Βάζουν τα παιδιά στα Ι.Χ. τους και τα φέρνουν στην Αθήνα

Κώστας Σοφορόπουλος

Την περασμένη Δευτέρα, ο υπουργός Υγείας κ. Λάμπρος Παπαδήμας υποστήριζε
ότι το παιδιατρικό στη Χαλκίδα λειτουργεί κανονικά. Όμως, ο πρόεδρος του
νοσοκομείου, η πρόεδρος των γιατρών αλλά και ο νομάρχης δηλώνουν
κατηγορηματικά ότι κανένα παιδί δεν μπορεί να νοσηλευθεί και μεταφέρεται ακόμη
και για απλές περιπτώσεις στην Αθήνα. Όμως, το κακό στο νοσοκομείο δεν
περιορίζεται εδώ. Ο εξοπλισμός έχει φθαρεί, με αποτέλεσμα να έχουμε και λάθος
διαγνώσεις… Ασθενοφόρα υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν οδηγοί. Η λύση είναι η
ανέγερση νέου νοσοκομείου, αφού δεν υπάρχουν περιθώρια επέκτασης.

Στη Μαγνησία, βεβαίως, περιθώρια επέκτασης υπάρχουν. Από το 1992 ξεκίνησε
το έργο για τη νέα πτέρυγα, με σκοπό να ολοκληρωθεί σε πέντε χρόνια. Ακόμη το
έργο γίνεται. Και οι κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν.

Η αναμονή στο θέμα της υγείας αποτελεί φαίνεται κανόνα. Για παράδειγμα, στο
Ιπποκράτειο Αθηνών, δύο από τις οκτώ χειρουργικές αίθουσες είναι κλειστές εδώ
και τέσσερα χρόνια. Ενώ έντεκα χρόνια τώρα περιμένουν αξονικό τομογράφο.

Ο πρόεδρος του νοσοκομείου, η πρόεδρος των γιατρών αλλά και ο νομάρχης
επιμένουν ότι στο νοσοκομείο δεν μπορούν να νοσηλευτούν παιδιά, έστω και για
μια απλή περίπτωση. Ο αρμόδιος υπουργός δημόσια υποστήριξε ότι το παιδιατρικό
λειτουργεί κανονικά, προφανώς λόγω έλλειψης ενημέρωσης.

Το τηλεχειριζόμενο μηχάνημα ακτινογραφιών έπαψε να λειτουργεί εδώ και 18 μήνες, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να παραπέμπονται σε ιδιώτες

Όμως, εδώ και είκοσι χρόνια, οι κάτοικοι της περιοχής, κάθε φορά που τα παιδιά
τους αρρωσταίνουν και χρειάζονται έστω και λίγο να μείνουν στο νοσοκομείο, τα
βάζουν στα αυτοκίνητά τους και τα μεταφέρουν στην Αθήνα. Εάν, βεβαίως,
χρειαστεί η μεταφορά τους να γίνει με ασθενοφόρο, τότε θα πρέπει να έχουν
«τύχη βουνό», αφού παρά το γεγονός ότι ασθενοφόρα υπάρχουν, δεν υπάρχουν
οδηγοί. Και το νοσοκομείο αναγκάζεται να απευθύνεται στον στρατό και εάν είναι
ημέρα, μπορεί να καλέσει οδηγό από διπλανές βιομηχανίες..

