ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πασχαλιά στη Σικελία

Τον Άγιο Μάρκο της Εφέσου τον ανακαλύψαμε στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας του
Παλέρμου. Ψάχναμε σαν τρελοί, είκοσι νοματαίοι, μέσα στη νύχτα, να κάνουμε,
Μεγάλο Σάββατο, Ανάσταση σε ορθόδοξη εκκλησία. Η Κική ­ άγια η τρέλα της ­
είχε πάρει τα κόκκινα αυγά στις βαλίτσες της και τα σεργιάναγε από τη Μεγάλη
Πέμπτη στη Μεγάλη Ελλάδα, στο ταξίδι-φόρο τιμής στους προγόνους, με τους
Σαλονικιούς να πρωτοστατούν στην ομάδα. Είχε προηγηθεί η ανάβαση στην Αίτνα,
στα 3.000 μέτρα κοντά στον μεγάλο κρατήρα με τη λάβα να τρέχει δίπλα μας,
νιώσαμε τα παπούτσια μας να λιώνουν και κουτρουβαλήσαμε στο χιόνι. Στον Κέφαλο
ξεχαστήκαμε στα γραφικά στενά, στην Ταορμίνα ανηφορίσαμε στο αρχαίο ελληνικό
θέατρο και ύστερα πήραμε σβάρνα τα μεσαιωνικά λιθόστρωτα, από τη Μεσσήνη
περάσαμε στην Καλαβρία και άλαλοι σταθήκαμε μπροστά στους δύο εκθαμβωτικούς
πολεμιστές του Ριάτσε.

Μεγάλο Σάββατο μάς έπιασε ο πόνος. Πασχαλιά δίχως Ανάσταση; Πού πάει ο Έλληνας
και δεν κάνει αυτό που η ψυχή του θέλει… Ο Άγιος Μάρκος της Εφέσου ήταν δύο
δωμάτια υπόγεια. Κατεβήκαμε και σαν τους πρωτοχριστιανούς βρεθήκαμε ώρα
δεκάμισι το βράδυ μπροστά στον μικρό Επιτάφιο που δέσποζε δύο βήματα από το
Ιερό, ξαφνιασμένοι ακούσαμε τη λειτουργία στα λατινικά, στα ρώσικα, στα
ελληνικά ­ «ον παίδες, ευλογείτε», «δεύτε λάβετε φως» «Χριστός Ανέστη εκ
νεκρών…». Τρεις πανέμορφες Αιθιοπίνες στα ολόλευκα σαν μαύρες Παναγιές,
άλλοι έψελναν ρώσικα, εμείς ελληνικά, οι δύο κοπέλες στο ψαλτήρι και ο παπάς
και στις τρεις γλώσσες. Για αυλή χρησίμεψε το πρώτο μικρό δωμάτιο. Εκεί, σε
καλαθάκια, ήταν τα κόκκινα αυγά και τα πασχαλινά κουλούρια, εκεί φιληθήκαμε με
τα κεριά αναμμένα. Τα δύο κόκκινα γαρίφαλα που πήραμε με τη Χρυσούλα από τον
Επιτάφιο σαν τον ξεστόλιζαν στο τέλος, έφτασαν, μέρες μετά, ολόφρεσκα στην Αθήνα.