Εκπτώσεις και συμπτώσεις

* Από τα πολλά στα λίγα. Ύστερα από ένα
Σαββατοκύριακο, που έσφυζε από αθλητικά γεγονότα και που ίσως σφραγίσθηκε από
την οριστική επιστροφή του μεγάλου ξανθού στα παλιά του λημέρια (τις
επιτυχίες), ήρθε, μόλις πριν από τις γιορτές, ένα διήμερο μ’ ελάχιστη δράση.
Θεωρητικά χάριν της Εθνικής.

* Δεν υπάρχει ίσως μεγαλύτερη απόδειξη για την
πτώση του ενδιαφέροντος των φιλάθλων για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα (η
μεγάλη προσέλευση του κόσμου όταν η ομάδα παίζει στην επαρχία φανερώνει
περισσότερο τη δίψα της περιφέρειας για συμμετοχή παρά πάθος με το συγκρότημα
του κυρίου Δανιήλ) από τον βαθμό επιθυμίας που ξαφνικά νιώσαμε όλοι για ένα
πρωτάθλημα, που δεν λάμπει δα, μέχρι στιγμής, και για την ποδοσφαιρική
ποιότητά του.

* Τρεις αγώνες όμως της Εθνικής, με αντιπάλους της
κλάσης της Μολδαβίας, της Γκάνας και της Εσθονίας, μέσα σε τέσσερις ημέρες, σε
τι άραγε χρησίμευσαν εκτός από το να κόψουν αδικαιολόγητα τον ρυθμό ενός,
ούτως ή άλλως, ασθμαίνοντος προβλήματος; Για να μας πείσουν άραγε ότι ο
Χατζηπαναγής είναι ακόμα, για ένα εικοσάλεπτο, το καλύτερο δεκάρι ή για να
δείξουν στον κύριο Δανιήλ ότι άλλο οι πειραματισμοί με διάφορους παίκτες και
άλλο το παίξιμο (μέχρι διαστροφής) με την ίδια την έννοια του πειραματισμού;

* Πόσο προχώρησε, λοιπόν, η Εθνική μέσα σ’ αυτούς
τους τρεις αγώνες; Ελάχιστα. Νέοι παίκτες υπάρχουν πολλοί, αλλά λείπουν οι
νέες (και ιδίως οι αποτελεσματικές) ιδέες για το τι θέλουμε και πώς να το
κατακτήσουμε. Αλλιώς πρόκειται για επιχείρηση ανόρθωσης του ηθικού του
Φραντζέσκου και, εξίσου άχρηστη, επιβεβαίωση της φόρμας ορισμένων (Γεωργιάδη,
Λυμπερόπουλου) και των δυσκολιών αρκετών άλλων (κυρίως των αμυντικών). Και οι
άλλες Εθνικές δοκιμάζουν παίκτες, αλλά δεν τους ξεχνάνε μετά τα φιλικά για να
γυρίσουν στις παλιές δοκιμασμένες συνταγές.

* Έτσι, τελικά, μόνος πραγματικός κερδισμένος της
απραξίας του διημέρου βγήκε ο Ολυμπιακός. Η ομάδα του σινιόρ Μπιγκόν (που και
αυτός συνεχίζει τους δικούς του πειραματισμούς, μόνο που αρχίζει να φαίνεται
ότι ξέρει τι ψάχνει) απέκλεισε τον αρκετά επικίνδυνο Πανηλειακό στο Κύπελλο,
χωρίς εξάρσεις, αλλά και χωρίς μεγάλη δυσκολία. Η απόσταση «μεγάλων – μικρών»
στις ελληνικές διοργανώσεις συνεχίζει να είναι μεγάλη και το θέαμα των αγώνων
τους μέτριο. Ο Γεωργάτος μπορεί να διαβεβαιώσει τους παλιούς του συμπαίκτες
για την τεράστια διαφορά και στα δύο μέτωπα, σε άλλα πρωταθλήματα (που δεν
διακόπηκαν).

* Χάρις σε μια ωραία ιδέα του μεγάλου σκηνοθέτη
(και του αθλητισμού) ο Ολυμπιακός καλείται τώρα ν’ αντιμετωπίσει τον παλιό του
εαυτό, δηλαδή τον Μπάγιεβιτς. Ευκαιρία ίσως και για τον κύριο Δανιήλ να πάρει
μερικές ακόμα ιδέες ­ το τι θα τις κάνει είναι άλλη ιστορία.