«Άφησαν έναν φαντάρο να πεθάνει»

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος. Όμως αυτό που συνέβη το τελευταίο βράδυ του
Ιουλίου του περασμένου καλοκαιριού, η οικογένεια του Βασίλη Κυπραίου δεν
μπορεί να το ξεχάσει. Δεν το χωράει ο νους τους «πώς στην Ελλάδα του 1999
αφήνουν έναν φαντάρο να πεθάνει από θερμοπληξία!».

Ο 25χρονος φαντάρος Κωνσταντίνος Κυπραίος, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στις 31 Ιουλίου του περασμένου χρόνου, από… θερμοπληξία!

Ήταν 9.30 το βράδυ της 31ης Ιουλίου του 1998 όταν η Ελένη και ο Βασίλης
Κυπραίος ειδοποιήθηκαν να πάνε επειγόντως στο Γενικό Νοσοκομείο της Ρόδου,
γιατί ο γιος τους Κώστας, που υπηρετούσε τότε σε μονάδα του νησιού, είχε πολύ
υψηλό πυρετό. Το θέαμα που αντίκρυσαν όταν έφθασαν δεν μπορούν ακόμα να το
ξεχάσουν. Ο υγιέστατος έως τότε 25χρονος γιος τους, ήταν νεκρός. «Ήταν
μελανιασμένος, τυλιγμένος σ΄ ένα λευκό σεντόνι και με τα χέρια δεμένα σταυρωτά
και τυλιγμένα πολλές φορές μ΄ ένα κορδόνι», θυμάται σήμερα ο πατέρας, Βασίλης
Κυπραίος. Παρά τις επίμονες εκκλήσεις του, κανένας δεν άκουσε την κραυγή
αγωνίας του εκείνο το βράδυ.

Οι «εξηγήσεις»

Μόνο στις 3.00 τα ξημερώματα εμφανίστηκε ένας αξιωματικός λέγοντάς τους ότι
«δεν ήξεραν από τι πέθανε ο Κώστας». Τους είπαν ότι ήταν μηνιγγίτιδα. Ο
πατέρας, εκ των υστέρων έμαθε ότι ο γιος του πέθανε από ηλίαση και θερμοπληξία.

Κανένας δεν σεβάστηκε και την επιθυμία των γονιών να γίνει η νεκροψία στη Ρόδο
για να μην ταλαιπωρηθεί και άλλο ο νεκρός. Υποχρεώθηκαν να τον μεταφέρουν με
στρατιωτικό αεροπλάνο στην Αθήνα, όπου έγινε η νεκροτομή. Η έκθεση του
ιατροδικαστή Φίλιππου Κουτσαύτη επιβεβαίωσε όσα πίστευαν οι γονείς. Ότι ο
Κώστας πέθανε από θερμοπληξία – ηλίαση. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ως αιτία
θανάτου «η συστηματική υπερθερμία σε συνδυασμό με ενδογενή διαταραχή – φλεγμονή».

Από την κατάθεση της μνηστής του, Μαρίας Χαντζή, στον ανακριτή του
Στρατοδικείου Αθηνών, οι γονείς έμαθαν ότι ενώ ο Κώστας βρισκόταν σε εργασία
συλλογής δικτύων παραλλαγής στη μονάδα, αισθάνθηκε ζάλη. Οι γιατροί της
μονάδας που τον εξέτασαν στις 29 Ιουλίου, διαπίστωσαν ότι είχε πυρετό 38,5,
κόπωση και μυϊκή αδυναμία και του συνέστησαν κατάκλιση για ξεκούραση.

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας ο πυρετός ανέβηκε και ο Κώστας Κυπραίος εισήχθη
στο αναρρωτήριο, όπου παρά την χορήγηση αντιπυρετικών ο πυρετός συνέχισε να
ανεβαίνει. Την επόμενη ημέρα, στις 30 Ιουλίου, ο Κώστας μεταφέρθηκε στην πόλη
της Ρόδου, για ακτινολογικό έλεγχο. Η ακτινογραφία θώρακος ήταν φυσιολογική
και ο γιατρός τού σύστησε αντιβιοτική θεραπεία.

Σε κώμα

Στις 31 Ιουλίου, η θερμοκρασία του ξεπέρασε τους 40 βαθμούς και η κατάστασή
του άρχισε να επιδεινώνεται. Παρουσίαζε αστάθεια στο βάδισμά του, δείγματα
απώλειας της συνείδησης και είχε σπασμούς. Όταν το ίδιο απόγευμα τον παρέλαβε
ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να μεταφερθεί στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο της
Ρόδου, είχε πέσει ήδη σε κώμα. Παρά την παρακέντηση που του έγινε και λίγο
πριν φθάσει στον αξονικό τομογράφο, ο άτυχος νέος έπαθε ανακοπή καρδιάς και οι
προσπάθειες των γιατρών δεν στάθηκε δυνατό να τον επαναφέρουν.

Ο πατέρας, Βασίλης Κυπραίος, διαμαρτύρεται γιατί δεν τον μετέφεραν νωρίτερα
στο νοσοκομείο. Κάνει λόγο για άθλιες συνθήκες στο αναρρωτήριο της μονάδας,
όπου «η θερμοκρασία δωματίου ήταν όσο και του ασθενούς, δηλαδή 40 βαθμοί!».

Σύμφωνα με κατάθεση γιατρού που είχε εξετάσει τον Κώστα, «οι ακραίες
θερμοκρασίες που μπορεί να επικρατούν σε αναρρωτήρια ή νοσοκομεία εγκυμονούν
κινδύνους σε ασθενείς για πρόκληση νέας νόσου, όπως μια ενδεχόμενη θερμοπληξία
ή επιπλοκή της υπάρχουσας νόσου».

Αλλά και ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσαύτης στην κατάθεσή του αναφέρει ότι
«αν είναι αληθές πως ο ασθενής βρισκόταν σε θάλαμο που η θερμοκρασία του
πλησίαζε τους 40 βαθμούς, χωρίς δισταγμό μπορώ να σας βεβαιώσω ότι εκτός της
φλεγμονώδους αιτιολογίας και τον υψηλό πυρετό, η μη ανεκτή θερμοκρασία του
περιβάλλοντος συμμετείχε στη θανατηφόρο συστηματική υπερθερμία».

Ο πατέρας τού Κώστα Κυπραίου έχει ασκήσει αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου
για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.