Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα Τμήμα ΑΕΙ

Αναζητήσαμε τις αιτίες του προβλήματος. «Το όλο ζήτημα», λέει ο καθηγητής της
Νοσηλευτικής κ. Λουκάς Σπάρος, «είναι θέμα βασικής φιλοσοφίας του συστήματος
και επιλογών ως προς την ποιότητα του Συστήματος Υγείας. Είναι αποδεδειγμένο
ότι η παραγωγή γιατρών πέρα από κάποιο σημείο είναι βλαπτική για τη λειτουργία
του Συστήματος Υγείας, εξαιρετικά δαπανηρή και, τελικά, βλάπτει και την υγεία
των πληθυσμών. Έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό γιατρών ανά 100 κατοίκους μετά την
Ισπανία, σε βαθμό που σύντομα θα υποχρεωθούμε να πάρουμε μέτρα περιορισμού
τους. Και, αντίθετα, από την άλλη μεριά, έχουμε ένα πολύ χαμηλό αριθμό
νοσηλευτριών, με συνέπειες πολύ σοβαρές για τη λειτουργία του Εθνικού
Συστήματος Υγείας. Η χαμηλή παραγωγή νοσηλευτών είναι η αχίλλειος πτέρνα του
συστήματός μας».

Αιτία: το χαμηλό κύρος του επαγγέλματος που «διώχνει» όσους ενδεχομένως θα
ενδιαφέρονταν να προσφέρουν κοινωνικό έργο, αλλά αποθαρρύνονται από τις
συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται οι νοσηλευτές.

Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα Τμήμα ΑΕΙ και η συνολική μας παραγωγή δεν ξεπερνά
το 1,5% στο σύνολο των νοσηλευτών. «Δυστυχώς», λέει ο κ. Σπάρος, «παρ’ όλο που
έχουν περάσει 20 χρόνια περίπου από την ίδρυση του πρώτου Πανεπιστημιακού
Νοσηλευτικού Τμήματος στην Αθήνα, σε κανένα Πανεπιστήμιο (Θεσσαλονίκης,
Πατρών, Ηρακλείου, Ιωαννίνων, Αλεξανδρούπολης, Λάρισας) που διαθέτει Ιατρικό
Τμήμα δεν έχει ιδρυθεί Νοσηλευτικό Τμήμα. Οι προπτυχιακές και μεταπτυχιακές
σπουδές των νοσηλευτών (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης, Διδακτορικό Δίπλωμα)
γίνονται αποκλειστικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήδη έχουν αναγορευθεί 61
διδάκτορες και 70 με μάστερ. Αριθμός ικανός να καλύψει τις εκπαιδευτικές
απαιτήσεις νέων Τμημάτων».

Εντούτοις, ακόμη κι αυτή η με το σταγονόμετρο εκχώρηση ενός κομματιού της
Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης (δηλαδή της εξουσίας…) στους νοσηλευτές σκοντάφτει
σε ­ φανερές ή υπόγειες ­ αντιδράσεις. «Υπάρχει ένας πόλεμος», λέει έξω από τα
δόντια ο κ. Σπάρος. «Όλο το σύστημα της εκπαίδευσης είναι λανθασμένο. Κάποιοι
“ιμπεριαλιστές” γιατροί από την Ιατρική Σχολή αντιδρούν για τους νοσηλευτές
και το ίδιο συμβαίνει με τους βιολόγους ή τους γενετιστές. Έτσι, δεν έχουμε
κλινικές για εκπαίδευση ούτε αίθουσες και δεν μας δίνουν το αμφιθέατρο.

Ένας δάσκαλος αναλογεί σε 200 σπουδαστές. Η κλινική εκπαίδευση των νοσηλευτών
αντιμετωπίζει τεράστια εμπόδια. Σημειώστε ότι η στροφή στην Πρωτοβάθμια
Φροντίδα που θεσπίζει ο νόμος 2519/97 στηρίζεται σε μεγάλο αριθμό νοσηλευτών
με την ανάλογη εκπαίδευση και εξειδίκευση. Ίσως αυτός ήταν ένας από τους
λόγους που δεν προχώρησε η ­ με τόσες τυμπανοκρουσίες και τόσες πολλές φορές
εξαγγελθείσα ­ στροφή προς την Πρωτοβάθμια Περίθαλψη…