Ωμές προκλήσεις νεοναζί στην Κροατία

Σφοδρή επίθεση δέχεται η εθνικιστική κυβέρνηση του Ζάγκρεμπ από ανθρωπιστικές
οργανώσεις και την αντιπολίτευση για την αμφιλεγόμενη στάση της απέναντι στο
ναζιστικό παρελθόν της Κροατίας και την ανοχή της προς τη νεοναζιστική ιδεολογία.

Ναζιστική ανοχή: Τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν το αντικείμενο των συνομιλιών που είχε η Μαίρη Ρόμπινσον με τον πρόεδρο της Κροατίας Φράνιο Τούντζμαν

Δριμύ «κατηγορώ» κατά της κυβέρνησης της Κροατίας εξαπέλυσε ο Στίπε Μέσιτς,
ηγέτης της αντιπολίτευσης και πρώην στενός συνεργάτης του προέδρου Φράνιο
Τούντζμαν. Σε διεθνές επίπεδο, όμως, είναι γνωστότερος ως ο τελευταίος
πρόεδρος της παλιάς ομόσπονδης Γιουγκοσλαβίας.

«Μπορεί η κυβέρνηση να έχει υιοθετήσει μια αντιφασιστική γλώσσα, αλλά στην
ουσία ακολουθεί ένα σύστημα διακυβέρνησης που πολύ σύντομα θα αποκτήσει όλα τα
φασιστικά χαρακτηριστικά», κατήγγειλε ο Στίπε Μέσιτς σε συνέντευξη Τύπου.

Είχε προηγηθεί η κακοποίησή του από μια ομάδα νεοναζί, που επετέθησαν εναντίον
του και τον κτύπησαν με κλομπ. Θύμα των νεοναζί ήταν και πολλοί άλλοι Κροάτες,
οι οποίοι πραγματοποιούσαν ειρηνική συγκέντρωση για να τιμήσουν τη νίκη επί
του φασισμού στην Ευρώπη ­ εκδήλωση που διοργανώθηκε από την αντιπολίτευση.

Η συγκέντρωση έγινε στην Πλατεία των Θυμάτων του Φασισμού, την οποία το
εθνικιστικό κόμμα του Φράνιο Τούντζμαν έσπευσε να μετονομάσει σε Πλατεία των
Μεγάλων Κροατών μόλις ανήλθε στην εξουσία, το 1990. Ήταν ίσως η πρώτη επίδειξη
της αμφιλεγόμενης στάσης της κυβέρνησης απέναντι στο ναζιστικό παρελθόν της
Κροατίας, για την οποία έκανε λόγο ο Μέσιτς.

Όπως κατήγγειλε στη συνέντευξη Τύπου, η αστυνομία δεν προσπάθησε να εμποδίσει
μία ομάδα νεαρών νεοναζί, οι οποίοι όρμησαν εναντίον των συγκεντρωμένων και
άρχισαν να τους βρίζουν, να τους πετροβολούν και να τους ρίχνουν ακόμα και
δακρυγόνα. Οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν απαθείς την επίθεση των νεοναζί, οι
οποίοι φορούσαν μαύρα πουκάμισα, χαιρετούσαν ναζιστικά και τραγουδούσαν
φασιστικά εμβατήρια.

«Είναι σαφές ότι αυτή η λεγόμενη “διαμαρτυρία” ήταν πολύ καλά οργανωμένη»,
υπογράμμισε ο Μέσιτς, ο οποίος απέδωσε τη διοργάνωσή της σε κυβερνητικούς
αξιωματούχους. «Ήταν απλώς μία γενική δοκιμή τού τι θα ακολουθήσει. Αν η
δημοκρατική κοινή γνώμη δεν την καταδικάσει, τότε την επόμενη φορά θα μετράμε πτώματα».

Τα ελεγχόμενα από την κυβέρνηση κρατικά μέσα ενημέρωσης δεν έδωσαν σημασία στο
γεγονός χαρακτηρίζοντάς το απλώς αντιπαράθεση μεταξύ δεξιών και αριστερών
εξτρεμιστών. Αντίθετα, έλαβε διαστάσεις στο εξωτερικό.

«Τέτοια βίαια γεγονότα είναι το αποτέλεσμα της ανοχής που επιδεικνύει η
κυβέρνηση της Κροατίας προς τους ακροδεξιούς, οι οποίοι εξυμνούν το ναζιστικό
παρελθόν των Ουστάσι και οραματίζονται ένα φασιστικό μέλλον», δήλωσε ο Εφραίμ
Ζούροφ, διευθυντής του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ της Ιερουσαλήμ.

Η δήλωσή του παραπέμπει στο καθεστώς των Κροατών Ουστάσι, συνεργατών των ναζί
στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για τη συστηματική εξόντωση
δεκάδων χιλιάδων Σέρβων μειονοτικών, Εβραίων, Τσιγγάνων και Κροατών
αντιφασιστών κατά την περίοδο 1941-45.

Αλλά και η ύπατη αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μαίρη Ρόμπινσον,
η οποία επισκέφθηκε το Ζάγκρεμπ και συναντήθηκε με τον πρόεδρο Φράνιο
Τούντζμαν, εξέφρασε την ανησυχία της μήπως το περιστατικό δείχνει πράγματι ότι
η κυβέρνηση της Κροατίας είναι πολύ ανεκτική απέναντι στους νεοναζί.

«Ανησυχώ μήπως αυτή η κατάσταση είναι ενδεικτική έλλειψης πολιτικής βούλησης ή
ακόμα και πολύ δυσάρεστων πολιτικών εξελίξεων», είπε η Μαίρη Ρόμπινσον, η
οποία πραγματοποίησε περιοδεία στα Βαλκάνια.

Ο Ζόραν Πούσιτς, ένας από τους διοργανωτές της συγκέντρωσης της Κυριακής,
δήλωσε ότι η ανοχή που επιδεικνύει εδώ και χρόνια το καθεστώς Τούντζμαν στη
δημόσια εκδήλωση εθνοτικού μίσους και η υποδαύλισή του από τα μέσα ενημέρωσης
τα οποία ελέγχει, ενθάρρυναν εκείνους που θεωρούν τη βία ως μέσον επίλυσης
πολιτικών διαφορών.

Ζήτησε επίσης και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία να χαλιναγωγήσει τους ιερείς,
οι οποίοι συμμετέχουν ενεργά στις εκδηλώσεις του μίσους και της εξύμνησης του
ναζιστικού παρελθόντος της Κροατίας. Οι κάμερες συνέλαβαν έναν γνωστό
Δομινικανό ιερέα να ουρλιάζει με το πρόσωπο συσπασμένο από την οργή ανάμεσα
στην ομάδα των νεοναζί.