3η ΚΑΡΤΑ Ερήμην των φιλάθλων

ΟΠΟΙΟΣ πρόεδρος πιστεύει ότι προσλαμβάνοντας τον καλύτερο προπονητή και τους
πιο προικισμένους ποδοσφαιριστές της αγοράς θα κατακτήσει οπωσδήποτε τον
τίτλο, είναι γελασμένος.

Πρώτα-πρώτα ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει ότι οι παίκτες θα δεθούν σε
αρμονικό σύνολο. Ενδεχομένως να παραμείνουν μεγάλες μονάδες σε ένα σύνολο που
οι στροφές του δεν μπορούν να φθάσουν στο υψηλότερο δυνατό σημείο…

Ύστερα δεν αποκλείεται να μη λειτουργήσει αποδοτικά η φιλοσοφία του
προπονητή σε συνδυασμό με τη νοοτροπία των παικτών.

Αλλά και αν ακόμα όλα πάνε καλά και η ομάδα «βγάζει φωτιές», πάλι δεν είναι
βέβαιη η επιτυχία. Γιατί δυστυχώς το μπόι των ομάδων δεν μετριέται
αποκλειστικά με τη λογική του τερέν. Και αυτό αδικεί βάναυσα τους προπονητές
και τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι είναι θύματα ενός αθέατου, ψυχρού
ρεαλισμού, που παγιδεύει τις εξελίξεις στη νοθεία. Αδικεί και τους
πραγματικούς φιλάθλους, στερώντας τους την ομορφιά του αγνού ποδοσφαιρικού θεάματος.

Όταν κάθε χρόνο μειώνεται ο αριθμός των θεατών στα γήπεδα, σημαίνει ότι οι
διοργανώσεις γίνονται ολοένα και λιγότερο ενδιαφέρουσες και με ελαττωματική
ελκυστικότητα. Εύλογο το ερώτημα: πώς παραμένουν απαθείς οι ιδιοκτήτες των
ποδοσφαιρικών εταιρειών; Από πού περιμένουν να αντλήσουν πόρους; Μόνον από τα
τηλεοπτικά δικαιώματα; Μα, όταν ο δείκτης του θεάματος ακουμπάει στο μηδέν και
το ποδόσφαιρο κινείται ερήμην των φιλάθλων, αργά ή γρήγορα δεν θα υπάρχουν
ούτε τηλεθεατές. Ποιο κανάλι θα ικανοποιήσει τις υπέρογκες αξιώσεις των ΠΑΕ,
όταν μειώνονται οι συνδρομητές ή, στην καλύτερη εκδοχή, δεν αυξάνονται;

Μήπως οι νεοπρόεδροι, αλλά και οι «παλιές καραβάνες» πιστεύουν ότι στο
ποδόσφαιρο δεν λειτουργεί ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης;

Ας αφήσουν τις πονηριές και ας στηρίξουν το πραγματικό ποδόσφαιρο.