Αυτό, όμως, δεν είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα για το νοσοκομείο, αφού στο
ίδρυμα πλέον ο μηχανολογικός εξοπλισμός δεν προσφέρει και τις καλύτερες των
υπηρεσιών. Σύμφωνα με τον νομάρχη κ. Νίκο Παπανδρέου, ο οποίος είναι και
γιατρός, το ακτινολογικό λειτουργεί με ένα παλιό μηχάνημα, το οποίο είναι
συνήθως χαλασμένο. Το τηλεχειριζόμενο μηχάνημα ακτινογραφιών έπαψε να
λειτουργεί εδώ και 18 μήνες, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να παραπέμπονται σε
ιδιώτες. Τα τελευταία δύο χρόνια εκτός λειτουργίας είναι και ο τομογράφος.
Έτσι, μία απλή βλάβη θώρακος δεν μπορεί να διαγνωστεί. Όσοι πάσχουν από
καρδιολογικά προβλήματα καλό είναι να αποφεύγουν τον υπερηχοτομογράφο του
νοσοκομείου. «Οι γιατροί της καρδιολογικής με έχουν ενημερώσει ότι το μηχάνημα
έχει φτάσει σε οριακό σημείο και τα αποτελέσματα των εξετάσεων που δίνει είναι
σχεδόν πάντα λάθος», λέει ο κ. Παπανδρέου..

ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

11 χρόνια ζητεί αξονικό τομογράφο – Κλειστά 2 στα 8 χειρουργεία

Σημαντικά και χρόνια προβλήματα αντιμετωπίζει το παλαιότερο νοσοκομείο της
χώρας, το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών. Δύο από τις οκτώ χειρουργικές
αίθουσές του είναι κλειστές εδώ και 4 χρόνια. Πριν από ενάμιση χρόνο διεκόπη η
λειτουργία της μοναδικής γ-κάμερας που είχε (με επακόλουθο να μη γίνονται
πλέον σπινθηρογραφήματα), ενώ 11 χρόνια τώρα μάταια το Ακτινολογικό Τμήμα
ζητεί την αγορά ενός αξονικού τομογράφου.

«Έχουμε ενημερώσει επανειλημμένως, προφορικώς και γραπτώς, τους εκάστοτε
υπουργούς Υγείας για τα προβλήματα αυτά, αλλά οι εκκλήσεις μας απέβησαν
άκαρπες», είπε στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Ιπποκρατείου κ. Δημήτρης Παπαθανασίου.
«Για να λειτουργήσουν τα δύο κλειστά χειρουργεία πρέπει να γίνουν προσλήψεις
προσωπικού, αλλά έως τώρα όλες οι προσλήψεις που έγιναν αφορούσαν την κάλυψη
θέσεων οι οποίες άδειασαν, επειδή κάποιες νοσηλεύτριες πήραν σύνταξη ή
μετάθεση, ή έφυγαν για άλλους λόγους από το νοσοκομείο». Στην πραγματικότητα,
«η έλλειψη προσωπικού αποτελεί μάστιγα για το νοσοκομείο», κατά τον κ.
Παπαθανασίου. «Αυτή τη στιγμή, το 35% έως 40% των θέσεων νοσηλευτικού
προσωπικού είναι κενές, και συχνά μία νοσηλεύτρια καλείται να φροντίσει 40
ασθενείς στην απογευματινή ή τη βραδινή βάρδια. Δεχόμαστε συχνά παράπονα
συγγενών και ασθενών, οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι δεν βρίσκουν άνθρωπο να
τους εξυπηρετήσει και έτσι πρέπει να περιμένουν πολλή ώρα για κάτι τόσο
στοιχειώδες όσο η αλλαγή ενός ορού».

Η διακοπή της λειτουργίας της γ-κάμερας (σ.σ. με αυτήν γίνονται
σπινθηρογραφήματα) από την άλλη πλευρά, δεν οφείλεται σε έλλειψη προσωπικού,
αλλά στο ότι δεν υπήρχαν οι προβλεπόμενες από τον νόμο προϋποθέσεις
λειτουργίας της. «Οι γιατροί που στελέχωναν το τμήμα της γ-κάμερας ήσαν όλοι
πανεπιστημιακοί», λέει ο κ. Παπαθανασίου. «Ο οργανισμός του νοσοκομείου, όμως,
δεν προέβλεπε λειτουργία πανεπιστημιακού τμήματος γ-κάμερας και έτσι πριν από
ενάμιση χρόνο διεκόπη η λειτουργία του. Ουσιαστικά, το τμήμα έκλεισε στο
πλαίσιο των διχογνωμιών μεταξύ πανεπιστημιακών γιατρών και γιατρών του ΕΣΥ».
Έκτοτε, του θέματος έχουν επιληφθεί τα υπουργεία Υγείας και Παιδείας, τα οποία
πρέπει να εγκρίνουν την εγκατάσταση των πανεπιστημιακών γιατρών στο Τμήμα της
γ-κάμερας στο Ιπποκράτειο. «Το υπουργείο Παιδείας έχει ήδη δώσει την έγκριση,
αλλά το Υγείας καθυστερεί», λέει ο κ. Παπαθανασίου.

