Εταιρεία θέλει τους υπαλλήλους της… αφεντικά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά  |
 |
|
Πολλοί Αμερικανοί επιχειρηματίες έκαναν τους εργαζομένους τους πλούσιους, |
Σε μια εποχή όπου πολλές εταιρείες παραπονούνται ότι τα κορυφαία στελέχη τους
τούς εγκαταλείπουν για να κάνουν δικές τους δουλειές, μια επιχείρηση από την
Καλιφόρνια ακολουθεί έναν τελείως διαφορετικό δρόμο. Τους ενθαρρύνει να γίνουν
επιχειρηματίες. Και δεν σταματά εκεί. Οι ιδιοκτήτες και ιδρυτές της εταιρείας
Κίνγκστον Τεκνόλοτζι προσφέρουν ακόμη και τα κεφάλαια για κάποιον υπάλληλό
τους που θέλει να στήσει τη δική του επιχείρηση.
Ο Τζον Τιού και ο Ντέιβιντ Σαν έγιναν πολυεκατομμυριούχοι όταν το 1996
πούλησαν ένα μεγάλο κομμάτι της εταιρείας τους που κατασκευάζει τσιπ μνήμης.
Επιπλέον, έγιναν πρωτοσέλιδα σε όλες τις αμερικανικές εφημερίδες όταν
αποφάσισαν να μοιράσουν περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια από το μετοχικό
κεφάλαιο τις επιχείρησής τους στους εργαζομένους της εταιρείας.
Τώρα χρησιμοποιούν τις προσωπικές και επιχειρηματικές τους περιουσίες
προκειμένου να προσφέρουν τα πάντα σε όσους από τους υπαλλήλους τους θέλουν να
ξεκινήσουν τις δικές τους επιχειρήσεις: νομική βοήθεια, επιχειρηματικές
συμβουλές, χρήμα, ακόμη και γραφειακούς χώρους. Η Κίνγστον άδειασε μεγάλους
χώρους από τα κτίριά της προκειμένου να τον προσφέρει ως στέγη στις
νεοσύστατες επιχειρήσεις.
Δεν παίζει ρόλο πόσο καιρό δουλεύει κάποιος στην Κίνγκστον. Δεν παίζει ρόλο αν
οι νέες επιχειρήσεις που στήνουν οι εργαζόμενοί της έχουν σχέση με τις νέες
τεχνολογίες. «Κάθε επιχειρηματικό όνειρο θεωρείται βιώσιμο, εφόσον η σχετική
πρόταση είναι καλή και ο εργαζόμενός μας είναι παθιασμένος μαζί της», λέει ο Τιού.
«Δεν ξέρω αν κάποια άλλη επιχείρηση εφαρμόζει κάτι ανάλογο», λέει ο Μπραντ
Τζόουνς, γενικός διευθυντής μιας επενδυτικής εταιρείας. «Το να χαρακτηρίσει
κάποιος αυτή την πρακτική ασυνήθιστη, τουλάχιστον την υποτιμά».
Πέντε υπάλληλοι-αφεντικά
Μέχρι τώρα, έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον πέντε διαφορετικές επιχειρηματικές προσπάθειες:
* Μια επενδυτική εταιρεία, η Σίναπς Κάπιταλ, η οποία στήθηκε από δύο πρώην
οικονομικά σχελέχη της Κίνγκστον. Η εταιρεία διαχειρίζεται ένα μεγάλο
χαρτοφυλάκιο εταιρειών και τις προσωπικές περιουσίες των Τιού και Σαν.
* Μια εταιρεία του Ίντερνετ, η Personable. com, η οποία επιτρέπει στους
χρήστες του Διαδικτύου ενοικίαση λογισμικού τής Μάικροσοφτ έναντι μικρού ενοικίου.
* Μια εταιρεία του Ίντερνετ, η Pingpong. com, με αντικείμενο το ηλεκτρονικό εμπόριο.
