ΔΡΟΜΟΙ

Ο αριθμός…

… των ανδρών που βρίσκονται στις αμερικανικές φυλακές έχει τριπλασιαστεί από
το 1980. Την ίδια περίοδο, ο αριθμός των γυναικών που είναι φυλακισμένες έχει
τετραπλασιαστεί. Το 60% των φυλακισμένων ανήκουν σε εθνοτικές και φυλετικές
μειονότητες. Από το 1908, όσοι κρατούμενοι εκτελέστηκαν για βιασμό ήταν
μαύροι, μολονότι οι μισοί φυλακισμένοι για βιασμό ήταν λευκοί. Στις ΗΠΑ,
μαύροι και λευκοί πέφτουν θύματα φόνου σε περίπου ίση αναλογία. Όμως, από το
1977, το 82% αυτών που εκτελέστηκαν είχαν καταδικαστεί για τον φόνο λευκού. Οι
μαύροι αποτελούν το 42% του πληθυσμού των φυλακών, μολονότι δεν ξεπερνούν το
12% του πληθυσμού της χώρας. Σε είκοσι τέσσερις αμερικανικές πολιτείες
επιτρέπεται η θανατική καταδίκη ανηλίκων (κάτω των δεκαοκτώ ετών). Τα στοιχεία
από την Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Δεν καταλαβαίνω…

… γιατί μια μεγάλη δύναμη δεν μπορεί να ελέγχεται από μια οργάνωση όπως τη
Διεθνή Αμνηστία, έστω και αν οι ΗΠΑ δεν είναι ασφαλώς η περισσότερο
καταδικαστέα χώρα στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ο Ερβέ Μπουρζ,
πρόεδρος του Γαλλικού Συμβουλίου Οπτικοακουστικών Μέσων, αντέδρασε οργισμένα,
στις 31 Οκτωβρίου, στο «κόψιμο» διαφημιστικού μηνύματος της Διεθνούς Αμνηστίας
από το Γραφείο Διαφημιστικής Δεοντολογίας. Την υπόθεση αποκαλύπτει η «Ζουρνάλ
ντι Ντιμάνς». Μετά το Μαρόκο και την Κίνα, είναι η τρίτη φορά που η διεθνής
οργάνωση βλέπει μια διαφημιστική εκστρατεία της να κόβεται από τη λογοκρισία.
Η Διεθνής Αμνηστία, που κάθε χρόνο κάνει για κεντρικό θέμα της μία χώρα που
παραβιάζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, αποφάσισε πως το 1999 ήταν πια η
σειρά της Αμερικής.

«Στις ΗΠΑ…

… τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι πάντα το ίδιο στέρεα όσο και τα τζιν».
Το μονόλεπτο «σποτ» καταγγέλλει την αστυνομική αυθαιρεσία και τις θλιβερές
συνθήκες κράτησης στις αμερικανικές φυλακές. Για να δείξουν μια πραγματικότητα
που «πολύ απέχει από τη φήμη των ΗΠΑ», οι δημιουργοί του «σποτ» επέλεξαν ένα
χαρακτηριστικό σύμβολο της αμερικανικής κουλτούρας: το τζιν. Ένας άνθρωπος
πεσμένος στο χώμα, ξυλοκοπημένος, ένας δεσμοφύλακας ανοίγει το φερμουάρ του
πανταλονιού του ενώ γραπώνει έναν κρατούμενο από τους γλουτούς, μια
ηλεκτροφόρος ζώνη κεραυνοβολεί έναν άλλο. Και τέλος, το άψυχο κορμί ενός
φυλακισμένου, σωριασμένο πλάι σε άλλα, στο νεκροτομείο. Η εικόνα συνοδεύεται
από τη μελωδική φωνή της Ανίτα Ο’Ντέι: «Οι ουρανοί του Απρίλη πέφτουν στα
μάτια σου, μα αγάπη μου, μην κλαις, μη λυπάσαι».

Το αποτέλεσμα…

… είναι συγκλονιστικό, τόσο που το γαλλικό Γραφείο Διαφημιστικής
Δεοντολογίας ανησύχησε ότι «μπορεί να βλάψει τις καλές σχέσεις των δύο χωρών».
Το μήνυμα της Διεθνούς Αμνηστίας απαγορεύτηκε και στη Βρετανία. Όσο για τη
Γαλλία, τις «συστάσεις» των λογοκριτών υιοθέτησαν πρόθυμα τα δύο κυριότερα
στούντιο Mediavision (Gaumont, Pathe) και Circuit Α (UGC). Οι τηλεοπτικοί
σταθμοί παραδόθηκαν και αυτοί. Μόνο ο ανεξάρτητος διανομέας Μαρέν Καρμίτς
δέχτηκε να προβάλει το «ένοχο μήνυμα» της Διεθνούς Αμνηστίας στις
κινηματογραφικές του αίθουσες. Ένας μοναχικός Αστερίξ εναντίον των σύγχρονων Ρωμαίων.