Μας λείπουν… 7.500 νοσηλευτές!

Η… αχίλλειος πτέρνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας δεν είναι οι γιατροί ­
όπως συνήθως εμφανίζεται στο φως των προβολέων. Είναι, κυρίως, το νοσηλευτικό
του προσωπικό. Το οποίο:

Το οποίο είναι λίγο. Λιγότερο από τις ανάγκες μας, λιγότερο ακόμη και από τις
οργανικές θέσεις που κι αυτές αντιστοιχούν σε παλιότερες εποχές. Από τις
21.323 οργανικές θέσεις έχουν καλυφθεί μόνιμα οι 14.086 (66% κάλυψη).

Που σημαίνει κάπου 7.500 λιγότερες αδελφές, σύμφωνα με τους Οργανισμούς, αλλά
στην πραγματικότητα λείπουν περισσότερες από 15.000, όπως υπολογίζει η ΠΟΕΔΗΝ.

«Για να καλυφθούν αυτές οι θέσεις, θα χρειαζόταν να προσλαμβάνονται 3.000
άτομα τον χρόνο για τα επόμενα 15 χρόνια», λέει ο πρόεδρός της κ. Κουτσουμπέλης.

* Έχει, στη μεγάλη πλειονότητά του, χαμηλή (ή καθόλου) εκπαίδευση (μόνο 126
αδελφές Π.Ε. υπηρετούν, οι Οργανισμοί προβλέπουν 543 θέσεις), ενώ υπάρχουν
ακόμη τα απομεινάρια άλλων εποχών, με τις «εμπειρικές αδελφές» και τις
«αποκλειστικές», οι οποίες ­ πρέπει να το ομολογήσουμε ­ έχουν πολλές φορές
περίσσια ανθρωπιά, αλλά στερούνται της εκπαίδευσης, που σε άλλες χώρες έχει
ανεβάσει το επάγγελμα της νοσοκόμας σε θέση τουλάχιστον ίση με αυτή του γιατρού.

Έτσι, εκεί που οι γιατροί περισσεύουν, οι νοσοκόμες λείπουν.

Και δίπλα στο νοσηλευτικό, άλλο αδύνατο σημείο του Συστήματος, το παραϊατρικό
αλλά και το διοικητικό προσωπικό ­ παράγοντες που σχεδόν ποτέ δεν εξετάζονται,
σαν να μην υπάρχουν, σαν να μην εξαρτάται από αυτούς ένα θεμελιακό κομμάτι της
αλυσίδας παραγωγής αλλά και της ανθρωπιάς μέσα στα νοσοκομεία.

Στα περισσότερα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού
είναι η κοινή πληγή.

Είτε αυτά είναι στην Αθήνα (Ευαγγελισμός, Ασκληπιείο, Λαϊκό, Τζάνειο, Γενικό
Κρατικό Νικαίας, Άγ. Σάββας, Μεταξά, Αλεξάνδρας κ.ά.) είτε στη Θεσσαλονίκη
(ΑΧΕΠΑ, Γεννηματάς κ.ά.) είτε σε άλλες περιοχές (Ιωάννινα, Λέρος, Ψυχ.
Τρίπολης κ.ά.).

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων
Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) υπάρχουν νοσοκομεία με εντυπωσιακά μικρό ποσοστό κάλυψης,
όπως π.χ. τα ψυχιατρικά όπου η κατάσταση εγγίζει τα όρια του δράματος (π.χ.
Λέρος 38%…), ενώ στα περισσότερα είναι πολύ χαμηλό το ποσοστό των νοσηλευτών
με Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση (π.χ. Ελπίς 0%, Δυτ. Αττική 0%, Αγ. Σοφία 4%,
Ασκληπιείο 5%, Άγ. Παύλος Θεσ/νίκης 0% κ.ά.).

Η διοίκηση της ΠΟΕΔΗΝ κάνει και ορισμένες παρατηρήσεις που δείχνουν ότι το
πρόβλημα έχει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Έτσι:

* Οι οργανικές θέσεις αφορούν οργανισμούς της δεκαετίας του 1980. Έκτοτε,
έχουν αναπτυχθεί νέες πτέρυγες, νέα τμήματα, νέες μονάδες, εργαστήρια που δεν
περιέχονται στους παλιούς οργανισμούς και αυξάνουν τις ανάγκες για προσωπικό.

* Τα κενά στο βοηθητικό νοσηλευτικό προσωπικό αγγίζουν το 45%.

* Οι νοσηλευτές Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης καλύπτουν μόνο το 24% των
οργανικών θέσεων. Αυτό οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους: προτιμούν το
εκπαιδευτικό έργο και διορίζονται σε θέσεις διδακτικού προσωπικού. Άλλωστε,
υπάρχει μόνο μία πανεπιστημιακή σχολή από την οποία αποφοιτούν 120 άτομα τον χρόνο.

* Αντίθετα, η πληρότητα στην κατηγορία του νοσηλευτικού προσωπικού
Δευτερεύουσας Εκπαίδευσης αγγίζει το 80%.