3η ΚΑΡΤΑ Το παράπονο του Βάσια

“Κέρδισα την αγάπη του κόσμου κι αυτό το θησαυρό τον κρατάω στην καρδιά
μου” είπε συγκινημένος χθες το βράδυ ο ποδοσφαιριστής-καλλιτέχνης Βασίλης
Χατζηπαναγής, κατά τη διάρκεια του αγώνα Ελλάδας-Γκάνας, που έγινε προς τιμήν
του στο Καυταντζόγλειο.

Τα λόγια του καλύπτουν ένα μαγευτικό 16χρονο ταξίδι στα ελληνικά γήπεδα. Ο
άσος του Ηρακλή γοήτευε φίλους και αντιπάλους και είχε συνήθως ανοιχτές
αγκαλιές μπροστά του. Σ’ αυτή τη σπουδαία πορεία του αναφέρθηκε ο Χατζηπαναγής
και από ευγένεια απέφυγε να εκφράσει πικρία για τις άδειες εξέδρες. Σωστά ο
πρόεδρος της ΕΠΣ Μακεδονίας Διονύσης Ψωμιάδης επισήμανε την αδιαφορία των
φίλων του ποδοσφαίρου για την τιμητική βραδιά, αλλά και την ευθύνη της ΕΠΟ να
μην επιλέξει αντίπαλο μία από τις κορυφαίες ομάδες του κόσμου. Βρέθηκαν όμως
κοντά στον Χατζηπαναγή, τον “Νουρέγιεφ των γηπέδων” όπως έχει χαρακτηριστεί
για τις ασύλληπτης έμπνευσης ποδοσφαιρικές φιγούρες του, ο υπουργός Βορείου
Ελλάδας κ. Μαγκριώτης, ο νομάρχης κ. Παπαδόπουλος, ο δήμαρχος κ.
Παπαγεωργόπουλος, ο γενικός γραμματέας της ΕΠΟ κ. Γκαγκάτσης, συμπαίκτες του
και ποδοσφαιριστές αντίπαλων ομάδων (Αντωνιάδης, Κούδας, Μ. Παπαϊωάννου,
Μανωλάς, Φυλακούρης, Κ. Παπαϊωάννου, Σπυρίδων) και άλλοι. Ολοι έκλεισαν στην
αγκαλιά τους ένα από τα πιο λαμπερά αστέρια των γηπέδων. Ο ίδιος δεν είχε
δεκάδες αγκαλιές για να χωρέσει τις τιμητικές πλακέτες και τα λουλούδια.

Οταν ήρθε από την Τασκένδη το 1975 ο Χατζηπαναγής, ουδείς τον γνώριζε. Το
1991, που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, όλοι οι φίλαθλοι έμειναν με
το παράπονο ότι δεν χόρτασαν το μαγευτικό του παιχνίδι.

Εχει και το δικό του παράπονο ο Βασίλης Χατζηπαναγής: “Δεν ξέρω γιατί
έπαιξα μόνο σ’ένα φιλικό άγωνα της Εθνικής με την Πολωνία και δεν ξαναφόρεσα
τη γαλανόλευκη φανέλα. Ηθελα να κάνω καλύτερη καριέρα στην Ευρώπη”.

Ενας από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της μπάλας, ο Βάσια Χατζηπαναγής,
μπορούσε να παίξει σε οποιαδήποτε ομάδα του κόσμου. Κρίμα, που δεν αποκτήσαμε
τον καλύτερο πρεσβευτή.