Η γ-κάμερα, πάντως, δεν είναι το μοναδικό μηχάνημα υψηλής τεχνολογίας που
λείπει από το Ιπποκράτειο. «Από το 1988 ζητάμε έναν αξονικό τομογράφο, αλλά
ακόμα περιμένουμε», λέει ο διευθυντής του Ακτινολογικού Τμήματος του
Ιπποκρατείου κ. Θεόδωρος Βρακατσέλης. «Έτσι, οι περισσότεροι ασθενείς μας
καταφεύγουν στον ιδιωτικό, κυρίως, τομέα για να εξυπηρετηθούν και πολύ
λιγότερο σε άλλα δημόσια νοσοκομεία, αφού κι εκείνα έχουν μεγάλο φόρτο
εργασίας». Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι «στο Ιπποκράτειο δεν
έχουμε ούτε έναν σύγχρονο, έγχρωμο υπερηχογράφο (τρίπλεξ), ενώ ήμασταν το
πρώτο νοσοκομείο της Αθήνας στο οποίο χρησιμοποιήθηκαν ποτέ υπέρηχοι! Όσον
αφορά τα μηχανήματα αγγειογραφίας, ολόκληρο το νοσοκομείο έχει έναν μόνον
αγγειογράφο ­ και, βεβαίως, όχι ψηφιακό», προσθέτει.

Κατά τον κ. Παπαθανασίου, πάντως, το μεγαλύτερο πρόβλημα του νοσοκομείου είναι
οι ανεπαρκέστατοι χώροι. «Ο σχεδιασμός του Ιπποκρατείου ήταν εξ αρχής
λανθασμένος, και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι αποκρίνεται στις
απαιτήσεις ενός σύγχρονου νοσοκομείου», λέει.

«Μας λείπει ο εξοπλισμός»

Θεόδωρος Δρεμέτσικας, πρόεδρος του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας

Για το θέμα του εξοπλισμού, ο πρόεδρος του νοσοκομείου κ. Δρεμέτσικας λέει στα
«ΝΕΑ»: «Έπειτα από 20 χρόνια λειτουργίας, ο βασικός εξοπλισμός του νοσοκομείου
έχει φθαρεί και επιδιώκουμε την αντικατάστασή του». Ο πρόεδρος, όπως και οι
περισσότεροι φορείς της περιοχής, εκτιμά ότι πλέον δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια
και προτείνουν την ανέγερση νέου νοσοκομείου στο πεδίο βολής.

Για το ίδιο θέμα η πρόεδρος των γιατρών κυρία Κατερίνα Περλελέ υποστηρίζει ότι
δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επέκτασης. Δεν υπάρχει ούτε προαύλιο…

Λάμπρος Παπαδήμας, υπουργός Υγείας-Πρόνοιας

“Το παιδιατρικό λειτουργεί κανονικά στην Χαλκίδα, άσχετα με όσα γράφονται.”

“Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει δυνατότητα να νοσηλευτεί ούτε μία ημέρα ένα παιδί.
Δεν υπάρχει παιδιατρική κλινική.”

Κατερίνα Περλελέ, πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Ευβοίας

“Όσα παιδιά χρειάζονται νοσηλεία, έστω και για μία ημέρα, όσο απλό και αν
είναι το περιστατικό, μεταφέρονται στην Αθήνα.”

