«Το ΑΙDS είναι ανθρώπινο λάθος»

Είναι το AIDS μια καταστροφή προερχόμενη από τους ίδιους τους ανθρώπους από
απροσεξία ενώ δοκίμαζαν εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα κατά τη δεκαετία του
1950;

Αυτή η προκλητική θεωρία φάνηκε παρατραβηγμένη όταν πρωτοείδε το φως της
δημοσιότητας σε ένα άρθρο στο Rolling Stone το 1992. Οι περισσότεροι ειδικοί
του AIDS την απέρριψαν, αφού προηγουμένως μια επιστημονική επιτροπή τη
μελέτησε και εκτίμησε τις πιθανότητες, να έχει πράγματι συμβεί, περιορισμένες.
Όμως τα μέλη της είχαν στηρίξει το αποτέλεσμά τους σε ένα δημοσιευμένο
στοιχείο που αργότερα αποδείχθηκε λανθασμένο. Τώρα, ένα σημαντικό νέο βιβλίο
Βρετανού δημοσιογράφου προσφέρει επιπλέον ενδιαφέροντα στοιχεία που ανανεώνουν
και επεκτείνουν τη θεωρία σχετικά με το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας.

Στο βιβλίο «The River», ο Έντουαρντ Χούπερ αναφέρει ότι ένα πειραματικό
εμβόλιο ­ λαμβανόμενο από το στόμα ­ κατά της πολιομυελίτιδας είχε
δημιουργηθεί με ιστό από χιμπαντζή και είχε μολυνθεί με τον «πρόγονο» του ιού
που αργότερα προκάλεσε το AIDS. Ο Χούπερ, 48 ετών, αν και δεν έχει ιατρικές
γνώσεις, έχει διεξάγει τεράστια έρευνα από το 1990. Στις 1.070 σελίδες, όπου
περιλαμβάνονται πλήθος υποσημειώσεων, στηρίζει την υπόθεση ολοκληρωτικά σε
ενδείξεις που αποκόμισε έπειτα από εκατοντάδες συνεντεύξεις και εξαντλητική
έρευνα σε βιβλία. Ανακαλύπτει στενή συμπτωματική σχέση όσον αφορά τον χρόνο
και τον χώρο μεταξύ των πρώτων περιστατικών εμφάνισης AIDS και των δομικών του
εμβολίου, που παρασκευάστηκε στο Wistar Institute της Φιλαδέλφειας και
αργότερα σε δύο εργαστήρια του Βελγίου. Από το 1957 έως το 1960, το εμβόλιο
δόθηκε σε ένα εκατομμύριο ανθρώπους από χώρες που σήμερα ονομάζονται Ρουάντα,
Μπουρούντι και Κονγκό.

Αν το πειραματικό εμβόλιο είχε μολυνθεί, τίποτα δεν θα μπορούσε να έχει γίνει,
γιατί οι σχετικοί έλεγχοι για τον πρόγονο ιό του HIV δεν υπήρχαν. Και θα ήταν
ένα μεμονωμένο γεγονός, γιατί τα συνήθη εμβόλια κατά της πολιομυελίτιδας δεν
δημιουργήθηκαν από ιστούς χιμπαντζή. Από τις 28 περιπτώσεις εμφάνισης AIDS που
καταγράφηκαν σε συγκεκριμένες πόλεις της Αφρικής κατά το 1980, 23 προήλθαν από
τις ίδιες πόλεις, όπου δοκιμάστηκε το πειραματικό εμβόλιο ή σε απόσταση 175
μιλίων από αυτές. Η περιοχή αποτελεί το επίκεντρο της επιδημίας στην Αφρική
και είναι το χειρότερο στον κόσμο.