* Μια εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, η οποία πρόσφατα έκανε το
πρώτο της γύρισμα.
* Ένα βιβλίο σχετικά με την αφροαμερικανική κοινότητα σε όλο τον κόσμο, το
οποίο έχει αναλάβει ένας νέος φωτογράφος και πρώην υπάλληλος της Κίνγκστον.
«Είναι η φυσική εξέλιξη της επιχειρηματικότητας», λέει ο 58χρονος Τιού, ένας
αυτοδίδακτος μηχανικός ο οποίος μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την
Ταϊβάν. «Όσοι προσλαμβάνονται, έρχονται στην εταιρεία μας νέοι και γεμάτοι
ενέργεια. Καθώς ωριμάζουν, αλλάζουν πόστα στην εταιρεία και μαθαίνουν νέα
πράγματα. Έπειτα από αρκετό χρόνο, φθάνεις σε ένα σημείο όπου δεν μπορείς να
συντηρήσεις το ενδιαφέρον των εργαζομένων σου. Ο Ντέιβιντ και εγώ προτιμάμε να
βοηθούμε τους εργαζομένους μας να βρίσκουν τον δικό τους δρόμο ακόμη και αν
αυτός δεν είναι στην Κίνγκστον παρά να τους χάσουμε εντελώς από την
οικογένεια της Κίνγκστον».
Η Κίνγκστον, μεταξύ άλλων, προμηθεύει μεγάλους κατασκευαστές προσωπικών
ηλεκτρονικών υπολογιστών με προϊόντα μνήμης και μνήμες ηλεκτρονικών
υπολογιστών, οι οποίοι αυξάνουν την απόδοση παλιών υπολογιστών.
Εντυπωσιακές κινήσεις
Ο Σαν και ο Τιού τράβηξαν την προσοχή όλων πριν από τέσσερα χρόνια, όταν η
ανορθόδοξη επιχειρηματική τους στρατηγική έκανε τους εργαζομένους της
Κίνγκστον αντικείμενο ζήλειας για τους εργαζόμενους σε όλη την Αμερική. Αφού
πούλησαν το 80% της εταιρείας τους στον ιαπωνικό Όμιλο Σόφτμπανκ για 1,5
δισεκατομμύριο δολάρια σε μετρητά και μετοχές, το δίδυμο έβαλε στην άκρη 100
εκατομμύρια δολάρια προκειμένου να τα μοιράσει στους τότε εργαζομένους της
Κίνγκστον, οι οποίοι ανέρχονταν εκείνη την εποχή στους 450.
Έναν χρόνο αργότερα, με μια εντυπωσιακή κίνηση, οι δύο άνδρες συμφώνησαν να μη
δεχτούν την τελευταία δόση της πληρωμής τους από τη Σόφτμπανκ, η οποία
ανερχόταν στα 333 εκατομμύρια δολάρια. Αντί του ποσού αυτού, ο Τιού και ο Σαν
πρότειναν την αλλαγή των όρων της συμφωνίας με τη Σόφτμπανκ, παρά το γεγονός
ότι το σχετικό συμβόλαιο δεν τους υποχρέωνε να κάνουν κάτι τέτοιο.
Στη συνέχεια, το περασμένο καλοκαίρι, το δίδυμο χρησιμοποίησε τους τόκους από
το αρχικό ποσό που εισέπραξε για την πώληση της εταιρείας τους για να την
επαναγοράσουν από τη Σόφτμπανκ πληρώνοντας μόλις 450 εκατομμύρια δολάρια το
ένα τρίτο της αρχικής τιμής της εταιρείας. Ο Τιού είπε ότι η επαναγορά της
εταιρείας, η οποία σχεδιαζόταν για περισσότερο από έναν χρόνο, αντανακλούσε
τόσο την κρίση στον συγκεκριμένο κλάδο όσο και την πτώση της ζήτησης και των
τιμών των προϊόντων μνήμης που παρήγαγε η Κίνγκστον. Ο βασικός λόγος για την
επαναγορά, σύμφωνα με τον Τιού, ήταν η προστασία των συμφερόντων των περίπου
1.400 εργαζομένων της Κίνγκστον. Αναλυτές του κλάδου της πληροφορικής
βιομηχανίας υποστηρίζουν ότι το δίδυμο ανησυχούσε πως την κρίση θα πλήρωναν οι εργαζόμενοι.
