ΠΡΟΣΩΠΑ Η καλύτερη ιστορία κερδίζει…

Είναι συντηρητικός ως εκεί που δεν πάει και έχει αντιφατικές πολιτικές
θέσεις. Έχει όμως να πει την καλύτερη ιστορία, κι έτσι «σκίζει» στις δημοσκοπήσεις.

Τζων ΜακΚέιν. Το αουτσάιντερ που προηγείται του Μπους Τζούνιορ

Στο Νιου Χαμσάιρ, όπου την 1η Φεβρουαρίου θα διεξαχθούν οι κρίσιμες, πρώτες
προκριματικές εκλογές εν όψει των προεδρικών του Νοεμβρίου, ο ρεπουμπλικανός
γερουσιαστής Τζων ΜακΚέιν, 63 χρόνων, προηγείται κατά επτά μονάδες του Τζωρτζ
Μπους Τζούνιορ, του γιου του πρώην προέδρου που είναι το φαβορί για το χρίσμα
του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Και ο Μπους ο νεώτερος, ο οποίος ήλπιζε να
κάνει περίπατο στο Νιου Χαμσάιρ με τα 65 εκατομμύρια δολάρια (21,5
δισεκατομμύρια δραχμές!) που έχει ήδη συγκεντρώσει για την εκστρατεία του,
οδεύει ενδεχομένως προς μια κρίσιμη αναμέτρηση.

Γιος και εγγονός ναυάρχων, ο ΜακΚέιν ήταν στα νιάτα του μια απογοήτευση για
την οικογένειά του, καθώς το πιο αξιομνημόνευτο κατόρθωμά του ήταν ότι έβγαινε
με μια στριπτιζέζ ονόματι «η Φλόγα της Φλόριντα». Η ζωή του άλλαξε όμως το
1967. Ήταν πιλότος του Ναυτικού, το αεροπλάνο του κατερρίφθη, εκείνος έσπασε
και τα δύο πόδια του και έμεινε αιχμάλωτος των Βιετκόνγκ πέντε χρόνια, πριν
απελευθερωθεί σε ανταλλαγή αιχμαλώτων.

Τριάντα χρόνια μετά, η στρατιωτική θητεία του ΜακΚέιν στο Βιετνάμ
αποδεικνύεται το μεγαλύτερο προσόν του στην εκστρατεία για το χρίσμα. Μπορεί
να παραδέχεται πως είναι γυναικάς και οξύθυμος, μπορεί να βρίσκεται ακόμη
δεξιότερα από τον Μπους σε κοινωνικά ζητήματα, μπορεί να λέει ακόμη τους
κομμουνιστές «κομμούνια» και να πρεσβεύει αντιφατικές πολιτικές, αλλά έχει να
πει μια ηρωική ιστορία, την έγραψε μάλιστα σε βιβλίο με τίτλο «Πίστη των
πατέρων μου», το οποίο βρίσκεται σε όλους τους καταλόγους των μπεστ-σέλερ.

«Στη φυλακή, ερωτεύτηκα την πατρίδα μου», γράφει ο ΜακΚέιν στο βιβλίο του· οι
Αμερικανοί συγκινούνται και τον συγκρίνουν με τον Κλίντον και τον Μπους
Τζούνιορ, οι οποίοι έκαναν ό, τι μπορούσαν για να μην υπηρετήσουν στο Βιετνάμ.
Και η Αμερική οικοδομήθηκε με ήρωες και τις ιστορίες τους, οι ψηφοφόροι
δείχνουν να προτιμούν τις ιστορίες (του ΜακΚέιν) από το χρήμα (του Μπους) ­
όπως άλλωστε και οι δημοσιογράφοι: ουδείς σκληροπυρηνικός δεξιός υποψήφιος
είχε ως τώρα αντιμετωπισθεί με τέτοια συμπάθεια από τους «αριστερούς» του
αμερικανικού Τύπου. Γιατί ο ΜακΚέιν λέει τις ιστορίες του χωρίς «να τα
μασάει», τα πάντα είναι «ον δι ρέκορντ» για τους δημοσιογράφους. Το γεγονός
ότι ο ΜακΚέιν είναι υποψήφιος για πολιτικό αξίωμα και κερδίζει τους ψηφοφόρους
με το βιογραφικό του, παρά με τις πολιτικές του θέσεις, είναι μάλλον εκτός θέματος…