Οι ομοσπονδίες τρέχουν να προλάβουν

Αγώνας αγγλικού πρωταθλήματος με πρωταγωνιστή τον Κετσπάγια. Οι Άγγλοι άρχιζουν πρώτοι και τελειώνουν τελευταίοι

ΔΥΟ μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σίδνεϊ, τον
Σεπτέμβριο του 2000, και οι τελικοί του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, τον Ιούνιο
του ίδιου χρόνου, υποχρεώνουν τις εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες να
ξεκινήσουν νωρίτερα τα πρωταθλήματα.

Ταυτόχρονα όμως, προσαρμόζοντας τα καινούργια δεδομένα που ζητά η ΟΥΕΦΑ,
μειώνουν σημαντικά τον αριθμό των ομάδων τους, έτσι ώστε να υπάρχει ελεύθερος
χρόνος για τους αγώνες των εθνικών ομάδων, αλλά και το σπουδαιότερο, να βρεθεί
χρόνος ανάπαυσης των αθλητών.

Ρίχνοντας μια ματιά στον αριθμό των ομάδων, στην Ευρώπη, παρατηρούμε ότι μόνο
δύο χώρες έχουν μείνει πλέον με είκοσι ομάδες στην Α’ κατηγορία. Είναι η
Αγγλία και η Ισπανία, οι οποίες όμως είχαν ξεκινήσει με 24 και 22 αντίστοιχα.

Τις λιγότερες ομάδες έχουν οι Ελβετοί και οι Αυστριακοί ­ από δέκα ομάδες.

Το αυστριακό πρωτάθλημα είναι αυτό που θα ξεκινήσει νωρίτερα απ’ όλα τα άλλα
καθώς ο βαρύς χειμώνας δεν επιτρέπει συντόμευσή του.

Έτσι, στις 30 Ιουνίου (1999) θα έχουμε την μπάλα στη σέντρα στην Αυστρία.

Στις 31 Ιουλίου έχει σειρά το γαλλικό πρωτάθλημα, παρά το γεγονός ότι θα λήξει
στις 22 Μαΐου, ενώ το βελγικό πρωτάθλημα, που λήγει στις 16 Μαΐου, ξεκινά στις
8 Αυγούστου.

Τις περισσότερες αγωνιστικές τις διαθέτει το αγγλικό και ισπανικό πρωτάθλημα
και τις λιγότερες το αυστριακό.

Ένα από τα πλέον περίεργα των εθνικών πρωταθλημάτων όμως, είναι οι ημέρες
διακοπών των παικτών, παραγόντων, και φυσικά προπονητών και διαιτητών.

Με 91 ημέρες διακοπές, προπορεύεται το ιταλικό πρωτάθλημα (22 Αυγούστου η
έναρξη του καμπιονάτο) και ακολουθούν το ολλανδικό, το πορτογαλικό και με μία
ημέρα διαφορά ακολουθεί το βελγικό και το αγγλικό (83).

Τις λιγότερες ημέρες διακοπών έχουν οι Αυστριακοί ποδοσφαιριστές (32) και οι
Ισπανοί, με 56 ημέρες άδειας.