Από τα 100 εκατομμύρια δολάρια που έβαλαν στην άκρη το 1996, τα 78 εκατομμύρια
δόθηκαν στους εργαζομένους με τη μορφή των πριμ, τα οποία για μερικούς
ξεπερνούσαν το τριπλάσιο των ετήσιων αποδοχών τους.
Άλλες αμερικανικές εταιρείες από τη Μάικροσοφτ μέχρι τις εταιρείες του
Ίντερνετ που εισήχθησαν στη Γουώλ Στρήτ και στο Νάσντακ τα τελευταία δύο
χρόνια βοήθησαν τους εργαζομένους τους να πλουτίσουν μέσω της προσφοράς
δικαιωμάτων στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας. Αυτά τα προγράμματα μετοχικών
δικαιωμάτων επιτρέπουν στους εργαζομένους να αγοράσουν μετοχές της εταιρείας
στην οποία δουλεύουν με προνομιακή τιμή και να τις πουλήσουν αργότερα
αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη.
Πολλοί από αυτούς τους εκατομμυριούχους του Χρηματιστηρίου τελικά ρευστοποιούν
τα κέρδη τους και ξεκινούν τις δικές τους επιχειρήσεις. Τα δικαιώματα στην
απόκτηση μετοχών, ωστόσο, διατηρούν την ελκυστικότητά τους, όσο η τιμή της
μετοχής της εταιρείας παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Στην Κίνγκστον τα πριμ
μπορεί να ήταν χαμηλότερα σε σχέση με αυτά που έδιναν άλλες εταιρείες, ωστόσο
ήταν σε μετρητά. Σε κάθε γύρο καταβολής πριμ οι Τιού και Σαν συμβούλευαν το
προσωπικό τους να ξοδέψει τα χρήματα με μέτρο και σύνεση. Οι περισσότεροι
ακολούθησαν τη συμβουλή τους. Ορισμένοι αγόρασαν σπίτια ή αποπλήρωσαν τα
φοιτητικά δάνεια που είχαν πάρει κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Άλλοι
βοήθησαν συγγενείς και φίλους που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα.
Πολλοί τα αποταμίευσαν προκειμένου κάποια στιγμή να κάνουν το όνειρό τους
πραγματικότητα για μια δική τους επιχείρηση. Ωστόσο, τα πριμ, αν και μεγάλα,
δεν ήταν πολλές φορές αρκετά για να στηρίξουν το στήσιμο μιας νέας
επιχείρησης. Σιγά σιγά άρχισαν να προσεγγίζουν το διευθυντικό δίδυμο με τις
επιχειρηματικές τους ιδέες. Και εκεί βρήκαν απρόσμενη συμπαράσταση.
Οι Τιού και Σαν τους άκουγαν με προσοχή, τους προσέφεραν τις επιχειρηματικές
τους συμβουλές και τους βοηθούσαν ακόμη και οικονομικά στο ξεκίνημά τους.
Και ο στόχος τους δεν είναι το κέρδος. «Το κάνουμε επειδή θέλουμε να
συμμετάσχουμε στον ενθουσιασμό των νέων ανθρώπων για δουλειά. Έχουμε
περισσότερα χρήματα από όσα χρειαζόμαστε. Αν οι εταιρείες πετύχουν,
πετυχαίνουμε και εμείς. Αν αποτύχουν, τουλάχιστον ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι
μπορούσαμε…», καταλήγει ο Τιού.
Google news