Νίκος Παπανδρέου, νομάρχης Ευβοίας.

“Δεν υπάρχουν παιδίατροι για τη λειτουργία παιδιατρικής κλινικής, με
αποτέλεσμα τα παιδιά να μεταφέρονται στην Αθήνα από τους γονείς.”

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ «Η ΕΛΠΙΣ»

Διπλή βάρδια δουλεύουν οι νοσηλεύτριες

Οι ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό φαίνεται ότι είναι το
βασικότερο πρόβλημα στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Αθηνών «Η Ελπίς». Σύμφωνα
με τη διευθύντρια του νοσοκομείου κ. Χαρίκλεια Δημητριάδου, «οι ανάγκες σε
ιατρικό προσωπικό καλύπτονται αυτή τη στιγμή κατά 79%». Μεγαλύτερη έλλειψη
φαίνεται όμως ότι υπάρχει στο νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου. Όπως
εξηγεί η κ. Δημητριάδου, «τυπικά καλύπτεται το 63% των αναγκών σε νοσηλευτικό
προσωπικό. Επειδή όμως μιλάμε μόνο για γυναίκες, ουσιαστικά εργάζεται το 50%,
αφού συχνά τυχαίνουν άδειες εγκυμοσύνης ή αναρρωτικές. Όμως στην εξυπηρέτηση
των ασθενών δεν παρουσιάζονται ιδιαίτερα προβλήματα. Οι επιπτώσεις από την
έλλειψη προσωπικού γίνονται πιο φανερές στους ίδιους τους εργαζομένους. Συχνά
οι νοσηλεύτριες εργάζονται σε διπλή βάρδια, εκκρεμούν πολλά οφειλόμενα ρεπό
και οι άδειες δεν δίνονται όποτε τις θέλουν οι εργαζόμενοι».

Ειδικότερα για την Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου, η καρδιολόγος και
εκπρόσωπος της τριμελούς επιτροπής της ΕΙΝΑΠ κ. Αγγελική Σκούρα αναφέρει ότι
«καλύπτεται μόνο το 50% των θέσεων των γιατρών. Υπάρχουν γιατροί που
περιμένουν να πάρουν σύνταξη και κάνουν έως και δέκα εφημερίες τον μήνα. Ακόμη
και οι υποδιευθυντές κάνουν εφημερίες ενεργά, μένοντας στο νοσοκομείο 24 ώρες.
Αλλά και στη Μονάδα Εμφραγμάτων σε κάθε βάρδια την ευθύνη έχει μόνο ένας
γιατρός. Αν λοιπόν χρειαστεί κάπου αλλού στο νοσοκομείο, η μονάδα μένει ακάλυπτη».

Σε αναμονή, εξάλλου, είναι η λειτουργία του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών
του «Ελπίς», το οποίο έπρεπε να λειτουργεί ήδη από τα μέσα του περασμένου
Μαρτίου. «Μέχρι σήμερα το μόνο που έχει γίνει είναι η σχετική συζήτηση στο
διοικητικό συμβούλιο, ενώ έχει οριστεί και ο γιατρός που θα διευθύνει το
Τμήμα», αναφέρει η κ. Δημητριάδου. Σύμφωνα με την ίδια, το βασικό θέμα για τη
λειτουργία του Τμήματος είναι να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος. «Χρειάζεται να
διαμορθωθεί κατάλληλα ο χώρος των εξωτερικών ιατρείων, ώστε να μπορέσουν να
στεγαστούν και τα επείγοντα περιστατικά. Κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο,
αφού ο σχεδιασμός του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών προβλέπει όλες τις
ειδικότητες, αλλά και εξοπλισμό με όλα τα μηχανήματα που χρειάζονται, ακόμα
και για μικροεπεμβάσεις, ώστε να μην είναι ένα τμήμα εξαρτημένο από τα
εξωτερικά ιατρεία», εξηγεί.