Τι πρέπει να κάνει η Ρωσία αν δεν σταματήσουν οι επιδρομές

Το θεωρώ αναγκαίο να εκφράσω τη γνώμη μου για την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο,
την ώρα που οι πολεμικές επιχειρήσεις κορυφώνονται και αυξάνεται ο κίνδυνος να
γίνουν χερσαίες επιχειρήσεις, που θα ήταν ακόμη πιο αιματηρές και πιο
καταστροφικές. Θέλω επίσης να σχολιάσω κάποιες ιδέες που εξέθεσε ο πρόεδρος
Κλίντον στο άρθρο του στις 16 Μαΐου στην εφημερίδα «New York Times».

Συγκεκριμένα, θέλω πολύ να εκφράσω την άποψή μου γι’ αυτό που είπε ο κ.
Κλίντον, ότι δηλαδή, «η Ρωσία τώρα βοηθάει να βρεθεί ένας τρόπος ώστε το
Βελιγράδι να συμφωνήσει με τους όρους μας» και ότι η στρατηγική του ΝΑΤΟ
μπορεί «να ισχυροποιήσει, και όχι να αποδυναμώσει το βασικό ενδιαφέρον μας για
μια μακροχρόνια, θετική σχέση με τη Ρωσία».

Στην πραγματικότητα, η Ρωσία έχει αναλάβει να μεσολαβήσει μεταξύ Βελιγραδίου
και ΝΑΤΟ, όχι επειδή είναι πρόθυμη να βοηθήσει το ΝΑΤΟ να πραγματοποιήσει τις
στρατηγικές του, που στοχεύουν στη συνθηκολόγηση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς,
και στην de facto εγκαθίδρυση ενός προτεκτοράτου του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο. Οι
στόχοι του ΝΑΤΟ βρίσκονται σε αντίθεση με τη στάση της Ρωσίας, η οποία ζητεί
να μπουν δυνάμεις του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο, και η εθνική κυριαρχία και εδαφική
ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας να παραμείνουν αλώβητες.

Περαιτέρω, η νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ ­ την πρώτη πρακτική έκφανσή της βλέπουμε
τώρα στη Γιουγκοσλαβία ­ έχει οδηγήσει σε μια σοβαρή επιδείνωση στις σχέσεις
Ρωσίας – ΗΠΑ. Θα πάρω το θάρρος να πω ότι αυτό τις έχει πάει πίσω αρκετές
δεκαετίες. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις το αποδεικνύουν αυτό.

Η στάση των Ρώσων δεν είναι αποτέλεσμα τόσο της λεγόμενης σλαβικής
αδελφότητας, όσο του γεγονότος ότι μια κυρίαρχη χώρα βομβαρδίζεται ­ και ο
βομβαρδισμός θεωρείται τρόπος επίλυσης μιας εσωτερικής διαμάχης. Η προσέγγιση
αυτή έρχεται σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, τις Συμφωνίες του Ελσίνκι, και
ολόκληρη την παγκόσμιας τάξη που σχηματίστηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η μεγαλύτερη ζημιά που έκανε ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας στις
ρωσοαμερικανικές σχέσεις εντοπίζεται στο ηθικό πεδίο. Κατά τη διάρκεια των
μεταρρυθμιστικών χρόνων, η πλειονότητα των Ρώσων σχημάτισε για τις ΗΠΑ την
άποψη ότι είναι μια αληθινή δημοκρατία, που πραγματικά ενδιαφέρεται για τα
ανθρώπινα δικαιώματα, και που προσφέρει στον τομέα αυτόν ένα παγκόσμιο επίπεδο
άξιο μίμησης.

Αλλά ακριβώς όπως τα σοβιετικά τανκς που ποδοπάτησαν την Άνοιξη της Πράγας το
1968, τελικά ράγισαν τον μύθο των προτερημάτων του σοσιαλιστικού καθεστώτος,
έτσι και οι ΗΠΑ έχασαν το ηθικό δικαίωμά τους να θεωρούνται ηγέτης του
ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου, όταν οι βόμβες τους έκαναν συντρίμμια τα ιδεώδη
της ελευθερίας και της δημοκρατίας στη Γιουγκοσλαβία.

Τώρα, λίγες κουβέντες για τους Αλβανόφωνους παραστρατιωτικούς. Είναι βασικά,
τρομοκρατικές οργανώσεις. Βγάζουν χρήματα κυρίως από τη διακίνηση ναρκωτικών.
Η Δύση, επειδή διατηρεί στενές σχέσεις με αυτούς τους παραστρατιωτικούς και
εκσυγχρονίζει τα οπλικά συστήματά τους, άμεσα ή έμμεσα ενθαρρύνει τη
δημιουργία ενός νέου κορυφαίου κέντρου λαθρεμπορίας ναρκωτικών σε αυτό το
μέρος του κόσμου. Ενθαρρύνει επίσης τους παραστρατιωτικούς να επεκτείνουν την
επιρροή τους σε γειτονικές χώρες. Το σύνθημα της Μεγάλης Αλβανίας μπορεί
σύντομα να αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Αυτό θα σημαίνει περισσότερη
αιματοχυσία, περισσότερους πολέμους και περισσότερες αλλαγές συνόρων.

Σε ολόκληρη αυτή τη δεκαετία, ο κόσμος ποτέ δεν είχε βρεθεί πιο κοντά στο
χείλος του πυρηνικού πολέμου.

Κάνω έκκληση στους αρχηγούς του ΝΑΤΟ να δείξουν το θάρρος να σταματήσουν τις
αεροπορικές επιδρομές ­ αυτό θα ήταν η μόνη σωστή κίνηση.

Είναι αδύνατον να συζητήσουμε για την ειρήνη ενώ πέφτουν οι βόμβες. Αυτό είναι
ξεκάθαρο τώρα. Οπότε, το θεωρώ αναγκαίο να πω ότι εάν οι επιδρομές δεν
σταματήσουν γρήγορα, θα συμβουλεύσω τον Πρόεδρο της Ρωσίας να αποτραβήξει την
συμμετοχή της Ρωσίας από τις διαπραγματεύσεις, να δώσει τέλος σε κάθε
στρατιωτική – τεχνολογική συνεργασία με τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη, να
αναβάλει την επικύρωση του START 2, και να χρησιμοποιήσει το βέτο της Ρωσίας,
την ώρα που ο ΟΗΕ θα συζητάει μια απόφαση για τη Γιουγκοσλαβία.

Πάνω σε αυτά, θα βρούμε κατανόηση από μεγάλες δυνάμεις όπως είναι η Κίνα και η
Ινδία. Γι’ αυτό είμαι σίγουρος.