων και των
καθολικών Κροατών. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις ματαίωσαν την αποχώρησή τους,
φοβούμενες ότι νέες συγκρούσεις μπορούν να ξεσπάσουν ανά πάσα στιγμή.

Δεν διαφαίνεται προοπτική αποχώρησης των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ από την
Κύπρο, όπου οι διαφορές της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας
κατέληξαν στον πόλεμο του 1974.

Στο Σουδάν, όπου οι ισλαμιστές έχουν επικρατήσει μόνο στα βόρεια της χώρας,
συνεχίζεται εδώ και τριάντα χρόνια η εξέγερση των χριστιανών και των ανιμιστών
του Νότου εναντίον του καθεστώτος του Χαρτούμ και του ισλαμικού νόμου (σαρία).

Έξω η Τουρκία από την Ευρώπη, λένε οι καθολικοί

«Προσοχή, Τουρκία! Προσοχή, Ισλάμ!» Έτσι προειδοποιεί η εφημερίδα των Ιταλών
επισκόπων «Αβενίρε» για τις συνέπειες από τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης
πέρα από τη χριστιανική της διάσταση.

Υπάρχει ο κίνδυνος αλλοίωσης της ταυτότητας, υποστηρίζει η εφημερίδα, και
εκφυλισμού της ιδρυτικής συνθήκης, που βασίζεται στον «κοινό πολιτισμό, που
είναι διαμορφωμένος σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση».

«Ακόμη και η ίδια η ιδέα της Ευρώπης», γράφει η «Αβενίρε» στο κύριο άρθρο της,
«γεννήθηκε κατ’ αντιδιαστολή με τον “εχθρό” Τούρκο και τον ισλαμικό κόσμο, του
οποίου η Τουρκία ήταν το προπύργιο». Είναι ίσως προτιμότερη μια θετική σχέση
με την Άγκυρα, «αλλά μέσα στις ιστορικοπολιτιστικές πραγματικότητές της, που
είναι και παραμένουν διαφορετικές».

«Το πρόβλημα δεν είναι να αποδεχθούμε ή να απορρίψουμε την Τουρκία», λέει ο
αιδεσιμώτατος Ματζολίνι, «αφού ήδη έχουμε στην Ευρώπη Τούρκους και ισλαμιστές,
αλλά να προετοιμαστούμε για μια σοβαρή, ακόμη και αυστηρή αντιμετώπισή τους.
Γιατί, μολονότι υπάρχουν και στο Ισλάμ στοιχεία ανεξιθρησκείας, οι
μουσουλμάνοι στην Ευρώπη έχουν την τάση να κλείνονται στον εαυτό τους, σε
κοινότητες που πιστεύουν ότι η αντικειμενική αλήθεια του Κορανίου πρέπει να
επιβληθεί στην υποκειμενική αλήθεια του χριστιανισμού».