Το Ινστιτούτο Wistar, το πρώτο ανεξάρτητο ιατρικό ερευνητικό κέντρο των
Ηνωμένων Πολιτειών, συγκρότησε την επιτροπή το 1992 για να εξετάσει τη θεωρία
που έλεγε ότι ένα εμβόλιό του μπορεί να ήταν υπεύθυνο για την επιδημία του
AIDS. Τώρα υποστηρίζει ότι προσπαθεί να βρει ανεξάρτητους ειδικούς,
προκειμένου να προβούν στις ενέργειες που ήταν απρόθυμοι να κάνουν πριν από
επτά χρόνια, όταν η επιτροπή σύστησε τον έλεγχο των πειραματικών εμβολίων κατά
της πολιομυελίτιδας που είχαν απομείνει. Πρώτος στόχος είναι να ανιχνευθεί αν
υπάρχει στοιχείο που να συγκλίνει σε ιούς συγγενείς του HIV-1, που είναι ο ιός
ο οποίος ευθύνεται για την πλειοψηφία των κρουσμάτων του AIDS διεθνώς.
Δεύτερος στόχος είναι να διευκρινιστούν τα πρωτεύοντα στοιχεία, βάσει των
οποίων παρασκευάστηκε το εμβόλιο. Από τότε που οι Αμερικανοί γιατροί
αναγνώρισαν το AIDS το 1981, οι ρίζες της θανατηφόρου νόσου παραμένουν
μυστήριο. Οι επιστήμονες έχουν απορρίψει πολλές θεωρίες, μεταξύ των οποίων και
εκείνη περί έργου της CIA ή της KGB, εξαιτίας έλλειψης στοιχείων ή
αντικρουόμενων γεγονότων.

Η πρώτη μόλυνση

Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι η πρώτη μόλυνση από τον HIV-1 ανιχνεύθηκε το
1959, σε έναν άνδρα από την Κινσάσα, το βελγικό τότε Κονγκό, το μετέπειτα Ζαΐρ
και σημερινό Κονγκό.

Οι επιστήμονες συμφωνούν γενικά ότι ο HIV-1 προέρχεται από έναν παρόμοιο που
πλήττει τους χιμπαντζήδες. Όμως το αναπάντητο ερώτημα ­ πώς μεταπήδησε στους
ανθρώπους ­ παραμένει. Η συνήθης άποψη είναι ότι η μετάβαση πρέπει να προήλθε
από την εξ αίματος επαφή, όπως μια δαγκωματιά ή ένα κόψιμο στη διάρκεια της
σφαγής των χιμπαντζήδων. Όμως οι άνθρωποι σκότωναν τα ζώα αυτά επί αιώνες.

Λοιπόν, γιατί η μετάδοση δεν συνέβη έως τα τέλη του 1950; Η συμβατική εξήγηση
είναι οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που επήλθαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο:
μαζική μετανάστευση, αστικοποίηση, σεξουαλική απελευθέρωση. Η επιτροπή ήταν
δικαιολογημένα προβληματισμένη από τη θεωρία. Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός
ότι Βρετανοί επιστήμονες ανέφεραν πως ένας ναυτικός από το Μάντσεστερ πέθανε
από AIDS το 1959 και πιθανώς να έπασχε επί 10 χρόνια, κάτι που τοποθετεί τις
ρίζες του HIV-1 πριν από τη δημιουργία των εμβολίων κατά της πολιομυελίτιδας.
Όμως και αυτό καταρρίφθηκε, διότι περαιτέρω έρευνες έδειξαν ότι ο άνδρας από
το Μάντσεστερ δεν έπασχε από AIDS. Επίσης, το πειραματικό εμβόλιο του Wistar
είχε δοθεί στην Πολωνία και τη Σουηδία και εκείνα τα κρίσιμα χρόνια δεν
αναφέρθηκε κρούσμα AIDS σε αυτές τις χώρες.

Στις χειρότερες επιδημίες της ιστορίας

Με 16 εκατομμύρια νεκρούς και 33 εκατομμύρια πάσχοντες, το AIDS συγκαταλέγεται
στις χειρότερες επιδημίες της ιστορίας. Μια σοβαρή θεωρία, βασισμένη στην
έρευνα για κάτι τόσο καταστροφικό, αξίζει πλήρους επιστημονικής εξέτασης,
ακόμη κι αν είναι δύσκολο να έχει πραγματωθεί, και οι πιθανότητες απόδειξης ή
απόρριψής της είναι περιορισμένες. Από τη στιγμή που η αρχή της επιστήμης
είναι η αναζήτηση της αλήθειας, η επιστήμη θα πρέπει να διαβεβαιώσει το κοινό
για την ακεραιότητά της.