[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς. Κυβερνούσε μια μικρή χώρα, με έναν
περίεργο λαό, που πολλές φορές δεν ήξερε ούτε τι θέλει ούτε πώς θα το
αποκτήσει. Ο βασιλιάς, που ήταν κατά βάση ένας ήρεμος και σεμνός άνθρωπος,
είχε μάθει να χειρίζεται γενικώς καλά τα δημόσια θέματα. Τον κατηγορούσαν
βέβαια ότι μόνο αυτό μπορεί να κάνει και πως δεν είχε όραμα για τον λαό του,
αλλά η αλήθεια είναι ότι κουτσά στραβά τα κατάφερνε. Έτσι που ο λαός, παρά την
γκρίνια που τον καταλάμβανε εξαιτίας των αποφάσεων του βασιλιά, στο τέλος
αναγκαζόταν να παραδεχθεί «το μη χείρον βέλτιστον», που έλεγαν και οι αρχαίοι
του πρόγονοι.

Ο βασιλιάς είχε διάφορες εμμονές σε ό,τι αφορά τον χειρισμό των κρατικών
υποθέσεων και, στο όνομα αυτών των εμμονών, πολλές φορές αδιαφορούσε για το τι
έλεγε ο κόσμος. Μερικοί εκτιμούσαν πολύ αυτή την αδιαφορία του βασιλιά για το
τι λέει ο λαός και την θεωρούσαν μέγα προσόν, διότι έδειχνε να αδιαφορεί για
μια μεγάλη πληγή της εποχής που ονομαζόταν «πολιτικό κόστος». Άλλοι όμως ­ οι
περισσότεροι ­ θεωρούσαν ότι στην πραγματικότητα ο βασιλιάς έκλεινε τα αυτιά
του σε ό,τι τον στενοχωρούσε. Δεν ήταν άλλωστε ούτε ο πρώτος, ούτε προφανώς ο
τελευταίος ηγέτης εκείνης της χώρας που δεν θα ήθελε να ακούει δυσάρεστα πράγματα.

Ο λαός αν και πίστευε ότι είναι ένδειξη αλαζονείας να αδιαφορεί ο ηγέτης του
για το ποιες είναι οι απόψεις του, ήταν διατεθειμένος να του συγχωρήσει τη
συγκεκριμένη παρεκτροπή του χαρακτήρα του. Όμως ο βασιλιάς έκανε ό,τι μπορούσε
για να συντηρήσει αυτή την κακή πλευρά του. Τόσο που κάποια στιγμή άρχισε να
πιστεύει ότι μπορούσε να διορίζει ακόμη και τον κηπουρό του αντιπρόσωπο της
χώρας στη μεγάλη συνέλευση των αντιπροσώπων των κρατών της περιοχής. Αλλά ο
λαός που είχε καταπιεί πολλά πια, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι επί των ημερών
του βασιλιά η αξιοκρατία, η σοβαρότητα, η μνήμη, η κρίση και η κοινή λογική
πήγαν περίπατο. Κι επειδή όλα μπορούσε να τα δεχθεί, αλλά όχι διορισμούς φίλων
και εμπίστων, αποφάσισε να τιμωρήσει την αλαζονεία με το ίδιο σκληρό νόμισμα
που την είχε τιμωρήσει και στο παρελθόν…

ΥΓ: Αφιερωμένο εξαιρετικά στους αρχηγούς των κομμάτων και τα ψηφοδέλτια που κατήρτισαν.