Μάστιγα ο διαβήτης

Σε αληθινή μάστιγα αναδεικνύεται ο διαβήτης, εφόσον το 2025 ­ σύμφωνα με τα
στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) ­ ο πλανήτης θα αριθμεί 300
εκατομμύρια διαβητικούς.

Τα στοιχεία της ΠΟΥ είναι εντυπωσιακά: από 110 εκατομμύρια το 1994, ο αριθμός
των διαβητικών σε ολόκληρον τον κόσμο θα φτάσει τα 175 εκατομμύρια το 2000 και
στα 239 εκατομμύρια το 2010, για να εκτοξευτεί στα 300 εκατομμύρια το 2025. Η
Ευρώπη, η οποία αριθμούσε 18 εκατομμύρια διαβητικούς το 1994, θα δει τον
αριθμό τους να εκτινάσσεται στα 28 εκατομμύρια το 2010. Στις Ηνωμένες
Πολιτείες, όπου σήμερα οι διαβητικοί αποτελούν το 5% του συνολικού πληθυσμού,
η αύξηση θα είναι 11% το 2010. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, η Αφρική θα δει τον
αριθμό των διαβητικών της να αυξάνεται κατά 55% και η Ασία κατά 46%.

Η συχνότητα του διαβήτη έχει άμεση σχέση με τον βαθμό οικονομικής ανάπτυξης
μιας χώρας και με την υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής, με τις Ηνωμένες
Πολιτείες να εμφανίζονται ως πρότυπό του. Γιατί η πιο κοινή μορφή διαβήτη, ο
διαβήτης τύπου 2 ­ σε αντίθεση με τον διαβήτη τύπου 1 ­, συνδέεται με
περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Ο διαβήτης τύπου 2 αντιπροσωπεύει,
ανάλογα με τις χώρες, το 80% – 93% του συνόλου των περιστατικών διαβήτη.

Ο τρόπος ζωής

Αν και γενετική ασθένεια, η θεματική αύξηση των κρουσμάτων διαβήτη αποδίδεται
στην αλλαγή του τρόπου ζωής των τελευταίων δεκαετιών: έλλειψη σωματικής
δραστηριότητας, διατροφή μη ισορροπημένη αλλά πλούσια σε θερμίδες, και
παχυσαρκία. Ο διαβήτης εμφανίζεται στα άτομα τα οποία έχουν γενετική
προδιάθεση ύστερα από πολλά χρόνια καθιστικής ζωής και πολύ πλούσιας διατροφής.

Μελέτες που έγιναν στη Γαλλία, στο χρονικό διάστημα 1970 – 1987, έδειξαν ότι
«το ποσοστό θνησιμότητας από διαβήτη, ως κύρια αιτία θανάτου, μειώθηκε από 18
σε 11 ανά 100.000 θανάτους, κυρίως μεταξύ των γυναικών.

Ενώ το συνολικό ποσοστό θανάτου τόσο από τον διαβήτη όσο και από τις επιπλοκές
του αυξήθηκε (30 ανά 100.000), κυρίως μεταξύ των πασχόντων άνω των 74 χρόνων»,
επισημαίνουν η Σεσίλ Ντελκούρ και η Λορ Παπόζ στο βιβλίο τους «Ο διαβήτης και
οι επιπλοκές του στον γαλλικό πληθυσμό».

Ακόμα πιο ανησυχητικές και από την ίδια τη νόσο είναι οι επιπλοκές της.

Κίνδυνος τύφλωσης

«Οι παθήσεις του αμφιβληστροειδούς, που συνδέονται με τον διαβήτη και μπορούν
να οδηγήσουν σε τύφλωση, πλήττουν το 75% των διαβητικών στη Γαλλία, ύστερα από
20 χρόνια εξέλιξης της νόσου», υπογραμμίζει ο καθηγητής Ζαν-Ρεϊμόν Αταλί.

«Ένας διαβητικός στους πέντε θα εμφανίσει κάποια νευρολογική επιπλοκή, ενώ 8%
των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση είναι διαβητικοί. Και κάθε χρόνο
στη Γαλλία οι διαβητικές επιπλοκές ευθύνονται για 5.000 ακρωτηριασμούς και για
το 15% των επεμβάσεων μπαϊπάς και αγγειοπλαστικής».

Η διάγνωση του διαβήτη, και κυρίως τύπου 2, που εμφανίζεται συνήθως κατά τα 50
και εξελίσσεται με ύπουλο τρόπο, αποτελεί βασικό πρόβλημα.

Πολλοί διαβητικοί αγνοούν ότι πάσχουν από τη νόσο και τελικά η διάγνωση
γίνεται σε προχωρημένο στάδιο.

Σε προληπτική εξέταση αίματος για τον εντοπισμό των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα
πρέπει να υποβάλλονται πρωτίστως τα άτομα που αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο
να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2: τα παιδιά των μη ινσουλινοεξαρτώμενων
διαβητικών, οι παχύσαρκοι και οι γυναίκες οι οποίες έφεραν στον κόσμο μωρά με
βάρος μεγαλύτερο των τεσσάρων κιλών.

Αν για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 1, ο οποίος εμφανίζεται κατά την παιδική
ηλικία, η χορήγηση ινσουλίνης είναι απαραίτητη, δεν συμβαίνει το ίδιο και με
τον διαβήτη τύπου 2.

Σε αυτή την περίπτωση, η πρώτη ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση είναι η
αλλαγή του τρόπου διατροφής.

Η διατροφή

Ο θεράπων ιατρός θα υποδείξει ένα διαιτολόγιο που αποβλέπει κατά κύριο λόγο
στην απώλεια των περιττών κιλών στους παχύσαρκους και στην ισορροπημένη
κατανάλωση τροφών, σε συνδυασμό με σωματική δραστηριότητα. Αν αποδειχθεί
ανεπαρκής η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, τότε συνοδεύεται και από τη
χορήγηση από το στόμα αντιδιαβητικών φαρμάκων, τα οποία βελτιώνουν την
απελευθέρωση της ινσουλίνης ή περιορίζουν την αντίσταση στην ινσουλίνη ή,
τέλος, μειώνουν την απορρόφηση της γλυκόζης από τα έντερα.α