Φαρμακευτικές εταιρείες πιέζουν για τα όρια της υπέρτασης

Οι νικητές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν,
που πήραν μέρος στη διάσκεψη της Γιάλτας, το 1945, μπορεί να είχαν πολλές
διαφορές μεταξύ τους, αλλά και ένα τουλάχιστον κοινό σημείο: έπασχαν όλοι από
υπέρταση και πέθαναν από τις επιπλοκές που επιφέρει. Την εποχή εκείνη, όμως,
δεν υπήρχε καμία αποτελεσματική θεραπεία για την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Αποτελεσματικές θεραπείες, που δεν οδηγούν όμως στην ίαση της νόσου, η οποία
επανεμφανίζεται αν διακοπεί η αγωγή, έκαναν την εμφάνιση τους κατά το τέλος
της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Με τις σημερινές
θεραπευτικές αγωγές, η πίεση επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα στο 95% των
περιπτώσεων. Εντούτοις, όπως επισημαίνει η γαλλική Επιτροπή καταπολέμησης της
υπέρτασης, «από τα επτά εκατομμύρια Γάλλους που πάσχουν από υπέρταση, μόνο το
40% ακολουθούν σωστά την θεραπευτική τους αγωγή και κατορθώνουν να ρίξουν την
πίεση τους κάτω από το 14/9.»

Ο στόχος της επιτροπής είναι η καλύτερη ενημέρωση των πασχόντων, ώστε να
τηρούν πιστά τις οδηγίες του γιατρού τους, για τη μείωση της πίεσης ­ αυτού
του «σιωπηλού φονιά», όπως την αποκαλούν οι γιατροί, επειδή στην αρχή ο
ασθενής δεν νιώθει καμία ενόχληση.

Και όμως, «η υπέρταση διπλασιάζει τον κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας,
τριπλασιάζει τον κίνδυνο παθήσεων της στεφανιαίας, τετραπλασιάζει τον κίνδυνο
εγκεφαλικού επεισοδίου και εξαπλασιάζει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας»,
υπογραμμίζει ο καθηγητής Ζαν-Μισέλ Μαλιόν, πρόεδρος της γαλλικής Επιτροπής
καταπολέμησης της υπέρτασης.

Όλοι οι γιατροί πρέπει να ενημερωθούν για τις τροποποιήσεις στις τιμές της
αρτηριακής πίεσης που επέφεραν τον Φεβρουάριο η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και
η Διεθνής Εταιρεία Υπέρτασης.

Προηγουμένως, οι ανώτερες τιμές ήταν 16 για τη λεγόμενη μεγάλη πίεση
(συστολική) και 9.5 για τη λεγόμενη μικρή πίεση (διαστολική). Μετά από πολλές
διεθνείς έρευνες οι οριακές αυτές τιμές μειώθηκαν στο 14/9. Απόφαση που
θεωρείται αμφισβητήσιμη από ορισμένους, κυρίως από την επιθεώρηση «Prescrire»
( τεύχος Μαΐου 1999), οι οποίοι επισημαίνουν ότι αυτές οι συστάσεις βασίζονται
κατά κύριο λόγο σε έρευνες χρηματοδοτούμενες από φαρμακευτικές εταιρείες, οι
οποίες παρασκευάζουν αντιϋπερτασικά φάρμακα.

Από τη στιγμή που ­ συνήθως μετά από ένα γενικό τσέκ απ ­ γίνεται διάγνωση
υπέρτασης, ποια πρέπει να είναι η θεραπευτική προσέγγιση του γιατρού;

«Διατηρούν πάντα την αξία τους οι συστάσεις που αφορούν την υγιεινή και την
διατροφή και που συνοψίζονται στα εξής: να χάσετε τέσσερα κιλά, να περιορίσετε
την κατανάλωση αλκοόλ, αν είστε καπνιστής να κόψετε το τσιγάρο, να περιορίσετε
το αλάτι και να αρχίσετε σωματική άσκηση», απαντά ο καθηγητής και γραμματέας
της γαλλικής Επιτροπής καταπολέμησης της υπέρτασης, Ξαβιέ Ζιρέρ.

«Αν εφαρμόσετε επί τρεις με έξι μήνες αυτά τα μέτρα και οι τιμές της
αρτηριακής πίεσης παραμένουν υψηλές, τότε θα πρέπει να ακολουθήσετε παράλληλα
και φαρμακευτική αγωγή».